Ստեղծագործական միությունները ջերմացնում են իշխանության քիմքը

Խորհրդային շրջանում վախենում էին բոլորից և ամեն ինչից, նաև մշակույթից, մշակույթը ևս կարող է լինել ապստամբ, ըմբոստ, ընդվզել կամ չենթարկվել իշխանության քայլերին:

Չենթարկվողներին քաղաքավարի ոչնչացնում էին կա՛մ բանտերում, կա՛մ վթարների միջոցով, ողջ երկիրը շնչում էր Խորհրդային միություն: Իհարկե, 1988-ից հետո հույս կար, որ երկրում այս առումով որևէ բան կփոխվի. փոխվեց, սակայն Խորհրդային միության ժառանգությունն ավելի քան ուժեղ էր և հենց խորհրդային մտածելակերպը չկարողացավ հաղթահարել անկախության ճամփաբաժանը:

Թե ինչպես համակարգվեց հանրությունը և պետությունը, դեռ քննարկվում է, սակայն մի բան հստակ է, որ ստեղծագործական միությունները դարձան իշխանության ձեռքի գործիքը: Երբևէ որևէ ստեղծագործական միություն չի կարողացել ձայն բարձրացնել այս կամ այն խնդրի դեմ, միշտ էլ ստեղծագործաակն միությունների ղեկին եղել են մարդիկ, ովքեր կա՛մ ազգակցական, կա՛մ քավոր-սանիկական, կամ էլ տարատեսակ այլ կապերի մեջ են իշխանության հետ:

Չէ՞ որ յուրաքանչյուր ժողովրդի գլուխը մտավորականությունն է, եթե այս շերտն ուժեղ է, ուժեղ է նաև երկիրը և հակառակը: Հայաստանում այնպիսի իրավիճակ է ստեղծված, որ ստեղծագործական միությունները ենթարկվում են, հակառակ դեպքում՝ գոյություն ունենալ չեն կարող:

Անկախությունը ստացանք, սակայն անկախ ստեղծագործական մտածելակերպ երկիրը չկարողացավ ձեռք բերել. Հայաստանը, կամա-ակամա, երկիրը ղեկավարելու համար մեծ մասամբ առաջնորդվում է Խորհրդային միության դասական մոտեցումներով, որոնց թվին է պատկանում` համակարգել ստեղծագործական միությունները:

Եթե այսօր այս միությունները վտանգ չեն ներկայացնում, սակայն կարող են խոսափող լինել մշտապես ազատամիտ մտավորականության ներկայացուցիչների համար, իսկ այս միություններում, հատկապես ՀՀԿ իշխանության տարիներին, հնարավորինս խեղդվում է այս կամ այն այլախոհ մտավորականի ձայնը, այնպես ինչպես երկրում է խեղդվում որևէ ընդդիմադիր շարժում:

Հակառակը՝ ձևավորվել են ստրկամիտ, ցածրակարգ, մտավորականին ոչ հարիր մարտախմբեր, ովքեր զբաղված են ոչնչացնելու իրենց տեսակը. սա ևս քաղաքականություն է` բաժանիր, որ տիրես:

Այնպես որ՝ այսօր բոլոր ստեղծագործական միություններում խորհրդային մթնոլորտ է` բոլորը միաձայն կողմ են քվեարկում, որևէ այլախոհ քայլ գնահատվում է ժողովրդի թշնամի, իշխանության դեմ որևէ բացասական կարծիք համարվում է դավաճանություն:

Այսինքն՝ ստեղծագործական տներն առաջնորդվում են Խորհրդային միության որդեգրած բոլոր սուրբ կանոնագրքերով. Ուղղակի ցավալի է, որ Խորհրդային միության պաճուճանքի վրա անկախության ցուցանակն է կախված` արդեն արժեզրկված:

NEWSPRESS.am