Պյոտր Սվիտալսկին 1.74 մլն եվրո դաշտ նետեց. քաղաքացիական հասարակություն կձևավորեն
Բոլոր ժողովրդավար, կայացած երկրներում նորմալ է ունենալ քաղաքացիական հասարակություն: Երբ քաղաքացին ինքն է որոշում, թե ինչպես պետք է աշխատեն իր վստահության քվեն ստացած իշխանությունները:
Քաղաքացիական հասարակության ազդեցությունը երկրի կառավարման համակարգում, բնականաբար, կարևոր դեր ունի, երբ քաղաքացին ոտքի է կանգնում ու բողոքում իրեն անհարմար այս կամ այն հարցի շուրջ:
Հայաստանի դեպքում էլ թվացյալ ձևավորվել է քաղաքացիական հասարակություն, երբ մարդու իրավունքների և ազատությունների կիրառման վերաբերյալ ակցիաներ են կազմակերպվում, հրապարակումներ են լինում, ֆինանսավորված լրատվամիջոցները դրանց պրոպագանդայով են զբաղվում. սա չենք հերքում, նման բան գոյություն ունի, կա, բայց՝ ինչքանո՞վ է դա իրական քաղաքացիական հասարակություն, դժվար է ասել:
Բանն այն է, որ դրանց ճնշող մեծամասնությունն ինքնաբուխ չէ, չի ընդգրկում մարդկանց, որոնք բացի խնդիրը բարձրացնելուց, թեմայի հետ կապված այլ մոտիվացիա չեն ունենում, հիմնականում՝ գումարի տեսքով:
Մի քանի օր առաջ Հայաստանում Եվրոպական միության պատվիրակության պաշտոնական կայքում հրապարակվեց տեղեկություն այն մասին, որ Հայաստանի քաղհասարակությունը կստանա 1.74 մլն եվրո նոր ծրագրերի համար՝ ժողովրդավարական կառավարման և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտները բարելավելու նպատակով:
Օրինակ՝ 278,072 եվրո ընդհանուր բյուջե ունեցող (ԵՄ ներդրումը՝ 264,168 եվրո) ծրագրով երկու տարվա ընթացքում «Հանրային լրագրության ակումբ» և «Հանուն հավասար իրավունքների» ՀԿ-ները կլուսաբանեն փակ հաստատություններում ապրող հայերի ամենօրյա կյանքը: Սա վերաբերում է այն քաղաքացիներին, ովքեր գտնվում են նախնական կալանքի տակ, դատապարտված են ազատազրկման կամ ապրում են մասնագիտացված փակ հաստատություններում՝ ծանր ֆիզիկական և մտավոր հաշմանդամություն ունենալու պատճառով:
390,000 հազար եվրո ընդհանուր բյուջեով (ԵՄ ներդրումը՝ 343,200 եվրո) 20 ամիս տևողությամբ մեկ այլ ծրագիր կառաջարկի դասընթացներ քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների և երիտասարդ լրագրողների համար, կատարողները կլինեն «Ինֆորմացիայի ազատության կենտրոն»-ը և Մաաստրիխտում գործող «Եվրոպական լրագրության կենտրոն»-ը:
460,035 եվրոյով էլ «Բաց հասարակության ինստիտուտի օժանդակության հիմնադրամ» հայաստանյան մասնաճյուղի և երկու ՔՀԿ-ների՝ «Հանրային Քաղաքականության Ինստիտուտ» և «Իրազեկ Քաղաքացիների Միավորում»-ը ընտանեկան բռնության հետ կապված մարդու իրավունքների խախտումներով: Սրանք ծրագրերի մի մասն էին և առավել հակիրճ էին ներկայացված:
Սակայն հասկանալի է դառնում, թե մոտ ապագայում ինչ ենք կարդալու, ինչ են տեսնելու և ինչ զարգացումներ են սպասվում հայկական իրականությունում, քանի որ ԵՄ-ն արդեն խոշոր գումարը դաշտ է նետել և քաղաքացիական հասարակություն է կառուցում: Չնայած, մեր պատկերացումներով, քաղաքացիական հասարակություն անվանել այս մի քանի կազմակերպություններին, առնվազն ճիշտ չէ, որովհետև իսկական հասարակությունն առանց ԵՄ-ի կամ այլ միջամտության ճանապարհ փակող գյուղացին է, ով առանց իր երկրի դեմ թշնամանք ունենալու, ցավող սրտով, օրվա պահանջով ինչ-որ փոփոխություն է պահանջում…