Գյուղոլորտում ա՞ճ. 2018-ի առաջին հեքիաթը

Ամեն տարի ազգային վիճակագրությունն արտագաղթի վերաբերյալ թվեր է հրապարակում. ամեն տարի տասնյակ, եթե ոչ հարյուրավոր, մարդիկ լքում են Հայաստանը` մի մասն արտագնա աշխատանքի, մյուս մասը՝ այլ երկրներում ապրելու պատճառով:

Նշենք, որ հիմնականում գյուղաբնակներ են մեկնում արտագնա աշխատանքի կամ այլ երկրներ. մարդիկ, ովքեր զբաղված են գյուղատնտեսության մեջ: Հիմնականում այլևս չեն կարողանում հողը մշակել, չունեն համապատասխան ռեսուրսներ` սերմեր, պարարտանյութ, թունաքիմիկատներ, ոռոգման ջուր և հեռանում են երկրից:

Այսօր էլ Գյուղատնտեսության փոխնախարար Արմեն Հարությունյանը հայտարարել է.

«Վերջին 5 տարում գյուղոլորոտում արտադրության ծավալներն ավելացել են»:

Հետաքրքիր է, թե ինչ հաշվարկներ են արել, եթե ոռոգովի հողատարածքները կրճատվել են, մշակովի հողատարածքները՝ ևս, այնպիսի համայնք չկա, որտեղ առնվազն հողերի կեսից ավելին չի մշակվում, այդ ինչպե՞ս պատահեց, որ արտադրության ծավալներն ավելացան:

Իհարկե, ջերմոցային տնտեսությունների թիվն ավելացել է՝ ունևոր խավի հաշվին, սակայն դրանից բուն հողօգտագործողին ոչինչ չի հասել. մարդիկ միայն մշակում են տնամերձ հողամասերը, իսկ գյուղից դուրս գտնվող հողերը՝ ոչ:

Այսօր վիճակագրական աճպարարություններով ոչ ոքի չես զարմացնի. կարելի է այս անգամ ավելի հետաքրքիր բան հորինել, քան աճը: Արդեն բոլորն են տեղյակ, որ վերևից հրահանգ կա՝ ամեն տեղ աճ ցույց տալ, սակայն գոնե քիչ թե շատ հիմնավոր:

Ի դեպ, այս տարի թունաքիմիկատների մինչև 40 տոկոս թանկացում է կանխատեսվում և այն իրականանալու պարագայում Գյուղատնտեսության փոխնախարարի համար ավելի դժվար կլինի գյուղոլորտում «աճ» արձանագրելը:

Հայաստանում հողամշակներն արդեն չեն կողմնորոշվում, թե մշակելուց ինչ լոլիկ կամ վարունգ են մշակում, անհայտ է, թե ինչ ծագման թունաքիմիկատներ են օգտագործում և, ի վերջո, ստացված բերքն ինչո՞ւ լոլիկի կամ վարունգի համ ու հոտ չունի, այլ՝ ձկան:

Ի վերջո, ե՞րբ կավարտվեն ոռոգման ոլորտում խնդիրները, և մարդիկ մշակելուց հանգիստ կլինեն, որ բերքը դաշտում չի չորանա, ինչպես որ վերջին տարիներին լինում է:

Այնպես որ՝ լավ կլիներ Գյուղփոխնախարարն այս հարցերին պատասխաներ, ոչ թե ինչ-որ չեղած աճերով հպարտանար:

NEWSPRESS.am