Աշխատե՞լ, թե՞ «դըմփ, դըմփ, հու» անել՝ սա է խնդիրը․ կառավարության՝ արդեն 2-րդ կենացների ծրագիրը
«Վաղը կառավարության ծրագիրը կներկայացվի Ազգային ժողով»։ Այս մասին դեռ փետրվարի 5-ին մեծ ակնկալիքներով ու հավատով հայտարարել է փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանը։ Սակայն արդեն հաջորդ օրը նա երևի փոշմանել էր իր այդչափ ինքնավստահ հայտարարության համար, քանի որ նրա խոսքը գործ չդարձավ։
Ընդհանրապես, կառավարության 2019 թվականի ծրագրի ոչ մի կետ չէր խոսում կառավարության նաընտրական փուլի խոսքերը գործ դարձնելու մասին։
ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը երևի թե որսաց իրավիճակը և այն նույնիսկ քննարկման չդրեց․․․ թեև իրականում 5-ամյա ծրագիրը էական խնդիրներ չէր ընդգրկում, սակայն վարչապետը երևի թե չցանկացավ խոստովանել այդ մասին և հայտարարեց, թե ոճական և բառապաշարային առումով սինքրոնացնելու կարիք կա․․․
Իրականում, այս ծրագրին ո՛չ սինքրոնիզացումը կփրկի, ո՛չ բառապաշարային խմբագրումը։
Դե ֆակտո՝ անցնող տարվա մայիսից ունենք նոր կառավարություն, որը, փաստորեն, 10 ամսվա ընթացքում չի կարողացել մշակել և հանրությանը ներկայացնել ծրագիր, որով պետք է առաջնոդվի առաջիկա 5 տարվա ընթացքում։
Ինչպես նոր կառավարության արդեն մի անգամ ներկայացրած ծրագիրը, այս մեկը նույնպես իրենից ներկայացնում էր բարեմաղթանքներ ու կենացներ, որոնք կարդալուց հետո մնում է միայն «դըմփ, դըմփ, հո՛ւ» ասել․․
Թեև այն ժամանակ արդեն ծրագիրը քննարկվեց ու բավականին խոսեցին դրա մասին, սակայն այնպիսի տպավորություն է, որ այս ընթացքում ծրագրի վրա ընդհանրապես չեն էլ աշխատել։
Իհարկե, հիմա իշխանության ներկայացուցիչները կարող են ասել, թե ժողովուրդն էր մեղավոր կամ լրագրողները, ովքեր անընդհատ քննարկում ու բողոքում էին և չէին թողնում աշխատել, սակայն հարկ է նկատել, որ նրանք այլևս նոր չեն, ինչպես սիրում էին սկզբնական շրջանում անընդհատ հակադարձել, արդեն մոտ 10 ամիս է անցել ու նույնիսկ մի ծրագիր չկա մշակված։
Սա այն դեպքում, երբ իրականում այս ամիսների ընթացքում Փաշինյանի թիմը ցույց տվեց, որ բացի փողոց փակելուց, «դըմփ, դըմփ, հու» անելուց ու քայլելուց, այլ բան չի կարողանում անել։
Այստեղ չենք կարող արդարացիորեն չնկատել, որ այն, ինչ այս ամիսների ընթացքում արել է նոր իշխանությունը՝ հիվանդանոցներ բացել, շտապօգնության մեքենաներ ստանալ, մանկապարտեզ բացել՝ շարունակել է բացառապես նախկին իշխանության կիսատ թողած գործերը։ Այն, ինչ լինելու է սրանից հետո՝ կլինի նրանց աշխատանքի արդյունքը։ Սակայն այս անգամ, եթե նրանց աշխատանքը պտուղներ չունեցան, այլևս նրանց չի փրկի այն դրոշակ դարձրած արտահայտությունը, թե՝ նոր ենք, դե թողեք աշխատենք։
Ոչ ոք, անգամ մարդիկ, ովքեր ամեն հինգշաբթի՝ կառավարութան նիստերի օրերին, կառավարության շենքի մոտ են գալիս ներկայացնելու իրենց խնդրները, չեն խանգարում գործադիրին աշխատել։ Նման երևույթները, հակառակը, պետք է որ օգնեն նրանց աշխատանքում, քանի որ այդ կերպ կառավարությունն ավելի լավ է տեսնում, թե կոնկրետ ինչ խնդիրներ կան լուծելու երկրում։
Եվ որ ամենակարևորն է՝ այս ծրագիրն առաջարկում է մի մարդ, ով քննադատել է նախկին իշխանություններին, նրանց ծրագերն ու գործերը և խոստացել, որ ինքն ավելին կանի։ Սակայն այսօր, կոնկրետ քայլեր ու առաջարկներ ներկայացնելու փոխարեն, նա հանրությանն ուղղակի դարձյալ կերակրում է սին խոստումներով ու կենացներով՝ առաջարկելով նրանց կառավարության «կենաց գիրքը»՝ դուխով ու հպարտ ժողովրդի համար․․․ Այստեղ դարձյալ պակասում է մի բան՝ «դըմփ, դըմփ, հո՛ւ»․․․