Կառավարությունը գողությունը ներեց. շունը շան թաթ չի ծամի
Կառավարությունն անցկացրած վերջին նիստում որոշեց զիջել 2011-2016 թվականներին պետական աջակցությամբ սերմացու գնած, բայց բնական աղետների պատճառով սերմերի գումարը չվճարած գյուղացիների պարտքը: Գյուղացիներին կառավարությունը զրկեց մատչելի գնով դիզվառելիքի սուբսիդավորումից:
Նշենք, որ արդեն մի քանի տարի է՝ Գյուղատնտեսության նախարարությունը Ռուսաստանից սերմեր է ներմուծում, մատչելի գնով տրամադրում հողօգտագործողներին:
Ովքեր օգտվել են այդ սերմերից, գիտեն, որ այն ցորենի սերմերը, որոնք իբրև բարձրորակ սերմեր բաժանվեցին գյուղացիներին, բոլորովին էլ բարձրորակ չէին: Այդ ցորենը հայտնի դարձավ «գաճաճ ցորեն» անունով, քանի որ այնքան կարճ էր, որ կոմբայնը չէր կարողանում քաղել, մնացել էր նախապատմական մանգաղով հունձքը, որն արդեն զվարճալի կլիներ:
Կարճահասակ ցորենը մնաց դաշտում, իսկ ովքեր պարարտացրել էին և հերոսաբար որոշեցին մի կերպ քաղել, ստացան չնչին բերք: Հետո պարզվեց, որ պետք է նաև չեղած բերքի համար վճարել. հողօգտագործողները դա ևս արեցին՝ վճարեցին չեղած բերքի դիմաց, իսկ ովքեր դեռ չեն վճարել, եթե իհարկե այդպիսիք կան, ապա նրանց մի մասի վճարածն անհետացել է համայնքապետարաններում, մնացած մասը՝ մարզպետարաններում:
Հետաքրքիրը «բնական աղետ» ձևակերպումն է. որպես այդպիսին՝ բնական աղետ չկար, կար անորակ սերմացու, գողություն, և կառավարությունը պարզապես լղոզեց իրավիճակը:
Ինչ վերաբերում է մատչելի դիզվառելիքին, ապա նշենք, որ այսպես կոչված «մատչելի» դիզվառելիքից շահում էր միայն ներկրողը՝ Բարսեղ Բեգլարյանը, ով անմիջապես պետությունից ստանում էր ողջ գումարը, և դեռ հայտնի չէր, թե այդ դիզվառելիքից ինչքանն էր տեղ հասնում, և եթե հասնում էր, ապա ում էր հասնում:
Չմոռանանք, որ մի քանի տարի առաջ, երբ ստուգումներ էին իրականացրել, պարզվել էր, որ Արարատի մարզի Մխչյան գյուղում Հովիկ Աբրահամյանի հարազատները մեծ քանակության դիզվառելիք և պարարտանյութ էին վերցրել, իսկ երբ բացահայտվեց դա, հարակից համայնքների գյուղապետերն ընկան դռնեդուռ. փորձում էին անհետացած դիզվառելիքն ու պարարտանյութերը «կապել» գործից անտեղյակ համագյուղացիների գլխին՝ իբրև թե գնել են… իբրև թե վճարել են:
Այնպես որ՝ ո՛չ դիզվառելիքից, ո՛չ առավել ևս անորակ պարարտանյութից, ո՛չ էլ չարաբաստիկ սերմացուից օգուտ չկար հողօգտագործողին: Այդ ամենը թոզփչոցի էր հանրության համար՝ թե տեսե՛ք-տեսե՛ք, օգնում ենք գյուղատնտեսությանը, սակայն իրականում նման բան չկար:
Այժմ հնարավոր չէ պարզել, թե որտեղ են սերմացուից գողացված գումարները, թե ինչպես տարբեր օլիգարխիկներից և ճարպիկ համայնքապետերից հավաքել դիզվառելիքի և պարարտանյութերի գումարները՝ կառավարությունը բաշխում է այն: Ինչպես ասում են՝ եղավ մեծ ուրախություն, սակայն իրականում գումարները ներվեցին համայնքապետերին, ովքեր սերմացու, դիզվառելիք և պարարտանյութերի գումարներ էին գրպանել, բայց էլի անունը մնաց գյուղատնտեսությանը:
Չի՞ լինի՝ գյուղատնտեսությունը հանգիստ թողնեն՝ օգուտ չեն տալիս, գոնե չարատավորեն. գյուղատնտեսության անվան տակ փողեր են աշխատում և փողեր նվիրաբերում: