Ո՞վ էր Գորիսը Լիսկայից «ազատագրողը». նրան Առուշ կասեն
Երբ տակավին պատանյակ Առուշ Առուշանյանը ոտք դրեց ՀՀԿ քաղաքականություն, նրան գրկաբաց ընդունեցին. իրենց մարդն է: Մի քիչ տառերից էր՝ քիչ, մի փոքր էլ հաշվարկներն էին՝ ծուռ, սակայն մնացածը լավ էր, ոչ աջն էր կողմնորոշվում, ոչ՝ ձախը, իսկը ՀՀԿ-ական: Ահա՝ որն էր պատճառը, որ Առուշ Առուշանյանին գրկաբաց ընդունեցին ՀՀԿ-ում:
Թե չէ լավատեղյակները փորձում էին գլուխ ջարդել, թե այդ ինչպես պատահեց, որ տակավին պատանյակ, դեռևս մանկական կռիվ-կռիվ խաղացող Առուշը վերաճեց ՀՀԿ-ական քաղաքապետի:
ՀՀԿ-ն հեռվից հեռու զգում է հարազատ հոգին և միանգամից նրա մեջ ապագա և ստեղծագործական խոշոր պոտենցիալ տեսավ. ինչ պետք է, չգիտի, ինչ պետք չէ՝ էլի չգիտի:
Իհարկե, որպես ազնիվ ՀՀԿ-ական՝ բանակում չի ծառայել, գոնե այդ մասին որևէ գրառում չկա նրա կենսագրության մեջ: Չեղած տեղից են ՀՀԿ-ականներն իրենց կենսագրության մեջ բանակ, Արցախյան ազատամարտ «ներմուծում», իսկ եթե ծառայած լիներ, ապա պարգևների և մեդալների պակաս չէր լինի՝ կարգով-շարքով, բոլորը միանգամից, ինչպես ընդունված է ՀՀԿ-ում:
Իհարկե, ՀՀԿ-ականները որոշել են ճանապարհ տալ երիտասարդներին՝ սկսել են մանկամսուրից, ամեն ինչ առջևում է՝ կսովորեցնեն ՀՀԿ-ավարի, մնացածը կարևոր չէ:
Եվ Առուշանյանը որոշել է սկսել ազգային-մաթեմատիկական-տնտեսագիտությունից, իսկ թե դա ի՞նչ մասնագիտություն է… երևի բոլորովին նոր:
Հետաքրքիր է, թե ի՞նչ են մտածել գորիսեցիները, երբ նոյեմբերի 5-ի ընտրություններում ձայների հիմնական մասը, ավելի ճիշտ՝ գրեթե ամբողջը, տվել են հենց Առուշանյանին: Գուցե Առուշանյանը Գանգրահեր Վահա՞գնն է սուրը ձեռքին երևացել, թե՞ Սասունցի Դավիթն է Քուռկիկ Ջալալին հեծած որոշել անցնել այդ կողմերով, սակայն փաստը մնում է փաստ, որ պատանյակ Առուշանյանը շարժել է գորիսեցիների սրտերը և այն էլ ինչպե՜ս:
Եվ քանի որ գորիսեցիների սրտերն իրոք տեղաշարժվել են, ուրեմն ամենաքիչն ապագա Տիգրան Մեծն է անցել Գորիսի կողմերով:
Իհարկե, Առուշը Առուշ դարձավ՝ Մեծն Լիսկային Գորսից «ազատագրելու» համար, փոխարենը՝ Գորիսը գրավեց Մեծն Առուշը՝ իր կասկածելի կարճ անցյալով, կռվարար ներկայով և անհասկանալի կերպարով: