Ղարաբաղյան հարցի մասով Թեհրանից շատ բան ակնկալել պետք չէ

Նիկոլ Փաշինյանի հետ հանդիպման ժամանակ Իրանի գերագույն ղեկավար այաթոլլա Ալի Խամենեին հայտարարել էր, որ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացի համար կարևոր է, որպեսզի Հայաստանի և Ադրբեջանի բարձրաստիճան պաշտոնատարների միջև շփումները լինեն շարունակական։ Ավելին, իրանցի բարձրաստիճան կղերականից սպասել պետք էլ չէր։

Իրանը միշտ է աչքի ընկել իր հավասարակշիռ կամ գոնե չեզոք կեցվածքով՝ Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացի մասով, թեև, եթե անկեղծ լինենք, իրավունք ուներ նաև հակահայկական դիրքորոշում էլ ունենալու իննսունականներին իրանական ինքնաթիռի խոցման հայտնի դեպքը հիշելով, սակայն դիվանագիտական իմաստնությունն ու հազարամյակների փորձը, որով օժտված է իրանցի ժողովուրդը՝ իր գործն արեց, որպեսզի հարաբերությունները մնան միշտ դրական հունի մեջ։

Սակայն պետք է նաև հիշել, որ Իրանը սեփական շահերից ելնելով՝ պարտավոր է իր պետականության պահպանման համար գերակայություն տալ, եթե հարկ լինի, տարածքային ամբողջականության սկզբունքին։ Որպես բազմազգ երկիր, որպես կայսերական պետական մտածողություն ունեցող երկիր, որը նաև հակաամերիկյան ճամբարի առանցքներից է հանդիսանում, բնական է, որ շատ բան անել չի կարող Ղարաբաղի հարցի հայանպաստ լուծման համար՝ եթե նույնիսկ ուզենա էլ, քանի որ իր ներսում իսկ ունի կենտրոնախույս տրամադրություններ ունեցող ուժեր ու խմբեր և լավ է հասկանում, որ ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքը երբեմն կարող է դառնալ գործիք՝ ներքին անկայունության սերմանման համար։

Ուստի, սպասել, որ Թեհրանը կասի ավելին, քան՝ օրինակ այն, որ Ղարաբաղյան հակամարտությունը պետք է ունենա արդարացի լուծում, պարզապես կնշանակի չճանաչել Իրանն իր ողջ բազմազանությամբ։ Կարևորը, հետևաբար, հայ-իրանական հարաբերություններում ոչ այնքան Ղարաբաղյան հարցի հանդեպ ունեցած վերաբերմունքն է, այլ բաց սահմանները, խորացող առևտրատնտեսական հարաբերությունները, ընդ որում՝ այնպիսի ֆորմատով, որը չի հայտնվի ամերիկյան սանկցիաների շրջանակում։

NEWSPRESS.am