Արարատը վկա, Շուշո՛, մի՛ խոսիր ամբիոնից

Այսօր Ազգային ժողովում ելույթ ունեցավ ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Շուշան Պետրոսյանը: Արվեստագետ, իրեն հիպի որակող երգչուհին ամբիոնի մոտ այդպես էլ չսովորեց լինել ինչպես պատգամավոր: Իր կողմից ստեղծված կերպարից այդպես էլ դուրս չգալով՝ հերթական անգամ մարգարիտներ է շաղ տվել, բայց իմա՞ստը: Ի՞նչ խնդիր լուծեց այս բարոյախրատական, ոչինչ չասող տեքստով՝ դժվար է պատկերացնել, բայց այն, որ ավելի լավ էր չխոսեր, միանշանակ է: Կարող էր, օրինակ, մի օրինագծի համահեղինակ լինել, պաշտոնի «անձնագրին» համապատասխան նաև հանրօգուտ գործով զբաղված կլիներ: Իր ելույթում պատգամավորն ասում է.

««Մի ազգ, մի բանակը» պլակատ չի, կենսակերպ է, Արցախն էլ Հայաստան է ու վերջ, ուրեմն Հայաստան-Արցախը՝ մեր հայրենիքը, մի զինավան է, ու մենք բոլորս այստեղ զինվոր ենք: Մենք՝ հայերս ու բոլորը՝ եզդիները, քրդերը, ասորիները, մալականները, որ Հայաստանում են ապրում՝ բոլորս զինվոր ենք: Մենք ապրել ենք այստեղ, միշտ ենք ապրել, Հայքը փոքրացել է, բայց կա: Մենք կանք ու նույն տեղում ենք՝ Արարատը վկա: Սիրո՞ւմ ես երկիրդ, ուզո՞ւմ ես երկիրդ ոտքի կանգնի, քո ամբիցիաներից ավե՞լ, դրանից շա՞տ ես սիրում երկիրդ, քո հարմարավետությունից, ապահովվածությունից ավե՞լ՝ ուրեմն մի գոռա, այդպես չե՛ն սիրում»:

Տիկին Պետրոսյանը հավանաբար այս նախօրոք պատրաստած տեքստով քննադատության տակ է առնում հասարակության ընդդիմադիր հատվածին: Ընդհանրապես իշխանական մանր կալիբրի պատգամավորների մեջ նստվածք ստացած միտք կա՝ «մի՛ բողոքեք, գործ արե՛ք»:

Այս շաբլոն միտքը ով և ինչպես ցանկանում՝ օգտագործում է, այդպես էլ չհասկանալով՝ ում են ասում, սովորական ժողովրդի՞ն, ովքեր, այո՛, բողոքում են, բայց աշխատավարձից հարկ են տալիս, էլ ի՞նչ կարող են անել պետության համար, եթե ոչ իրենց մասնագիտությամբ աշխատել: Օրինակ՝ փականագործն ի՞նչ պետք է անի պետության համար, որ չի անում, բայց բողոքելու իրավունք, ըստ նրանց, չունի, որովհետև պետության համար Շուշան Պետրոսյանի նման ցուցադրական չի գնում սահման ու Ֆեյսբուքում «Օ՜հ, իմ զինվոր» վերտառությամբ գրառումներ անում:

Մարդը գուցե ոչ այդքան երջանիկ պատահականությամբ ծնվել է Հայաստանում և աշխատում է փականագործ, էլ ի՞նչ անի, Շուշա՛ն, մարդն ապրում է, աշխատում՝ ինչքան քո պես պաշտոնյաներն իրեն հնարավորություն են տալիս, երեխաներ է ունենում և բողոքելու իրավունք չունի՞, ինչո՞ւ:

Ի վերջո, մեր պաշտոնյաները պետք է դուրս գան այդ փակագծերից, որովհետև յուրաքանչյուրն ունի բողոքելու, նաև հրապարակում կանգնել-գոռալու, քննադատելու, հանրային վերահսկողության իրավունք, և դուք չէ, որ պետք է իր խոսքը խեղդեք՝ թույլ չտալով ձեզ քննադատել:

NEWSPRESS.am