«Աշխարհի անտարբերությունն ու Սիրիայում զոհվող մանուկները»․ «Սիրիական դժոխքը լուսանկարներում»․ (լուսանկարներ)

2015 թվականին Փարիզում տեղի ունեցած ահաբեկչությունը ցնցեց ամբողջ աշխարհը։ Ահաբեկչության արդյունքում զոհվեց 130 մարդ։ Այդ դեպքից հետո ամբողջ աշխարհը ի նշան զոհերի սկսեց աջակցել Ֆրանսիային։ Այդ ժամանակ էր, որ համացանցում օգտատերերը սկսեցին գլխավոր նկարներին կցել Ֆրանսիաի դրոշը։ Նմանատիպ ակցիաներից հետո ամբողջ աշխարհն իմացավ, որ Ֆրանսիայում տեղի է ունեցել ողբերգություն, ինչի արդյունքում մահացել է 130 մարդ։

Այս ակցիաները մանրուքներ են, որոնց այդքան էլ ուշադրություն դարձնել պետք չէ, սակայն հայտնի խոսք կա մանրուքների մասին․

«Ամեն ինչի հիիմքում ընկած են մանրուքները»։

2011 թվականի մարտից մինչ օրս շարունակվում է Սիրիական ճգնաժամը։ Սիրիայում տիրող իրավիճակի մասին տեղեկանում ենք աշխարհի հեղինակավոր պարբերականներից, թերթերից ու տեղում արված լուսանկարներից։ Հանուն արդարության պետք է նշել, որ աշխարհն այդքան էլ մեծ ուշադրություն չի դարձնում Սիրիայում տեղի ունեցող դեպքերին։ Խնդիրն այստեղ ակցիաները, համացանցային նկարներն ու նմանատիպ միջոցառումները չեն։ Պարզապես աշխարհի համար Սիրիայում զոհված երեխան այնքան մեծ ուշադրության արժանի չէ, որքան Ֆրանսիայում։ Դրա վառ ապացույցը Սիրիայում տիրող իրավիճակն է, որն աշխարհի գերտերությունների համար դարձել է իր երկրի սահմաններից դուրս թատերաբեմ։ ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի ու Թուրքիայի օդուժի համար նշանակություն չունի սիրիացի երեխայի կյանքը, քանի որ այնտեղ առաջին հերթին պայքարում է ազգային ու պետական շահի համար։ Արդյունքում ավիահարվածներից մահանում են սիրիացի երեխաները։

Նրանցից շատերն աչքերը նոր են բացել ու ծանոթանում են իրական աշխարհի հետ։ Ու պատահական չէ նաև քաղաքագետների այն պնդումը, որ Սիրիան այլևս չի վերականգնվի։ Դժվար է պատկերացնել, թե ի՞նչ հոգեբանական վիճակի մեջ են այդ երկրի երեխաները։ Ովքեր պայքարում են ապրելու համար։ Ովքեր ամեն օր տեսնում են ավիահարվածների արդյունքում զոհված մարդկանց դիակները, մեկ բաժակ ջրին սպասում են մի քանի օր, ուրախանում են, որ ստանում են օգնություն ինչ-որ մի երկրից ու այդպես էլ չեն կարողանում հավատալ, որ այս մղձավանջը մի օր կվերջանա։

Իսկ աշխարհն ուղղակի անտարբեր նայում է։ Նայում է մահցած երեխաների լուսանկարներին, նայում է սովամահ լինող մարդկանց ու արյունաքամ լինող երեխաներին։ Աշխարհն ուղղղակի լուռ հետևում է, թե ինչպես են սպանվում սիրիացի երեխաները։ Այդ լռությունն անտարբերությունն է, որից էլ ծնվել ու առաջացել է սիրիական ճգնաժամը։ Սիրիայում զոհված ամեն մի երեխայի մահվան պատճառն աշխարհի անտարբերությունն է։