Հայաստանում հյուծվածությունից են նաև մահանում. 4 միլիոնանոց Հայաստանի մասին երազելով

Երևանի «Սուրբ Աստվածամայր» բժշկական կենտրոնի տնօրեն Նիկոլայ Դալլաքյանը պատասխանել է «Հայկական ժամանակ»-ի հարցմանը՝ նշելով, որ լինում են դեպքեր, երբ հիվանդանոց են ընդունվում ծայրահեղ հյուծված երեխաներ, որոնց կյանքը փրկել հնարավոր չի լինում, որի մասին նա չի ցանկացել մանրամասներ ներկայացնել։

Նշենք, որ վերջին տարիներին մանկական աղքատությունը տատանվում է 35 տոկոսի շրջակայքում, սակայն, ինչպես գիտենք, ՀՀ վիճակագրական ծառայությունը ոչ միշտ է ներկայացնում երկրի իրական պատկերը. ինչպես ասում են՝ զբաղված են «նկարչությամբ»։ Խնդիրն այն է, որ չներկայացվի իրական պատկերը․ այդ և մի շարք այլ կատեգորիաների մասին ՀՀ-ում արգելված է խոսելը՝ աղքատության, տնտեսության իրական վիճակի, մաքսային քաղաքականության և այլնի։

Իսկ ի՞նչ կլիներ, եթե Նիկոլայ Դալլաքյանը ներկայացներ այն հյուծված երեխաների թվաքանակը, որոնք ընդունվում են բուժհաստատություն, երբեմն՝ դրա հետևանքով մահանում.  կլիներ խայտառակություն, իսկ չխոսելը բերում է մարդկային զոհերի։

Նշենք, որ նախօրեին Դավթաշենի կամրջի տակ հայտնաբերվել է երիտասարդ կնոջ և նրա դստեր դիերը: Չքննարկելով, թե արդյոք մայրը նման իրավունք ունե՞ր նաև աղջկան զրկելու կյանքից, նկատենք միայն, որ շրջանառվում է, որ մայրը չի կարողացել աղջկան պահել և գնացել է այդ քայլին։ Եվ սա այն դեպքում, երբ մայրն աշխատանք ուներ։

Չենք խոսում նաև այն մասին, թե ինչպես բազում-բազմաթիվ ծնողներ երեխաների հետ նաև մուրացկանությամբ են զբաղվում՝ ոչ միշտ, բայց հաճախ այլընտրանք չունենալով: Երեխաներին մատնում են ցրտի, զրկում կրթություն ստանալու հնարավորությունից, որովհետև երեխան, ասենք, կոշիկ ու հագուստ չունի դպրոց հաճախելու համար: Չենք խոսում, ամաչում ենք խոսել, որ ծնողները չեն կարողանում գիրք գնել: Չնայած դրա համար համապատասխանները պետք է ամաչեն:

Հայաստանում աղքատ է երեխաների մեկ երրորդը։ Իսկ աղքատների մեջ իրենց «պատվավոր» տեղն են գրավում բազմազավակ ընտանիքները, երբ պետք է հակառակը լիներ․ սակայն այս ընտանիքներին հասանելիքը այնքան ողորմելի է, որի մասին խոսել իսկ իմաստ չունի. բացի մեծահարուստ բազմազավակների ընտանիքներից, մնացած բոլոր բազմազավակ ընտանիքները ծայրահեղ աղքատ են։ Անցողակի նկատենք, որ այսպես, այս քաղաքականությամբ, 4 միլիոնանոց Հայաստանի մասին չեն երազում, այն էլ՝ բարձրագույն մակարդակով:

Ամփոփելով՝ նշենք, որ հանրության շերտերը պատասխան են տալիս երկրի տնտեսական ոչ ադեկվատ քաղաքականության, բյուջեի թալանի, կաշառակերության, ֆեոդալական կարգերի համար։ Բժիշկը կարող է հյուծվածության մասին չխոսել, սակայն ներկայացված պատկերը մռայլ իրականության արտացոլանքն է:

Հ.Գ. «Նվազագույն կարիքները բավարարելու տեսանկյունից Հայաստանում մարդուն անհրաժեշտ է 500-700 հազար դրամ»: 

Արփինե Հովհաննիսյան
ՀՀ ԱԺ փոխնախագահ

NEWSPRESS.am