Տիգրան Սարգսյանն ու իր փաստաբանն անգրագետ արշավ են սկսել ԶԼՄ-ների դեմ
Դեկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 15.30-ին, Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում կքննվի նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հայցն ընդդեմ հայաստանյան մի շարք լրատվամիջոցների՝ «Իրավունք» թերթի, «Ա1+»-ի, Tert.am-ի, «168 ժամ» օրաթերթի, «Անդրադարձ» մամուլի ակումբի` իր պատիվն ու արժանապատվությունն արատավորելու համար, ինչպես նաև ընդդեմ Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումի նախագահ Աշոտ Գրիգորյանի՝ փաստերը խեղաթյուրելու համար։
Բանն այն է, որ Աշոտ Գրիգորյանն «Անդրադարձ» մամուլի ակումբում ասուլիս է հրավիրել, որի ժամանակ խոսելով «Նաիրիտ» գործարանի շուրջ հասունացած աղմուկի մասին՝ հայտարարել է, թե «Նաիրիտի» աշխատակիցներն ունեն հստակ ապացույցներ, որ նախկին վարչապետի ղեկավարության օրոք ՀՀ կառավարությունն իսկապես վարկ է ստացել՝ շուրջ 35 միլիոն դոլար, և այդ վարկը հայտնվել է եվրոպական բանկերի հաշվեհամարներում։ Ինքը նախկինում խոսել է գործարար Փայլակ Հայրապետյանի աղմկահարույց բողոքի շուրջ և ինքը տեղյակ է, որ մինչև այսօր այդ սկանդալային գործարքի շուրջ տեղեկատվությունը թաքցված է ՀՀ իրավապահ մարմինների գզրոցներում։
Այս հայտարարությունը դուր չի եկել Տիգրան Սարգսյանին, ով էլ իր ներկայացուցիչ Արամ Օրբելյանի հետ հայցով մտել է դատարան: Նա լրատվամիջոցներից պահանջում է զրպարտություն համարվող փաստացի տվյալները հերքելու և վնասի փոխհատուցման համար երկու միլիոն դրամ, ինչպես նաև բռնագանձել հայցվորի կատարված և կատարվելիք դատական ծախսը՝ նախապես վճարված պետական տուրքի չափով 44000 (քառասունչորս հազար) ՀՀ դրամ, ինչպես նաև կատարվելիք փաստաբանական վարձատրության չափով:
Հարցը կարելի է դիտարկել երկու ասպեկտից. օրինակ՝ թե վարչապետն ու իր փաստաբանն ինչպիսի մտքի տիտաններ են, որ նմանատիպ հայցով մտնում են դատարան: Անգամ իրավաբանությունից անտեղյակ մարդը կարող է պարզ հասկանալ, որ լրատվամիջոցները լուսաբանել են ու հղում են արել բանախոսի խոսքին: Այս պարագայում բացակայում են զրպարտության հատկանիշները, քանի որ մեդիան իր կարծիք չի հայտնել, այլ փոխանցել է բանախոսի տեսակետը: Այս ամեն ինչը հաշվի առնելով՝ կարելի է եզրակացնել, որ Տիգրան Սարգսյանը չարաշահում է իր դատավարական իրավունքները՝ ներկայացնելով ակնհայտ անհիմն հայց: Կարծում ենք նաև, որ դրանով փորձում են Հայաստանում զսպել ազատ խոսքի իրավունքը, հանիրավի խոչընդոտել լրատվության միջոցների գործունեությունը:
Նշված ասուլիսը հրապարակվել է նաև վիդեո տարբերակով, հետևաբար տեսանյութի առկայության պարագայում հայցի բավարարման հիմքերը հավասարվում են զրոյի:
Մյուս կողմից՝ դատարանն արդեն մեկ անգամ հայցադիմումն արդարացիորեն վերադարձրել է: Բանն այն է, որ գործն ընդդատյա չէ տվյալ դատարանին: Հայցվորի կողմից դատարան ներկայացված հայցադիմումում որպես պատասխանող նշված է Աշոտ Գրիգորյանը, որի գտնվելու վայրի հասցե նշված է «Սլովակիա, Բրատիսլավա, Ստարա Վաժնորսկա 21831 4», մինչդեռ Հայաստանի Հանրապետությունում վերջինիս գտնվելու վայր ունենալու կամ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 244-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կետերից որևէ մեկի առկայության վերաբերյալ հայցադիմումում չի ներկայացվել որևէ հիմնավորում և չի ներկայացվել համապատասխան փաստը հավաստող ապացույց: