Քոչարյանի «փաստաբանը», Աբրահամյանի խորհրդատուն, Սերժ Սարգսյանի «հագով» օրենք գրող «տաշած քարը»

ՀՀ արդարադատության նախարար Դավիթ Հարությունյանը, ի տարբերություն մյուս նախարարների կամ պետական չինովնիկների, տարբերվում է նրանով, որ խելացի է: Սա ավելի վտանգավոր է, քան անխելքների պարագայում: Մի բան է լինել սրիկա, լրիվ այլ բան է, երբ սրիկան նաև խելացի է:

Խելքն այդ օգտագործվում է ոչ թե արդարության հաստատման կամ մատչելի և դյուրացնող օրենքներ մշակելու համար, այլ Սերժ Սարգսյանի անձնական ամբիցիաների համար:

Հարությունյանի պարագայում միշտ էլ այդպես է եղել: Երկար տարիներ Քոչարյանի համար «փաստաբանություն» անելուց հետո, Հարությունյանը դարձավ ձախողված Հովիկ Աբրահամյանի խորհրդատուն, իսկ Հովիկ Աբրահամյանից հետո, «տաշած քարը» գետնին չմնաց:

Դավիթ Հարությունյանը երբեք էլ կատարած որևէ աշխատանքով աչքի չի ընկել՝ հօգուտ ՀՀ քաղաքացիների: Դավիթ Հարությունյանն իշխանությունների «հագով» օրենք գրող ու այդ օրենքը նրանց հագցնելու համար նախատեսված ֆիգուր է, որին արդեն երկրորդ նախագահն է հետ ու առաջ անում: Ընդ որում, եթե շախմատային տախտակի վրա դնենք Հարությունյանի կերպարը, նրան չենք կարող «պեչկա» անվանել, որովհետև «պեչկեքին» շատ արագ են զոհում՝ հանուն ավելի բարձր ֆիգուրի:

Կառավարությունը մի քանի օրից հրաժարական կներկայացնի, և մենք չենք կասկածում, որ Դավիթ Հարությունյանը կշարունակի պաշտոնավարել: Հարությունյանը կշարունակի մնալ Արդարադատության նախարար՝ ոչ թե նրա համար, որ հայ հասարակությունը, քաղաքացիներն ունեն Հարությունյանի տաղանդի ու շնորհքի կարիքը, այլ նրա համար, որ Հարությունյանը դեռ հարկավոր է Սերժ Սարգսյանին ու իր թիմին՝ հետագա վերարտադրության համար:

Հիմա կետ առ կետ ներկայացնենք Արդարադատության նախարարի կատարած հակահայկական բոլոր ծրագրերը՝ գոնե վերջին մի քանի ամսվա ընթացքում…

Դավիթ Հարությունյանը փակեց կառավարության դռները լրագրողների առաջ. հետայսու կառավարության նիստերն անցնելու են գաղտնիության մթնոլորտում:

Դավիթ Հարությունյանը, Եվրամիության ճնշման տակ, ԱԺ բերեց և ընդունել տվեց «ընտանեկան» բռնության մասին չարաբաստիկ օրենքը:

Դավիթ Հարությունյանը Եվրամիությունից աջ ու ձախ դրամաշնորհներ է ստանում՝ հակահայկական օրենքներ ընդունելու և Հայաստանն ավելի կործանելու համար:

Դավիթ Հարությունյանի ղեկավարության շրջանում բանտերը շարունակում են մնալ գերբնակեցված, իսկ կալանավորված և դատապարտված քաղաքացիների իրավունքները՝ ոտնահարված:

Դավիթ Հարությունյանն այնքան ապաշնորհ ղեկավար է, որ իր քթի տակ անչափահաս աղջիկը մտնում է կանանց գաղութ ու սկսում ծաղրել կին դատապարտյալներին:

Հեծանիվ չենք հայտնաբերի, եթե ասենք, որ ժողովրդավարական այլ երկրում, Արդարադատության նախարարը նման խայտառակությունից հետո կներկայացներ հրաժարականի դիմում: Դե բայց մենք ո՞ւր, ժողովրդավարությունն՝ ո՜ւր:

Դավիթ Հարությունյանի անմիջական հրահանգով շարունակում են լրագրողներին արգելել բանտերում հանդիպել կալանավորվածների հետ և նրանց հետ հարցազրույցներ վարել:

Ցանկը շատ երկար է: Այս մարդու խայտառակությունների մասին ամբողջ ցանկը գրելու համար մեզ շատ թուղթ ու թանաք պետք կգա... Նա ամեն ինչ անում է, բայց անում է ընդդեմ ժողովրդի և հանուն իրեն ծնած-սնած ու պահպանող ռեժիմի, նա ռեժիմի մի մեխանիզմ է, որը ժամացույցի նման աշխատում է:

Այս ամենին զուգահեռ՝ կա մի այլ զարմանալի բան: Դավիթ Հարությունյանը ոչ մի բիզնես չունի, ոչ մի անգամ նրա անունը չենք լսել այս կամ այն բիզնես գործունեության մեջ կամ օլիգարխիայի անդամ լինելու մասին: 

Լավ, ամեն ինչ հասկանալի է, բացառությամբ մեկ բանի: Որտեղի՞ց Դավիթ Հարությունյանին այնքան հսկա կարողություն, որ նա ունի: Կա՞ ինչ-որ մարգարե, որ կարող է մեզ պատմել Հարությունյանի ունեցվածքի ծագումնաբանությունը:

Այդքան հարստություն ունենալու համար, մարդ պետք է լինի կա՛մ գործարար, կա՛մ կաշառակեր: Դավիթ Հարությունյանը գործարար չէ... Մնացածի մասին ոչինչ չասենք, որ մերկապարանոց մեղադրանք հնչեցնելու համար մեզ չմեղադրեն...

NEWSPRESS.am