«Ընկերուհի ուներ, շատ էր սիրում, անակնկալներ էր անում միշտ, ի՞նչ ասեմ էլ, Նարեկն էր, սիրուն Նարեկը» (լուսանկարներ)

Ապրիլի 9-ին՝ ժամը 14:20-ի սահմաններում, ՊԲ հարավային ուղղությամբ տեղակայված զորամասերից մեկի պահպանության տեղամասում, հակառակորդի կողմից արձակված կրակոցից, մահացու հրազենային վիրավորում է ստացել ՊԲ զինծառայող, 1998թ. ծնված Նարեկ Գևորգի Հարությունյանը:

Նարեկին շատերը գիտեին։ Նարեկը Զովունի գյուղի տղան էր, գյուղի պայծառ տղան, ում սիրում էին, հարգում։

NEWSPRESS.am-ը զրուցեց Իսկրա Հայրիյանի հետ, ով ճանաչում էր Նարեկին, միասին խաղացել են, ժպտացել ու անցկացրել լավ օրեր։

«Նարեկը եղբորս ընկերն էր, մանկության, պատանեկության ու երիտասարդության ընկերը։ Մանկապարտեզից մինչև դպրոց իրար հետ էին, 4 ընկերներով ամեն օր, ամեն վայրկյան իրար հետ էին։ Կյանքով լեցուն էր Նարեկը, դպրոցում շատ աշխույժ էր, շատ էր ջղայնացնում ուսուցիչներին, կյանքը եռում էր իր մեջ, ժպիտը միշտ դեմքին էր։ Շատ էր սիրում «դուռակ» խաղալ ու միշտ 2 լիտր ջրի վրա էինք խաղում։ Ով պարտվեր, պիտի 2 լիտր ջուր խմեր։ Երբ որ նա գնաց բանակ, ասաց. «Օտպուսկիս օրերին խաղալու ենք էլի, նենց որ ծարավ չեք մնա»։

Ժպիտը դեմքին բանակ գնաց, բայց հիմա ինքը ծարավ մնաց։ Շատ ընկերասեր էր, առանց ընկերների կյանք չուներ։ Սիրում էր կյանքը վայելել, բայց մենակ ընկերների հետ։ Ախպորս միշտ ասում էր. «Գո՛ռ, ինչքան կարաս կյանքը վայելի»։

Եղբայրս նույնպես ծառայում է այս պահին ու վերջին անգամ ասել էր. «Գոռս, դու չզանգես ինձ, սպասի ես կզանգեմ»։ Եղբայրս դեռ սպասում է իր զանգին։ Շատ ջիգյարով էր, «քնքշություն ու քուրիկս» բառերը անպակաս էին Նարեկիս բառապաշարում։ Շատ էր սիրում, որ ուշադրության կենտրոնում էր, հենց նկար էր գցում համացանց անպայման պիտի մեկնաբանություն գրեինք, թե չէ նեղանում էր։

Բանակը շատ էր ազդել Նարեկի վրա, ինքը հասունացել էր որոշ չափով, հպարտորեն էր խոսում ծառայության մասին, նպատակներ ուներ եղբորս հետ, պիտի ծառայությունից հետո միասին գործ դնեին։ Դպրոցական տարիներից աշխատում էին 4 ընկերներով, ամեն գործ արել են։ Ընկերուհի ուներ, շատ էր սիրում, անակնկալներ էր անում միշտ։ Ի՞նչ ասեմ էլ։ Նարեկն էր, սիրուն Նարեկը, Զովունի գյուղի Նարեկը, որին բոլորը սիրում էին»։