«Էդ ինչպե՞ս է լինում, որ երկրաշարժից 10-15 րոպե հետո էստեղ է լինում Ռուսաստանից եկած ինքնաթիռը»

Դեկտեմբերի 7-ին լրացավ 1988 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժի 29-րդ տարելիցը: Ամբողջ Գյումրին մեկ մարդու պես հիշում ու վերապրում էր 29 տարի առաջ տեղի ունեցած մեծ ողբերգությունը: Շատերը հիշում էին իրենց զոհված հարազատներին, ոմանք իրենց այտերից սրբում էին տարիներ շարունակ կուտակված արցունքները, իսկ ոմանք էլ «Ամենափրկիչ» եկեղեցու դիմաց կանգնած նայում էին ծաղկեպսակներին ու լուռ մտածում:

Գրիգոր պապը հրաշքով էր փրկվել երկրաշարժից, քանի որ երկրաշարժի պահին քաղաքի հրապարակում էր: NEWSPRESS.am-ի հետ զրույցում նա ցավով է հիշում, որ ցնցումներից հետո վազեց տուն ու տեսավ, որ փլատակների տակ մահացել են իր կինն ու միակ որդին:

«Շատերն այս ողբերգությունը հիշում են միայն այս օրը, սակայն հարազատ կորցրած գյումրեցու համար տարվա բոլոր օրերն էլ տխուր են անցնում:Ինչքան էլ ասեն, որ Գյումրին վերածնունդ է ապրում՝ սուտ է:Ինչպե՞ս կարող է վերածնունդ ապրել մի քաղաք, որտեղ երկրաշարժից անցել է 30 տարի, սակայն ոչ մի գործարան դեռ չեն բացել: Ամբողջ Շիրակի դաշտը դատարկ է: Մարդիկ արտերկրում են, իսկ բերքատու հողերը՝ անմշակ»:

Գրիգոր պապը վստահ է, որ 88-ին տեղի ունեցածը Գորբաչովի ու Կոմունիստական կուսակցության կազմակերպածն էր, քանի որ Հայաստանում հասունանում էին ԽՍՀՄ-ի փլուզման առաջին ծիլերը ու հարկավոր էր այդ ամենը կանխել:

«Էդ ինչպե՞ս է լինում, որ երկրաշարժից 10-15 րոպե հետո էստեղ է լինում Ռուսաստանից եկած ինքնաթիռը: Էդպիսի պատահականություն նույնիսկ ֆիլմերում չի լինում:Մենք վատ ազգ ենք ու դրա համար էլ ռուսները որոշեցին մեր գլխին էնպիսի բան սարքել, որ ամբողջ կյանքում չմոռանանք: Որոշեցին ու արեցին, իսկ անունն էլ դրեցին երկրաշարժ»:

Գրիգոր պապը պատմելու ընթացքում բարկացավ, մի քանի անգամ հայհոյեց ռուսներին ու հետո ասաց.

«Տես, ռուսները մեզ էսքան վատություն են արել, մեզ էսքան դառնություն են պատճառել, բայց անկախ ամեն ինչից մենք հիմա հարգում ենք մեր քաղաքում պտտվող ռուս զինվորներին: Մենք հյուրընկալ ժողովուրդ ենք: Գիտենք, որ մի օր էլ մեր տուն կմտնեն ու ամբողջ ընտանիքին կսպանեն, բայց ռուս զինվորներին լավ ենք վերաբերվում»: