Ռադիկ Մարտիրոսյանի աթոռը սուրբ է, ինքն էլ իրեն Վատիկանում է զգում
Ինչպես պետական շատ մարմիններում, այնպես էլ ՀՀ ԳԱԱ-ում այսօր իրապես լճացած վիճակ է:
Ժամանակի շունչն այս կառույցում չի զգացվում, ուր մնաց գիտությունն ու նորարարական գաղափարներն օդում պտույտ գան: Իրավիճակը ծնող պատճառները բազմաթիվ են, դրանք կարող ենք համարել թե՛ գիտության նկատմամբ իշխանությունների անտարբերությունը, թե՛ ուղեղների արտահոսքը մեր երկրից, թե՛ անվստահությունը կրթական համակարգի, մասնավորապես, ԳԱԱ-ի նկատմամբ:
Սերժ Սարգսյանը ժամանակին իր ելույթներից մեկում ասում էր՝ «գլխից է պետք բռնել»: Եթե խոսքը տեղայնացնենք այս ոլորտում, ուրեմն պետք է բռնենք ԳԱԱ-ն ղեկավարող Ռադիկ Մարտիրոսյանի գլխից, ով թերևս վաղուց արդեն պետք է պատվավոր թոշակի անցած լիներ: Ընդհանրապես մեր երկրում շատ կան այնպիսի պաշտոնյաններ, որ մինչև խոր ծերություն կառչած են մնում իրենց աթոռից, ինչո՞ւ, գուցե մանկության կոմպլեքսների հետևանք է, բայց փաստն այսօր դա է:
Ֆեյսբուքյան օնլայն ասուլիսի ժամանակ օգտատերերից շատերն էին Ռադիկ Մարտիրոսյանին հարցրել, թե չի՞ պատրաստվում իր տեղը զիջել երիտասարդներին, վերջինս կարծես ավետել է, որ դեռ ժամանակը չի համարում:
Նա ասել է, որ թոշակի գնալու զգացողություն դեռևս չունի, իսկ թե ինչ է կարծում՝ իրեն հետևորդ այդ պաշտոնում կգտնվի՞ , ԳԱԱ նախագահն ասել է․
«Սուրբ տեղը դատարկ չի մնա»:
Փաստորեն, Մարտիրոսյանն այն կարծիքին է, որ ինքը սուրբ աթոռի է նստած և այնտեղից հեռացումը Հռոմի պապի մեթոդով է իրականացվում, բայց պետք է Մարտիրոսյանին հուշել, որ ինքը Վատիկանում չէ, իրեն էլ կարդինալները չեն կարգել՝ որպես Պապ, այնպես որ եկել է ժամանակը հասարակական ոլորտ տեղափոխվելու և հանդես գալու գոնե միայն մեծական խորհրդով, բայց կառավարման ղեկը փոխանցել այլ երիտասարդների, ովքեր կկարողանան լճացած վիճակից դուրս հանել ԳԱԱ-ն: