էս ի՞նչ մղձավանջ է. Հայկ Կյուրեղյանը՝ Նիկոլ Փաշինյանին

Շանթ Հարությունյանի և համախոհների ազատության համար պայքարի դուրս եկած Հայկ Կյուրեղյանը, ով դատարանի բակում բարձրացել էր մեքենաների վրա ու օդամղիչ ատրճանակով ոստիկանների ուղղությամբ կրակ էր արձակել ու դատապարտվել 9 տարվա ազատազրկման, ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«21-ն էլ անցավ...

Ո՞ւր է Համաներումը

Ինչո՞ւ Շանթը, Սմբոն, Արմենը, Պավլիկը չեն նշում մեր հետ Անկախությունը։

էս ի՞նչ մղձավանջ է, մենք է՞ն մարդիկ էինք, որ լքեինք մեր ընկերներին բանտերում։ Պարոն ժամանակավոր կառավարության վարչապետ, դու վիրավորում ես մեզ, դու մարտահրավեր ես նետում մեզ, մեր չկորցրած պատվախնդրությանը։

Պարոն, եթե դու չես կարողանում (կամ ավելի շուտ չես ուզում) իրացնես ժողովրդի կողմից քեզ տված մանդատը և արդադատություն իրականացնես՝ մարդակերները լինեն բանտերում, ժողովրդի իսկական պաշտպանները՝ դուրսը, ապա ավելի ազնիվ կլինի ազնվորեն հրապարակային ասեք, որ չեք կարողանում (ես հրապարակավ պահանջում եմ պատասխան) հակառակ դեպքում սաբոտաժում եք ժողովրդի կողմից ձեզ վստահված մանդատը։

Մի չարաշահեք ժողովրդի անսահման համբերությունն ու պարզամտությունը։

Բանտում էինք, որովհետև բոլորի նման չէինք հաշտվել, որ գոյություն չունի արդարություն, չկա մարդասիրություն։ Արդարության, պատվի, ամենաանհավանական այլասերումների մեջ, մենք ասացինք՝ կա արդարություն, երկնային արդարություն, մեր լեռների արդարության, պատվի ընկալում, ինչը ծիծաղելի էր այդ այլասեր մթնոլորտին։

Իհարկե, մենք չընկրկեցինք ծաղրին, հալածանքին, կյանքերովս ստորագրեցինք՝ ինչն անբաժանելի էր մեզնից, առանց որի մեր համար սպառված էին լինելու բոլոր ձևերը, մեզ չլքեց ժողովուրդը. իրենք էլ կանգնեցին մեր հետ, անզեն դուրս եկան ավտոմատների դեմ՝ իրենք էլ կյանքով ստորագրեցին։

Հ.Գ. Եթե դուք ի վիճակի չեք՝ զիջե՛ք ի վիճակիին, եթե չլինի էլ ոչ մեկը ի վիճակի, մեր լեռների արդարությունը կփոխարինի, էդ ժամանակ Սերժն էլ, Քոչարյանն էլ դատաստան կընդունի, ժողովրդի պաշտպաններն էլ բանտում չեն լինի։

Հ.Գ.  Պարոնայք ֆեյսբուքչիներ, արդյո՞ք չի վիրավորվում ձեր քաղաքացիական արժանապատվությունը, ասացե՛ք՝ միթե՞ սա անպատվության խարան չէ մեր երիտասարդների արիության, անբասիր նվիրումի գնով հեղափոխությանը։

Հ.Գ. Հիմա ի՞նչ անենք պարոն Ն՝ չենք թույլ տա ձեռք բարձրացնել ժողովրդի մանդատով իշխ. վրա, բայց խոսք բարձրացնել պարտավոր ենք։