Խորհրդարանում քոռ ու քաչալին մարդու էին տալիս
Նախօրեին խորհրդարանում քննարկվում էր Դատական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու նախագիծը: Օրինագծի քվեարկության ժամանակ պարզվեց, որ 61 կողմ կա՝ այն դեպքում, երբ անհրաժեշտ էր 63-ը:
ԱԺ նախագահ Արա Բաբլոյանը «երդվեց», որ ՀՀԿ-ական պատգամավոր Ռուստամ Մախսուդյանի քվեարկության կոճակը չի աշխատել, սակայն նա կողմ է նախագծի ընդունմանը:
Հետաքրքիր է, որ Մախսուդյանն ու Բաբլոյանը միյանց հետ հոգևոր կապ ունեն, և Բաբլոյանն անմիջապես զգացել է, որ Մախմուդյանը կողմ է քվեարկել, երկրից բացակայող Արփինե Հովհաննիսյանը ևս. նա այդ առթիվ ստորագրություն է թողել: Ինչպես հետո պարզվեց՝ Արփինե Հովհաննիսյանի ստորագրությամբ որևէ ծրար գոյություն չուներ: 63 անցողիկ պատգամավորների թվից բացակայում էր մեկ ձայն, և պարզվեց, որ այդ ձայնի «ապահովումը» դրված է «Ծառուկյան դաշինք» խմբակցության պատգամավոր Նապոլեոն Ազիզյանի փխրուն ուսերին:
Խորհրդարանը երկար բանավիճում էր, թե ի վերջո Ազիզյանը կողմնորոշվե՞լ է՝ դե՞մ է, թե՞ կողմ նախագծին, իսկ պատգամավորը պնդում էր, որ սխալ կոճակ է սեղմել և նա «հոգով և սրտով» նախագծին կողմ է, մեղավորը չարաբաստիկ կոճակն է, որ իրեն սխալ է հասկացել: Անգամ օրինագծին դեմ Գևորգ Կոստանյանին էին կարողացել հեղափոխել:
«Ընդդիմադիր» «Ծառուկյան դաշինքը» «դոշ էր թափ տալիս», որ կողմ է օրինագծին, պայքարում էր մեկ ձայնի համար և դա ընդդիմադիր կուսակցության պահվա՞ծք է: Իհարկե՝ ոչ, անգամ իշխանական կուսակցություն չէ, պարզապես կամակատար-կուսակցությունն է՝ կցված ՀՀԿ-ին:
Խորհրդարանում իսկական շուկա էր, կամ ավելի ճիշտ՝ «բազար»: ԱԺ խոսնակն ու փոխխոսնակները չարչիներին բնորոշ գործելակերպով փորձում էին «քոռ ու քաչալ» օրինագիծը «մարդու տալ»:
«Հլը»-ն, «ապե»-ն, «մե րոպե»-ն գումարվում էր բազարին ու իսկական մարտաֆիլմ էր հիշեցնում՝ իտալական մաֆիայի մոտիվներով: Պատգամավորների մի մասը սկսեց ձեռքերով հարվածել սեղաններին, բայց դա ևս չօգնեց, քանի որ հրաման կար նախագիծն անցկացնելու վերաբերյալ, իսկ այն, ինչ կատարվեց խորհրդարանում, սովորական կամակատարների աշխատանք էր:
Ուղղակի ցավալի է, որ նման խորհրդարանն է վաղը ընտրելու երկրի նախագահին՝ անսկզբունք, ոչ ադեկվատ, իսկ թե ինչպիսին կլինի նման պատգամավորների ընտրած նախագահը՝ շատ մեծ երևակայություն պետք չէ:
Եթե ժամանակին որոշել են խորհրդարանում գլխաքանակ ապահովել՝ դա ստացվել է, սակայն որակյալ գլուխներ պեղել՝ պարզապես չեն կարողացել: