Երբ կսկսվի նիկոլականների մասնատումը

Երբ դեռ իշխանության ղեկին էին հանրապետականները, հաճախ էր մամուլը գրում այն մասին, որ որքան էլ արտաքնապես ցույց տրվեր, որ կուսակցությունը կուռ կառույց է և միասնական, սակայն այնուհանդերձ, կային ներքին թևեր ու թիմեր, ինչպես ասենք՝ գործարարները, Միշիկի թիմը, հին հանրապետականները կամ ծերակույտը, նվիրյալ երիտասարդ թևը, որի վրա հաճախ հիմնվում էր Սերժ Սարգսյանը՝ այսպես ասած՝ կրակի բերան ուղարկելով նրանց՝ որպես գրագետ խոսողներ, որոնց հետո եկավ միանալու Կարեն Կարապետյանի թիմը և այլն։

Իշխանափոխությունը ցույց տվեց, որ բավական է իշխող կուսակցությունը կորցնի քաղաքական իշխանությունը, և այն ենթակա է մասնատման։ Հանրապետականների դեպքում դրա ականատեսը եղանք։ Շատ ավելի բարդ է Փաշինյանի քաղաքական ուժի և քաղաքական թիմի համար։ Այդպես էլ պարզ չեղավ այս 10 ամիսների ընթացքում, թե ՔՊ-ն ինչ գաղափարախոսություն ունեցող կուսակցություն է՝ պրոլետարակա՞ն, բուրժուա-դեմոկրատակա՞ն, ձախ հայացքների՞ տեր, ա՞ջ հայացքների տեր, կենտրոնամե՞տ, թե՞ նացիոնալ-սոցիալիստական։ Ու քանի որ պարզ չէ կուսակցության գաղափարախոսությունը, ապա պարզ չէ նաև, թե որ գաղափարներն են, ասենք, իշխանական թևի ներկայացուցիչները համարել իրենց հարազատ և անդամագրվել ՔՊ-ին։

Իհարկե, հասկանալի է, որ իշխանություն հանդիսացող ՔՊ-ին հարումը նշանակում է հնարավորինս կրճատել կերակրատաշտից ունեցած հեռավորությունը, սակայն հենց սա է ամենամեծ դժբախտությունը լինելու Փաշինյանի համար, որովհետև հենց սա է ցույց տալիս, որ ՔՊ-ն հիմնականում իրավիճակային կուսակցություն է, որը պտտվում է մեկ առանցքի, այն է՝ Նիկոլ-Աննա զույգի շուրջ։ Սա իրականում շատ վատ է, որովհետեւ բավական է Նիկոլի հանրային վստահության վարկանիշը սկսի անկում գրանցել նկատելի տեմպերով, և այդ ուժը կմասնատվի։ Ընդ որում, ոչ միայն կմասնատվի, այլ նաև հենց այդ թիմից կլինեն մարդիկ, ովքեր հանձն կառնեն լինել Փաշինյանի քաղաքական գերեզմանափորները։ Արդեն հիմա է պարզ, որ «Իմ քայլականների» մոտ կան խմորումներ և միայն Փաշինյանից ունեցած վախն է նրանց ստիպում պահպանել հնազանդություն և ընթացող պայքարը ավելի չհանել հասարակությանը տեսանելի մակարդակի, քան հիմա կա։ Ու վստահ կարելի է ասել, որ եթե հանկարծ ընդհանուր հավասարակշռությունը խախտվի որևէ կողմի օգտին, ապա հակառակ կողմը, ասենք՝ ԱԺ մակարդակում, կարող է բունտ բարձրացնել ու այդ ժամանակ, եթե 88 հոգանոց մեծամասնությունից պահպանվի թեկուզ 70 հոգանոց մեծամասնությունը, Նիկոլի համար կսկսվեն չափազանց ծանր ժամանակներ։ Այս ամենը ոչ հեռու ապագայում սպասելի է։ Միշտ էլ այդպես է եղել։ Կոմունիստական կուսակցությունից ավելի կազմակերպված չէ անշուշտ ՔՊ-ն, բայց ԽՍՀՄ պատմությունից հիշում ենք, թե քանի պալատական հեղաշրջում է եղել ԽՍՀՄ-ում։

NEWSPRESS.am