Քաղաքապետարանի թիվ 1 ընդդիմադիրը դարձավ «Կիմ Չեն Ավինի» վկան. «հնի» ու «նորի» պայքարից ծնված «պալատական» Խաժակյանը
Օրերս Երևանի ավագանու «ընդդիմադիր» անդամ, «Լույս» խմբակցության ղեկավար Դավիթ Խաժակյանը հրապարակել էր փոխքաղաքապետ Տիգրան Ավինյանի «հովանավորությամբ» տնկված ու արդեն ծաղկած սակուրաների լուսանկար և կից հպարտությամբ գրառում արել.
«Կասկադի առաջին ծաղկած Սակուրաները»

Չի քննարկվում, որ այս «ծաղկած սակուրան» մնալու է այդպես գեղեցիկ ընդամնեը 15 օր, հետո դառնալու է ցախավել...
Այստեղ հարցն այլ է.
Խաժակյանի նմանատիպ գրառումը, իհարկե, կարող էր կասկածի տակ դնել, թե արդյոք իշխանության «հաքերնե՞րը» չեն կոտրել նրա էջն ու իրենց ուզածով տնօրինում են։ Սակայն դա «հին»` նախկին Խաժակյանի դեպքում, իսկ սա «նոր» Խաժակյանն է, որը նաև իշխանության մաս կազմող Էդմոն Մարուքյանի ղեկավարած «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության կառավարման խորհրդի անդամ է։
Նա կոտրվեց (կամ կոտրեցին) այն պահից, երբ նրա քննադատությունների համար դեռ 2019 թվականի Խաժակյանին մանդատից զրկելու հարց բարձրացավ։
Մանդատից չզրկեցին, ու նա մնաց որպես «պալատական ընդդիմություն»։
Նա անգամ սրտատոչոր մի տեքստ ասաց այդ առիթով.
«Ուզում եմ իմ գործընկերներից հայցել ներողամտություն բոլոր այն հնարավոր ձևակերպումների հետ կապված, որոնք տարաձայնության տեղիք կարող էին տալ։ Ուզում եմ ասել, որ ավագանու նիստերի հանդարտ անցնելը պայմանավորված է Ձեզնով, պարոն քաղաքապետ»։
Ու այդ օրվանից սկսեց թաքնված համագործակցություն` իշխանության հետ։ Իսկ այժմ, երբ իր կուսակցության նախագահը բացեիբաց աշխատում է դավաճանության մեջ մեղադրվող իշխանության հետ` Դավիթ Խաժակյանը ոչինչ չի թաքցնում ու խաղում է բաց քարտերով։
Այն շրջանում, երբ բոլորը խոսում էին փոխվարչապետ, իսկ այնուհետև փոխքաղաքապետ Տիգրան Ավինյանի «ստվերային քաղաքապետ» լինելու մասին` Խաժակյանը, որպես «հավատարիմ ընդդիմադիր», առաջիններից էր, ով պաշտպանում էր Ավինյանին ու տարօրինակ ոչինչ չէր տեսնում։
Նա արտասովոր ու, առավելևս անօրինական, ոչինչ չի տեսնում այն գործընթացի մեջ, որ քաղաքի կանաչ ու առողջ ծառերը կտրելով, ծառերի բները փորելով` օտարածին բույսեր տնկվեցին` սակուրա անունով։
«Հին» Խաժակյանը կփորփրեր փաստաթղերը, ինչպես անում էր ամեն անգամ ու կապացուցեր, որ այդ տնկիներն, օրինակ, գնվել են ապօրինի մեխանիզմով. ասենք` ձեռք են բերվել բավականին էժան գնով ու ներկայացվել թանկ գնով։
«Հին» Խաժակյանը կասեր, որ տեղի է ունեցել փողերի լվացում` տնկիների ձեռքբերման հարցում։
«Հին» Խաժակյանը կասեր, որ կանաչ սաղարթը ոչնչացնելն անօրինական է և ենթակա է պատժի։
«Հին» Խաժակյանը, իր «լեգեոն»-ով գուցե նաև կգնար այդ ծառերի մոտ ու թույլ չէր տա անխնա ու անօրինական մոտեցում բնության նկատմամբ։
«Հին» Խաժակյանի երևակայությունը գուցե ավելի մեծ լիներ, քան, օրինակ, մերը, ու նա հաստատ ավելի շատ բաներ կգտներ` սակուրասեր իշխանությանը մեղադրանքներ առաջադրելու համար, բայց դա «հինն» է։ Իսկ «նոր» Խաժակյանը հանգիստ համակերվել է իր վիճակին, սիրել իր նոր «ես»–ը ու լռեցրել «հին» Խաժակյանին` առանց «հնի» ու «նորի» կռվի։
Նրա այս փոփոխությանն արձագանքել են շատ օգտատերեր։ Նրանցից մեկն օրինակ գրել է.
«Քաղաքապետարանի համար 1-ին ընդդիմադիրը դառավ *Կիմ Չեն Ավինի* վկան
Տասնյակ սաղարթախիտ ծառերը, եթե արմատախիլ արվեին այլ պարագայում֊հաստատ ձեր վերաբերմունքն էլ ուրիշ կլիներ հարյուրավոր գրանտակեր սուտի Էկոակտիվիստների հետ միասին....
Աբսուրդի Թատրոն (((»։
Արմինե Մկրտումյան