Իվետա Տոնոյանը բացել է փակագծերը. կլինի՞ կոալիցիան
Հայաստանյան փորձագիտական դաշտն այս շրջանում կարծես այլ անելիք չունի, քան 2018 թվականի վերադասավորումները քննարկելը:
Թևակոխում ենք քաղաքական նոր փուլ՝ նոր կառավարման մոդելով:
Իրադարձություններից առաջ անցնելով՝ կարող ենք մեզ թույլ տալ ասելու, որ արդեն իսկ նոր կոալիցիայի շունչն է զգացվում, իհարկե, այն նոր է, բայց ոչ նոր բովանդակությամբ, այս անգամ պարզապես ՀՅԴ-ն է քաղաքական դաշտից դուրս մնալու, իսկ ԲՀԿ-ն իր տաքուկ անկյունը կգտնի իշխող ուժի քովի տակ:
Այս թեմայի շուրջ մի խայտառակ հարցազրույց է տվել ԲՀԿ խմբակցության պատգամավոր Իվետա Տոնոյանը: Նա երկար տարիներ լինելով կուսակցության մամուլի քարտուղար՝ «ներսից» գիտի, թե որ փուլում ինչ պետք է խոսի, հետևաբար՝ սխալ է ասել, թե Տոնոյանը կարող էր վրիպել: Այս անգամ պաշտպանողական ռեակցիան պարզապես այնքան հզոր է եղել, որ «վառել է» կուսակցության նպատակները:
«Հրապարակ» թերթի լրագրողի հարցին, թե «Ծառուկյան» դաշինքի քաղաքական պատկերացումներն ինչպիսի՞ն են 2018-ի ապրիլից հետոյի կապակցությամբ, Տոնոյանը փորձել է խուսանավելով պատասխանել, տողատակում թողնելով այն, ինչի մասին վերը շարադրել ենք.
«Կարծում եմ, որ քաղաքականությունը «եթե»-ներով չի առաջնորդվում, և կանխատեսումները, առավել ևս՝ էս դեպքում, շատ անշնորհակալ գործ են, ԲՀԿ-ն և «Ծառուկյան» խմբակցությունն ունեն սեփական քաղաքական օրակարգը, որով էլ առաջնորդվում են»։
Եթե հետ գնանք խորհրդարանական ընտրություններում տարբեր կալիբրի ԲՀԿ-ականների ելույթների բովանդակությանը և վերհիշենք «ոտքերը գազին դրած» ելույթները, ապա այսօր կնկատենք, որ արդեն մեկ քայլ հետ են գնում, մանևրում և տարընթերցումների հնարավորություն տալիս՝ հանրությանը և կուսակցականներին քիչ-քիչ պատրաստելով հետագա կոալիցիային:
Իվետա Տոնոյանի հարցազրույցի հաջորդ մեխը թերևս հետևյալ միտքն է.
«Մենք ունենք մեր սեփական պատկերացումները, բայց բուն քննարկում՝ վարչապետի կամ նախագահի հետ կապված, այս պահին մեր օրակարգում չկա»։
Եվ սա ասում է խորհրդարանում ներկայացած երկրորդ քաղաքական ուժի «լրաբեր» պատգամավորը: Այսինքն՝ նա պնդում է կատարում, թե ճիշտ է՝ մենք խորհրդարանում երկրորդ ուժն ենք, բայց վարչապետի կամ նախագահի հետ կապված օրակարգ չունենք: Այստեղ հարց է առաջանում, դա խմբակցությո՞ւն է, թե՞ մսուր մանկապարտեզի գերազանցիկների խումբ, և ինչպե՞ս կարող են քաղաքականության մեջ լինել առանց քաղաքական հայտերի: