Ասլանյանի «տերն ու ծառան»․ փաստաբան քաղաքապետը նետվել է իր «տիրոջն» օգնության
Վանաձորի քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանը ստանձնել է նախագահ Սերժ Սարգսյանի փաստաբանի դերը։
Այն բանից հետո, երբ երկրի ղեկավարը բացահայտումներ արեց համայնքների ղեկավարների կոռուպցիոն գործունեության մասին և ամոթանք տվեց նրանց, ոչ միայն սկսվեցին քննարկումներ թեմայի շուրջ, այլև՝ ՀՔԱՎ գրասենյակը դիմեց կոնկրետ քայլերի․ հաղորդում տվեց հանցագործության մասին և նախագահին մեղադրեց կոռուպցիոն երևույթները քողարկելու և այն իրականացնողներին քրեական պատասխանատվության չենթարկելու մեջ։
Ու քանի որ Մամիկոն Ասլանյանի ակունքները փաստաբանական գրասենյակ են տանում, նրա մեջ հավանաբար արթնացել է փաստաբանի բնազդը, որն ստիպել է քաղաքապետին նետվել պաշտպանելու, ինչպես ինքն է ասում, իր «տիրոջը»։
Ինքն իրեն նախագահի փաստաբան «հռչակած» քաղաքապետը մոտավորապես հայտարարել է, թե՝ տերը նախագահն է՝ լա՛վ է արել՝ ասել է․ ինքն է երկրի տերը, ինչ ուզի կանի․․․
Իսկ ավելի կոնկրետ հայտարարել է․
«Հանրապետության ղեկավարը, տիրոջ և երկրին մեծ ծառայություններ մատուցած մարդու իրավունքով կարող է նման արտահայտություններ անել»։
Հանուն պաշտոնի Հանրապետական դարձած քաղաքապետը փաստորեն նորմալ է համարում նաև, որ եղել են չարաշահումներ, այսինքն՝ կոռուպցիոն երևույթներ, և որ դրանք ներվել են կամ «աչքփակոցի» է եղել։ Այս տրամաբանությամբ, նրա համար նաև նորմալ է նախագահի «աղայի ու ծառայի» հետ կապված համեմատականը։ Փաստաբան քաղաքապետին չի ընկճում, որ ժողովրդին ու ղեկավարներին նախագահը տարանջատել է «աղա ու ծառա» եզրույթով։ Ու այն, որ «երկրի տերը» կոչ է արել փոքր «տերությունների» ղեկավարներին իրենց աղա չպատկերացնել՝ պարզվում է, որ իրավաբանական տեսանկյունից դա նշանակում է․ «Տեր համայնքին, ծառա ժողովրդին»։
Մի խոսքով՝ Ասլանյանի մասնագիտական կարողություններն ու հմտությունները նախագահի պաշտպանությանն ուղղելը որակվում է մեկ բառով՝ քծնանք։
Այս ամենն ինչ-որ տեղ հիշեցնում է նաև Էդուարդ Շարմազանովի կարերիան, ում ստանձնած պաշտոնները թեև ունեցան իրենց անվանումները, բայց նա ինքն այդպես էլ փաստաբանի ու թարգմանչի պաշտոնից առաջ չգնաց։
Շարմազանովն ամեն անգամ իր սրբագույն պարտքն է համարում վերծանել նախագահի ելույթը, ներկայացնել այն պաշտպանական ոճով ու իր մեկնաբանությունների մեջ անընդհատ հիշեցնել, որ երկրի տերը մեկն է, այդ տերը Սերժ Սարգսյանն է ու նրա խոսքն անբեկանելի է։
Հիմա Ասլանյանը նրա օրինակին է հետևել։
Ու այս տիրույթում է հենց, որ տարանջատվում են «Տեր ու ծառա» որակումենրը և պարզ է դառնում, թե ովքեր են իրենց տիրոջ հպատակները։