«Հպարտ» ու «դուխով» ավելացնում ենք արտաքին պարտքը՝ կես միլիարդ դոլարով
Հայաստանը պետական պարտքի առումով գտնվում է բավական ռիսկային գոտում։ Մեկ շնչին հասնող պետական պարտքի սահմանաչափը կազմում է մոտ 3000 դոլար, այսինքն ՀՀ ամեն քաղաքացի, ով հիմա Հայաստանում է բնակվում, իր վրա ունի այդքան բեռ։ Այս մասին ներկայիս իշխանության ղեկավարությունը դեռ ընդդիմադիր խաղալիս բավական խոսել է ԱԺ ամբիոնից և թարմ են դեռ այդ հիշողությունները։
Թարմ են նաև հիշողությունները այն խոստումների, որ նոր իշխանությունը չի գնա արտաքին պարտքի մեծացմանը, հատկապես որ արդեն հաջորդ տարի դրա մի մասը վերադարձնելու ժամանակն է գալու։ Սակայն պարզվում է, որ ներկայիս իշխանությունները որոշել են մեծացնել պետական պարտքը ամբողջ կես միլիարդ դոլարի չափով։ Ընդ որում, իշխանություններին ամենևին էլ չի վախեցնում այն, որ ՀՆԱ-ի մասով պետական պարտքի համամասնության տոկոսը կկազմի 70: Ու թեև սա լուրջ սպառնալիք է արդեն պետականությանը, սակայն վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն Աժ ամբիոնից հայտարարեց, թե՝ «Թող այդ պարտքը ձեզ չվախեցնի, այն սպառնալիք չէ Հայաստանի համար»...
Ընդհանուր տրամադրությունն այնպիսին է, որ նոր պարտքը պետք է գնա ներդրումային ծրագրերի իրականացմանը և պետք է այս առումով լինել համարձակ։
Սակայն իրականում նոր պարտքը ներգրավվում է այն պատճառով, որ երկիրը ոչ ավել ոչ պակաս ֆիանսատնտեսական կոլապսի մեջ չհայտնվի, որովհետև նվազում են, շարունակաբար, և՛ ներդրումները, և՛ ֆինանսական հոսքերը:
Դրա վտանգներն են այն է, որ օրինակ կարող է պետության վրա դրվել «Լիդիանի» դատական ակտի ապահովումը, եթե միջազգային արբիտրաժում կառավարությունը պարտվի: դրանից բացի, ինչպես նշեցինք, 1,2 միլիարդ յոթնամյա պարտքի վերադարձի ժամանակը եկել է։
Ամենայն հավանականությամբ պարտքը «կխնդրվի» Համաշխարհային բանկից։ Վարկային նոր գիծը կլինի հինգ տարով։ Պարզ է, որ անկախ լավատեսական սպասումներից, նոր իշխանությունների տնտեսական քաղաքականությունը ֆիասկո է ապրել, ու հեռու չէ այն օրը, երբ իշխանությունը կկանգնի պարզ բյուջետային ստանձնած պարտավորությունների կատարման խնդրի առաջ: Այսինքն, եթե պարտք չվերցնի, ապա հնարավոր է նույնիսկ տատիկ-պապիկների թոշակի ու աղքատության նպաստի վճարման խնդիր առաջանա։