Գեներալ-մայոր Օսիկյանի դեմն էր պետք առնել

«Դեմներն առե՛ք, շուտ». այս արտահայտությունը, որը Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանն արեց քաղաքապետարանի հայտնի ծեծկռտուքի սկզբում, կարող ենք տարածել նաև միջին և միջինից բարձր կալիբրի բազմաթիվ չինովնիկների գործունեության վրա, և այդ համատեքստում Տարոն Մարգարյանի արտահայտությունը բավականին տեղին կարելի է համարել: Օրինակ՝ ի՞նչ վատ կլիներ, եթե Տարոն Մարգարյանը դա ասեր և նույն ռեակցիայով կատարվեր ԱՆ ՔԿՎ նախկին պետ Արթուր Օսիկյանի դեմ, ինչն արվեց «Երկիր Ծիրանի»-ի երկու կին ավագանիների նկատմամբ:

Ի՞նչ վատ կլիներ, եթե խորհրդական Գոռ Վարդանյանն Արթուր Օսիկյանին իր կաբինետից նման ձևով քարշ տալով՝ դուրս հաներ: Բնականաբար, կյանքի որակն ավելի կբարձրանար:

Այսօր մամուլը գրել է այն մասին, որ այս ծեծուջարդն ու հատկապես խնդիրը չէր լինի, եթե ԱՆ ՔԿՎ-ին ՀՀ պետական բյուջեից ՔԿՀ կոյուղագծի վերանորոգման համար հատկացված գումարը տեղին ծախսվեր, և նախկին պետ Արթուր Օսիկյանը 2017թ. խնայողությունների անվան տակ մոտ 308 մլն դրամ գումարը չվերադարձներ պետական բյուջե:

Փաստորեն, հայտնի արտահայտությունը ̀ «հարսով փեսուն լավություն անելու» մասին, այստեղ լրիվ օգտագործման ենթակա է: Օսիկյանը համակարգում «լավամարդ» լինելու համար, թե՝ խնայողաբար է օգտագործում բյուջեի միջոցները, անհարմար դրության մեջ է դրել թե՛ Նուբարաշենի այդ հատվածում ապրող բնակիչներին, թե՛ Նուբարաշեն ՔԿՀ-ում գտնվող դատապարտյալներին:

Բարձր պաշտոններում նման կադրերի առկայությունն է, որ մեր երկրում խնդիրները վերաճում են և դառնում առանցքային պրոբլեմներ: Երբեմն թվում է, թե դրանց լուծումները պարզապես անհնար են կամ բարդության բարձր աստիճան ունեն: Եթե ժամանակին ճիշտ և խելացի որոշումներ կայացնեին ղեկավար օղակներում, այսօր համակարգային պակաս խնդիրներ կունենայինք: Դեպքը փաստում է, որ պետք է վերջ տրվի կլանային, քավոր-սանիկական հարաբերությունների հիմքում ընկած նշանակումներին և կադրային լուրջ քաղաքականություն մշակվի:

Արիանա Հովսեփյան