Արմեն Սարգսյանը ո՛չ տեսնում է, ո՛չ լսում

Երբ Սերժ Սարգսյանը ՀՀ 4-րդ նախագահի պաշտոնի համար առաջարկեց ՀՀ նախկին վարչապետ Արմեն Սարգսյանի թեկնածությունը, հանրությունն սկսեց հետաքրքրվել նրա՝ մոռացված ֆիգուրով, ինչ եղել, կամ մոռացվել է նրա՝ հայաստանյան, և ոչ միայն հայաստանյան, կենսագրության մեջ:

Ի թիվս տարբեր դիպվածների, շրջանառվում էր Վազգեն Սարգսյանի ապտակը, մեծբրիտանական կենսակերպը, որդիների ոչ հայ զգալը, նրանց՝ հայոց բանակում չծառայելը. կարճ ասած՝ Սարգսյանների ընտանիքը մանրադիտակ տակ էր և է:

Վերջին շրջանում գրեթե նախագահի կարգավիճակում նա այցելություններ է կատարում տարբեր քաղաքներ, հաստատություններ, խոսում է ընդհանուր խնդիրների մասին. ոչ մի կոնկրետ պատասխան:

Օրերս Երևանի քաղաքապետարանում տեղի ունեցած՝ կոյուղաջրի միջադեպի վերաբերյալ ասել էր, որ տեղյակ չէ միջադեպից. Գյումրիում է եղել՝ այն դեպքում, երբ ժամանակակից տեխնիկական հնարավորությունները թափանցել են նաև Հայաստան, իսկ քաղաքական գործիչները և այն անձինք, ովքեր ֆինանսական խնդիրներ չունեն, առավել քան հասու են շատ արագ ինֆորմացիա ստանալուն:

Երևի թե ժամանակ չէր եղել վերլուծել իրավիճակը, ձևակերպել քիչ թե շատ հարմարավետ պատասխան, որպեսզի ո՛չ իշխանությանը չքննադատի, ո՛չ ընդդիմությանը չվանի. իսկական անդեմ նախագահ:

Այսօր էլ խոսել է ազգային համաձայնության մասին: Իհարկե, այս կատեգորիան ավելի քան անհրաժեշտ է Հայաստանին: Սակայն երբ այդ մասին ասում է երկրի անկախության և կայացման համար չպայքարած, այլ լոնդոնյան փափուկ բարձերի վրա, հարմարավետ ռեստորանում մշտապես ընթրող անձը, ով անցյալում չի եղել ազգային հավաքական ուժի ջատագով, այս պահից սկսյալ արդեն է. պարզապես իր անձի հանդեպ հավատ չի ներշնչում:

Հանրության շրջանում մտավախություն կա, որ նրան առաջադրում են որպես մի մեծ բանկի նախագահի պաշտոնում կառաջադրեն. նա տեր կկանգնի երկրի ֆինանսներին, չի նեղացնի ընդդիմությանը, սիրառատ կլինի ՀՀԿ-ի հետ, իշխանություն չի պահանջի: Իհարկե, կարևորը երկրի ֆինանսները այս կամ այն չափով կառավարելն է, որը, ինչպես տեսնում ենք Սարգսյանի լոնդոնյան կյանքից, նա կարողանում է կառավարել, իսկ այս պահին Սերժ Սարգսյանին հենց այդպիսի նախագահի է անհրաժեշտ՝ ֆինանսների անդեմ կառավարիչ:

NEWSPRESS.am