Տիգրան Սարգսյանին ուղեղի ցնցումը տարել է
Քաղաքական գործիչ Տիգրան Սարգսյանը մի ոտքով պատմություն է, սակայն պատմությունը սիրում է հիշողություն, իսկ երեկվա հիշողությունն ամենաիրականն է:
Ո՞վ էր Տիգրան Սարգսյանը վարչապետությունից առաջ՝ հաջողված կամ չհաջողված տնտեսագետ, իսկ ո՞վ էր Տիգրան Սարգսյանը վարչապետությունից հետո՞, սա արդեն մեր երեկվա այսօրն է:
Երբ 2008 թ. ապրիլին նա նշանակվեց վարչապետ, դեռևս թարմ էին մարտիմեկյան դեպքերը, և խոսակցություններ կային, որ նրա նշանակմամբ փորձ էր արվել «խելացի» անձ ներմուծել քաղաքականություն՝ Երևանի ասֆալտից արյունը մաքրելու համար. չէր մաքրվում:
Նշենք, որ Տիգրան Սարգսյանի շնորհիվ է, որ ՀՀ պետական պարտքն ավելանում է. 2008-ից մինչև 2014-ը ՀՀ պետական պարտքը եռապատկվեց՝ 1.5 մլրդ դոլարից հասնելով 4 մլրդ դոլարի: Սա դեռ ոչինչ, նա իր հետնորդներին «սովորեցրեց», թե ինչպես պարտք վերցնել, թոզ փչել և փոշի բարձրացնել, որն էլ արվում է մինչ այժմ:
Ինչևէ: Նրա վարչպետության 6 տարում աղքատության մակարդակն աճեց շուրջ 3 տոկոսով: Սրանք, իհարկե, իրական թվերը չէին, սակայն ընտրվել էր մի մեթոդաբանություն, միայն ընդունելին, որով հնարավոր է հնարավորինս քիչ աղքատ ցույց տալ, իսկ գործազրկությունը ևս ավելացել էր. Աղքատությունն ավելացել էր, պետական պարտքն ավելացել էր, գործազրկությունն ավելացել էր, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներն անկում էին ապրել, 250 հազար մարդ արտագաղթել էր երկրից:
Բացի այս «ձեռքբերումներից», Տիգրան Սարգսյանի հաջորդ կարևոր «ձեռքբերումը» «Նաիրիտի» վաճառքի և ընդհանրապես «Նաիրիտի» շուրջ հետքերը թաքցնելն էր, և քանի որ նրա եղբայրը անմիջական առնչություն ուներ «Նաիրիտին», նրա ջանքերը եռապատկվում էին:
«Ռայնովիլ փրոփերթի լիմիթիդ»-ից գործարանի բաժնետոմսերը գրավադրվել էր մինչև «Նաիրիտի» գնումը, իսկ գործարքը կատարվել է ՀՀ կառավարության համաձայնությամբ, քանզի դեռ չգնված գործարանը չէր կարող գրավադրվել՝ առանց ՀՀ կառավարության` իր բաժնետոմսի մասով համաձայնության:
Հիշեցնենք, որ Միջպետական բանկի ռոտացիոն կարգով ղեկավարը 2006-ին ՀՀ կենտրոնական բանկի նախագահ Տիգրան Սարգսյանն էր, հետևաբար, գործարքն անցել է նաև նրա ձեռքի տակով:
Այնուհետև, ի թիվս այլ գումարների, «Նաիրիտից» անհետացավ 30 մլն դոլարը՝ ուղղակի փոշիացավ, սա այն դեպքում, երբ այդ գումարները պետք էին՝ «Նաիրիտում» որոշակի աշխատանքներ կատարելու համար, գումարները փոշիացան, իսկ «Նաիրիտում» պայթյունը մարդկային կյանքեր խլեց:
2013թ. «Նաիրիտ գործարան» ՓԲԸ-ի փոխտնօրենի պաշտոնից հրաժարական տված ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի եղբայրը՝ Աշոտ Սարգսյանը, կարճ ժամանակահատվածում գործարանից ստացել է 42 մլն դրամ՝ որպես վերջնահաշվարկ: Սա այն դեպքում, երբ գործարանի մասնագետներն աշխատավարձ տարիներով չէին ստացել, իսկ Աշոտ Սարգսյանը միայն հրամաններ է տվել և այնտեղ էր հայտնվել միայն Տիգրան Սարգսյանի շնորհիվ:
Վերադառնանք Տիգրան Սարգսյանի վարչապետական մյուս հերոսություններին:
- Երբ 2009թ., չգիտես որտեղից, ծագեց «Հյուսիս-Հարավ» նախագիծը, շուրջ 3 տարի որևէ աշխատանք չկատարվեց և այդ պատճառով ՀՀ բյուջեից որպես տուգանք վճարվեց 300 000 դոլար:
- Հաջորդ հերոսությունը հայկական բրենդի ծիծաղելի պատմություն էր, որի համար բյուջեն վճարեց 62 մլն դրամ:
- Մեկ այլ հերոսությունը երկու չարաբաստիկ բիոզուգարաններին էին, որոնց համար բյուջեից վճարվեց 124 մլն դրամ:
- Իսկ օֆշորային պատմությունը Տիգրան Սարգսյանի վարչապետության թագն ու պսակն է:
Ահա այսպիսի բազմագույն կենսագրություն ունեցող անհատն այսօր դատի է տվել ԶԼՄ-ներին՝ իրեն վարկաբեկելու համար և պահանջում է հերքում և փոխհատուցում:
Իսկ արդյոք նա փոխհատուցե՞ց բյուջեին հասցրած վնասները, կամ կարողացա՞վ աշխատեցնել «Նաիրիտը» և աշխուժացնել ՀՀ տնտեսությունը:
Լավ կլինի, որ յուրաքանչյուրն իր գործն անի. այդ դեպքում՝ ԶԼՄ-ների վրա հարձակվելու, խոսքի ազատությունը ճնշելու և նման «հակաեվրոպական» բաներ չէր անի նախկին վարչապետը:
Նշենք, որ Տիգրան Սարգսյանը հայց է ներկայացրել ընդդեմ հայաստանյան մի շարք լրատվամիջոցների՝ «Իրավունք» թերթի, «Ա1+»-ի, Tert.am-ի, «168 ժամ» օրաթերթի, «Անդրադարձ» մամուլի ակումբի` իր պատիվն ու արժանապատվությունն արատավորելու համար, ինչպես նաև ընդդեմ Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումի նախագահ Աշոտ Գրիգորյանի՝ փաստերը խեղաթյուրելու համար։
Այս պատմության մեջ ամենաանհայտը «Նաիրիտի» համար 30 մլն դոլար վարկի անհետացումն է, որի աղբյուրը չբացահայտելու համար Տիգրան Սարգսյանը փորձում է փակել ԶԼՄ-ների բերանը:
Տիգրան Սարգսյանի մասին խոսում են բյուջեի թվային կորուստները, ՀՀ կորուստները, արտագաղթը, սեփական եղբայրը. Էլ ի՞նչ պետք է անեն ԶԼՄ-ները, որ ավելին անեն, քան արել է ինքը՝ Տիգրան Սարգսյանը:
Չգրե՞լ, չխոսե՞լ այդ մասին, հո մենք Վայրի Արևմուտքում չե՞նք՝ մեկ ոտքով Եվրոպայում ենք, մեկ ոտքով Մոսկվայում:
Ասում են՝ Տիգրան Սարգսյանին այժմ միայն բժիշկները կարող են օգնել: