Ի՞նչ է խոստացել Ռիտա Սարգսյանը 1988 թվականի երկրաշարժից հետո անօթևան մնացած գյումրեցի կնոջը

Երևան քաղաքի Եկմալյան 6 հասցեում գտնվող մի քանի սեփական տների ճակատագիրը մինչ օրս մնում է անորոշ: Հիմա այդ տարածքի տներից մի քանիսը մատնված են անտերության, մի քանիսում ապրում են թաղամասի տարեց բնակիչներն, իսկ մի քանիսն էլ տրված են վարձակալական հիմունքներով: Այդ տներից մեկում է ապրում Թովմասյան Տաթևիկը, ով 1988 թվականի Գյումրիի երկրաշարժից հետո չունի բնակարան և սպասում է, թե իր ճակատագրին ինչ լուծում կտա պետությունը:

NEWSPRESS.am-ի հետ զրույցում տիկին Տաթևը նշեց, որ 1988 թվականի երկրաշարժին առաջինն իր տունը քանդվեց ու մինչ օրս սպասում է, թե իր հարցն ինչպես ու ով է լուծելու:

«1988 թվականից մինչև 2005 թվական ապրել եմ տնակում, սակայն 2005 թվականից հետո տնակն ամբողջովին քանդվեց: Մի քանի ամիս փնտրտուքներից հետո տեղափոխվեցի Երևան և մինչ օրս ապրում եմ վարձով: Իսկ 2012 թվականին ինձ ու էլի մի քանի անտուն գյումրեցիների տվեցին հատուկ փաստաթուղթ, որով մեզ հատկացվում էր 14 հազար դոլար: Այդ փաստաթուղթն էլ ուներ ժամկետ՝ 6 ամիս»:

Տիկին Տաթևն ընդգծեց, որ մի քանի ամիս փնտրտուքներից հետո գտավ բնակարան, սակայն այն, ինչ կատարվեց այդ բնակարանի գնման ընթացքում, մինչ օրս հանելուկային է իր համար:

«Նախ նշեմ, որ այդ գումարով բնակարան գտնելն ու գնելը շատ բարդ է: Մի քանի ամիս Երևանում շրջելուց հետո գտանք բնակարան Կոնդում, սակայն գնման ընթացքում խոչընդոտներ եղան: Ամեն ինչ լուծեցինք, և երբ գործը հասավ կադաստրին, այդ ժամանակ ամեն ինչ կանգ առավ: Կադաստրում խնդիրներ առաջացան ու երկար սպասելուց հետո ժամկետը լրացավ, և ես զրկվեցի բնակարանից, իսկ փաստաթղթով ինձ բաժին հասնող գումարն էլ ընկավ կալանքի տակ»:

Գյումրեցի տիկինը հավելեց, որ այդ բնակարանի տերը խաբել էր իրեն և կադաստրում պարզվեց, որ այդ բնակարանի վրա դատական գործ կա:

«Այդ ամենից հետո ես գնացի Գյումրի ու խնդրեցի, որ 2 շաբաթով երկարացնեն ժամկետը, սակայն ինձ ասացին, որ գումարն արդեն կալանքի տակ է:Հետո նամակ գրեցի Ռիտա Սարգսյանին, որ իմ հարցին լուծում տան, սակայն նա ասաց, որ ես ու էլի 17 ընտանիքներ, ովքեր ուշացրել են տան գնման աշխատանքները, կմնան հերթի մեջ այնքան ժամանակ, մինչև լուծվի Գյումրիի բոլոր անօթևանների հարցը: Փաստացի ես սպասելու եմ այնքան ժամանակ, մինչև լուծվի Գյումրիի բոլոր անօթևանների հարցերը»:

Կինը շարունակում է վարձով ապրել Եկմալյան փողոցում և ամեն առավոտ ուրախանում է, երբ տեսնում է, որ փողոցում մնացած մի քանի հին տները դեռ չեն քանդել: Նրա միակ հույսն այն է, որ օրերից մի օր իր փաստաթուղթը նորից կվերականգնվի և նա նորից կսկսի փնտրել տուն: