Լռության գի՞ն, թե՞ խղճի վրա նստած ծանրությունից ազատվելու փորձ. 30 արծաթի ուժը

Զոհվածների մայրերն ու այրիները, սեպտեմբերի 19-ին, կառավարության դիմաց տեսակետ հայտնեցին` պատասխանելով հարցին, թե ինչու 2008-ի Մարտի 1-ի զոհերի ընտանիքներին տրամադրեցին 30 մլն դրամ գումար, իսկ իրենց` ոչինչ:

«Մարտի1-ը իրենք են սարքել, ուզեցին ծածկադմբոց անել»,-այսպես արտահայտվեցին կանայք:

Ըստ էության, այս տեսակետը այնքան էլ հեռու չէր վարչապետ դարձած Նիկոլ Փաշինյանի «տրամաբանությունից»: Համենայնդեպս նա հայտարարեց, թե իրենք 30 մլն-ը տրամադրել են այն տրամաբանությամբ, որ այսպես, թե այնպես գործը Եվրադատարանում պետք է տանուլ տային և պետությունը, ուզած-չուզած, պետք է փոխհատուցեր 30 ու գուցե ավելի մլն դրամ:

Այսինքն` ստացվում է, որ նախապես պետությունը տրամադրում է 30 մլն դրամ, որպեսզի գործը Եվրադատարան չմտնի: Կամ, մայրերի լեզվով ասած, որպեսզի գործը ծածկադմոց անեն: Հարց է առաջանում. ինչո՞ւ Փաշինյանը չի ուզում գործը հասցնել Եվրադատարան... 

Երկուսից մեկը` կա'մ նա ուզում է լռեցնել, կա'մ կրկնակի հատուցել ընտանիքներին, բայց ինչո՞ւ...

Ենթադրենք, թե Փաշինյանը գործը ծածկադմբոց անելու և Եվրադատարան մտնելու խնդիր չունի, ապա այս դեպքում հարց` ինչո՞ւ է հիմա' նա տալիս այդ գումարը տուժած ընտանիքներին, հատկապես, եթե վստահ է, որ պետությունը գործը տանուլ է տալու ու ստիպված է լինելու այնուամենայնիվ փոխհատուցել նրանց: Այսիքն`  նա պատրաստվում է կրկնակի՞ հատուցել` մինչև դատարան մտնելն ու դրանից հետո՞... հազի'վ թե:

Մի խոսքով, այստեղ բավականին խրթին ու իարարամերժ հարցեր կան, սական մի բան ակնահայտ է. թե' ՀԱԿ առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, թե' Նիկոլ Փաշինյանը միշտ էլ շահարկել են Մարտի 1-ը, այլ հարցեր լուծելու համար:

Թերթենք էջերն ու վերհիշենք... Եթե չշահարկվեր, ապա Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, կարձագանքեր Մարտի 1-ի համար հաշվերհարդար պահանջող բազմահազար մարդկանց «հիմա'-հիմա'» կանչերին, այլ ո'չ թե բարի գիշեր կմաղթեր ու ձեռքը բարձրաձնելով կասեր` «չէ', չէ', հիմա չէ', հետո...», բայց հետո կգնար իշխանության հետ երկխոսության... ի՞նչ ուներ նա երկխոսելու, եթե հայտարարում էր, թե իշխանությունը լեգիտիմ չէ, ու այդ իշխանությունն է Մարտի 1-ի սպանդն իրականցնողը...

Եթե չշահարկվեր Մարտի 1-ը, ապա Նիկոլ Փաշինյանն այն դրոշակ չէր դարձնի հրապարակում ու իր հետևից Մարտի 1-ը բացահայտելու խոստումով բազմություն չէր տանի, որպեսզի հետո ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին կալանքի տակ պահելով` իմիտացիա ստեղծեր, թե գործը բացահայտված է...

Թերևս զոհվածների ընտանիքները հասկացել են, որ Քոչարյանին կալանքի տակ պահելը գործի բացահայտում չէ, ու այդ ժամանակ էլ հենց երևի Փաշինյանը որոշել է`  30 արծաթ, ու ամեն ինչ իր տեղը կընկնի, կամ նոր չափորոշիչներով` «աջակցություն» 30 մլն դրամ...

Սա լռո՞ւթյան գին է, թե՞ խղճի վրա նստած ծանրությունից ազատվելու` չենք քննարկում... բայց 30 արծաթի ուժը` մինչև աքլորականչ է...

Արմինե Մկրտումյան