Թաղապետ Ռազմիկ Մկրտչյանն ու պատգամավոր Գևորգ Պապոյանը անարգում են հերոսների հիշատակը

Առանձնապես պետք չէ քննարկել Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հերոս տղաներին հարգանքի տուրք մատուցելու, նրանց հիշատակը խնկարկելու և նրանց խորին երախտագիտություն հայտնելու կարևորությունը, քանի որ նյրանց շնորհիվ էր, որ մեր սահմաններն անառիկ մնացին, իսկ թշնամին չհասավ իր նպատակին՝ մտնել Ստեփանակերտ:

Նրանց հիշատակը հարգելը պետք է լինի ինքաբուխ, հոգու խորքից եկող, ոչ թե ֆիկտիվ՝ նկարվելու և համացանցում տարածելու համար:

Ինչքան էլ ցավոտ հարց է, նույնիսկ գուցե ճիշտը չբարձրաձայնելն է, բայց ցուցամոլությունը աչք է ծակում: Որպես ակնառու օրինակ և ասվածը փաստող հանգամանք՝ կարող ենք բերել Շենգավիթ վարչական շրջանի ղեկավարի կազմակերպած մոմավառությունը՝ ի հիշատակ հերոսների:

Նկարվեու և համացանցում տեղադրելու համար վարչական շրջանի ղեկավար Ռազմիկ Մկրտչյանը հետևել է շատերի օրինակին և ինքն էլ հետ չի մնացել մոմավառություն կազմակերպելուց: Մի քիչ անձրևոտ օր էր երեկ, այդ պատճառով էլ Ռազմիկ Մկրտչյանը որոշել է մոմավառությունը կազմակերպել Նժդեհի հրապարակում գտնվող «Մետրո» թատրոնում, ինչը ներկաների մոտ խիստ զարմանք ու զայրույթ է առաջացրել՝ ի՞նչ կապ ունի մոմավառության էությունը թատրոնի հետ. եթե եղանակային պայմաններից ելնելով անհնար էր դա կազմակերպել՝ պարզապես պետք չէր դա անել:

Մտածել են՝ կթրջվեն, ինչպե՞ս կարելի է թրջվել անձևի տակ, կարելի է դրսում նախապես պլանավորած մոմավառությունը տեղափոխել թատրոնի ներս (թե չէ հանկարծ կհալվեին), արագ-արագ նկարներն անել ու վերջ. գործն ավարտված է:

Շենգավիթի թաղապետի կազմակերպած ապահով մոմավառությանը ներկա է եղել նաև այդ ընտրատարածքից պատգամավոր ընտրված՝ իմքայլական Գևորգ Պապոյանը:

Նիկոլի կադրերից այս երկուսը երեկ այդպես անարգեցին հայ հերոսների հիշատակը, խնայեցին իրենց ու դեռ շարունակում են պաշտոնավարել այն հողի վրա, որն ապահով է նրանց թափած արյան շնորհիվ:

Սա է նոր իշխանությունների հավաքական դեմքը, սա է Նիկոլի հեղափոխությունն ու դատարկագլուխ մանկամիտներին պաշտոն տալու խերն ու խելքը:

Ի դեպ, այս 2-ը մտերիմներ են. հաճախ են միասին լինում, Մկրտչյանն էլ ուր նստի, վեր կենա՝ անպայման շեշտում է՝ Գևորգին ինքն է սարքել պատգամավոր: Իրենց քաղաքական խաղերը մի կողմ, բայց պատգամավորը կամ բարձրաստիճան չինովնիկը պետք է զերծ մնան նման ցուցամոլությունից և միայն PR-ի մասին մտածելուց, նրանք պետք է ունեն պետականամետ մտածելակերպ և հարգանք՝ իրենց ժողովրդի, առավել ևս՝ հերոսացած տղաների հանդեպ:

Ո՞ւմ ենք պաշտոններ տվել, ո՞վքեր են ղեկավարում մեզ. խորհելու և տուն ճամփելու ժամանակն է:

NEWSPRESS.am