«Բոշա՞», թե՞ «ցիգան». Բայց դե մեր ժողովուրդը բարեկիրթ է, այնպես չէ՞

Դրամահավա՞քն է անկեղծ կատեգորիա, թե՞ բոշայությունը. այս է խնդիրը:

Բարեգործությո՞ւն է 1 մլն աղքատ ունեցող երկրում կրկին դրամ հավաքել, թե՞ այնուամենայնիվ բոշայություն է ունենալ գումարները, սակայն ձեռքը մեկնել չոր աշխատավարձով ապրողների գրպանը:

Բանակը մեր ժողովրդի ցավոտ կողմն է, յուրաքանչյուր զինվորի համար գումար անգամ ընտանիքը չի խնայում: Վիգեն Սարգսյանի կողմից վիրավոր զինծառայող Ալբերտ Դալաքյանի վիրահատության համար դրամահավաքը բուռն քննարկումների տեղիք տվեց:

Այստեղ խնդիրն այն չէ, որ ՊՆ-ում գումարներ կան օրենքով սահմանված այս կամ այն առանձին դեպքի համար, զինվորին վիրահատել է պետք, սակայն ՊՆ-ն կառչել է օրենքի տառից և թվից: Պատկերացնո՞ւմ եք, եթե իրավապահ մարմինները սկսեն ՊՆ-ի ներկայացրած թվից ու օրենքի տառից կախվել…

Մարդիկ ուղղակի վստահություն չունեն, որ այն 1000 դրամները, որոնք հավաքվում են հիմնադրամում, ծառայում են բուն նպատակին, գոնե մի մասը:

Եվ դրա համար հենց ՊՆ-ն քանիցս առիթներ տվել է, երբ ապրիլյան պատերազմի ժամանակ պարզվեց, որ «ամեն ինչ բանակի համար» լոզունգը միայն ժողովրդի համար է, բանակում բենզինը քիչ է, զենքը 80-ականների է, մինչև այժմ քննարկվում է զինվորների սննդի, հագուստի խնդիրը:

Նման անվստահության համար երկիրը դառը փորձություն է անցել:

Հիշում ենք «Մարտիկ» հիմնադրամը, որը նախատեսված էր զինծառայողներին աջակցելու համար, սակայն մինչև այժմ պարզ չէ, թե ինչ եղան հիմնադրամի գումարները:

Սեդրակ Սեդրակյանը, զբաղեցնելով Պաշտպանության նախարարության իրավաբանական վարչության պետի պաշտոնը և լինելով քաղծառայող՝ տարիներ շարունակ զբաղեցրել է նաև «Մարտիկ» հիմնադրամի տնօրենի պաշտոնը, ինչը «Քաղաքացիական ծառայության մասին» օրենքի խախտում էր։ Թեև նա ազատվեց աշխատանքից, սակայն ոչ ոք պատասխան չտվեց, թե ինչու էր նա տարիներ շարունակ երկու պաշտոն ունեցել՝ անօրինական, և, ի վերջո, ի՞նչ եղան հիմնադրամի գումարները:

Ի դեպ, հիմնադրամի նախագահ Արթուր Աղաբեկյանը, ում Անահիտ Բախշյանը ոչ մեկ անգամ մեղադրել է գումարների անհետացման մեջ, Բակո Սահակյանի կողմից Արցախի հերոս կոչմանն է արժանացել, սակայն հիմնադրամի գումարների ճակատագիրը դրանից չփոխվեց:

Ի դեպ, չմոռանանք, որ հիմնադրամի գումարները հավաքվել են նաև դրամահավաքի միջոցով:

Մեկ հատված «Մարտիկ» հիմնադրամի հաշվետվությունից. հիմնադրամը 2015-ին ծախսել է 81 473 116 դրամ, որից իրականացրած ծրագրերին հատկացվել է 58 575 732-ը, սակայն չի բացահայտում, թե ինչ է արվել: Իրականացվել է կազմակերպչական, կրթական, բարեգործական, քարոզչական և այլ ծրագրերի աջակցության համար. այն է՝ ոչ մի խոսք զինծառայողների աջակցության, միայն այնպիսի ծրագրեր են, որտեղից փողի արտահոսքն ապահովված է:

Կարելի՞ էր Ալբերտ Դալաքյանին վիրահատել ՊՆ հիմնադրամի միջոցներով, իհարկե, բացառության կարգով, սակայն ոչ՝ դրամահավաք և հետո Վիգեն Սարգսյանը դժգոհում է, որ իրեն «բոշա» են անվանել:

Ի դեպ, «բոշայի» հոմանիշը «ցիգանն» է. բայց դե մեր ժողովուրդը բարեկիրթ է, էլի…

NEWSPRESS.am