Նիկո՛լ, հանկարծ էս ժողովրդին չխաբես․ նրանց խաբելը քո խղճի վրա է մնալու

Մինչ Նիկոլ Փաշինյանը Ֆրանսիայի հրապարկում հայտարարում էր, թե ծրագրերը փոխվել են և պետք է ավտոերթով մեկնեն Ծաղկաձոր, ոչ թե շրջափակեն Ադամյան փողոցը, քանի որ իշխանությունը ճողոպրել է, Ծաղկաձորում արդեն ընթանում էր ՀՀԿ-ականների նիստը։

Գործադիր մարմինը նիստում որոշել է վարչապետի պաշտոնում առաջադրել Սերժ Սարգսյանին։ Ավելի ուշ Փաշինյանը հայտարարեց, թե իրենց ուրիշ ժամ էին հաղորդել, դրա համար էլ չհասցրեցին մեկնել Ծաղկաձոր և եղավ այն, ինչ եղավ։

Այստեղ կարելի է ասել, որ Հանրապետականն ավելի խորամանկ է գտնվել և գործել է․ «թե դու աղվեսն ես, ես՝ պոչն եմ» սկզբունքով։ Մյուս կողմից էլ՝ չի բացառվում, որ իշխանության և ընդդիմության «ժամային գոտիների անհամատեղելիությունը» նախապես պլանավորված սցենարի մաս է կազմում։

Ընդհանրապես, մի քիչ անհասկանալի է, թե կոնկրետ ինչ է ուզում անել Փաշինյանը, օրինակ՝ Ֆրանսիայի հրապարակն ազատագրելով, կամ ումի՞ց է ազատագրում կամ ինչո՞ւ է շրջափակում...

Եթե ՀՀԿ-ականներից, ինչպես նա ինքը հայտարարեց, ապա հարց է առաջանում՝ իսկ ինչո՞ւ է համոզված, որ հանրապետականները գալու են Ֆրանսիայի հրապարակ, կամ մի՞թե դա է առաջանահերթ խնդիրը...

Ու մինչ Փաշինյանն ու ակցիայի կազմակերպիչները շրջում են փողոցներով, «գրավում» Հանրային ռադիոն ու ձախողվում (քանի որ այդպես էլ եթերը գրավել չկարողացան), փակում փողոցները, անկարգություններ ու օրինախախտումներ անելով՝ պահանջում օրինականություն, իշխող կուսակցությունն իր գործն է անում աչքից ու ականջից հեռու, և ամենագլխավորը՝ չուզողներից հեռու: Իսկ Փաշինյանը մարդկանց հետ «գրաված» տարածքներում պարզապես ճեմում է ու իրենց ուսերին տուգանքեր կուտակում:

Իհարկե, ոչ ոք կասկածի տակ չի դնում, որ Նիկոլ Փաշինյանը կհասնի իր նպատակին, հարցն այստեղ այն է, թե ո՞րն է նրա նպատակը․ չգիտես ինչու՝ խաղաղ աշխատողներից զավթել օֆիսնե՞ր, խանութնե՞ր ու հրապարա՞կ... Ինչո՞ւ, որ ի՞նչ անի։

Մյուս կողմից էլ, եթե նա հայտարարում է, որ այս ամենը նախապատրաստական աշխատանք է՝ ապրիլի 17-ին Ազգային ժողովը շրջափակելու համար, ուրեմն դա ավելի վատ է, քանի որ Փաշինյանը բացեիբաց հայտարարում է իր ճանապարհային քարտեզը: Իսկ իշխանությունն էլ, որքան էլ վատը լինի, ինչպես ասում են՝ էշի ականջում քնած չէ ու լսում է ընդդիմության քայլերի մասին՝ իր հերթին պլանավորելով իր անելիքները՝ այդ քայլերի առաջն առնելու համար։

Մի կողմից՝ Նիկոլ Փաշինյանի պարբերաբար հայտարարություններն իրենց քայլերի մասին, որոնք իշխանությանը զգուշացնում են այս կամ այն կետում զգոն լինել՝ մյուս կողմից էլ փողոցներում տիրող անկարգությունը, ավելի շատ անորոշություն են մտցնում հասարակության շրջանում, քան հավատ, որ կարող է ինչ-որ բան փոխվել։

Ի վերջո, հասարակությունը ոչ թե Հանրային ռադիոն, կամ հրապարակը գրավելու խնդիր ունի, այլ ԱԺ-ն, Բաղրամյան 26-ն ու Նախագահի աթոռը։ Ու արդեն այնպիսի տպավորություն է, թե չկա օրակարգ, ու հավաքված հասարակությունն էլ կարծես մի տեսակ զոմբիացված ամբոխի տպավորություն է թողնում, ովքեր ամեն քայլափոխի գոռում են՝ «Քա՛յլ արա, մերժի՛ր Սերժին», ծափ տալիս ու սուլում։

Ֆեյսբուքյան օգտատերերից շատերը, ովքեր մինչ այս ողջունում էին նախաձեռնությունը, այժմ սկսել են կասկածելի մեկնաբանություններ թողնել․ «Նիկո՛լ, հանկարծ էս ժողովրդին չխաբես», «Նիկոլ, եթե էս մարդկանց խաբես, նրանց խաբելը քո խղճի վրա է մնալու», «Նիկոլ, տե՛ս, հանկարծ ճանապարհի կեսից հետ չկանգնես»․․․

Արմինե Մկրտումյան