Եթե բոլոր ուսանողները միանան պայքարին, ինչ-որ բան կստացվի. նախաձեռնող խումբը հացադուլ է սկսել (ֆոտո)

Արդեն մեկ շաբաթ է, ինչ Երևանի Պետական համալսարանի (ԵՊՀ) ուսանողները դասադուլ են հայտարարել։ Նրանք բողոքում են «Զինվորական ծառայության մասին» նոր օրենագծի դեմ: Ուսանողները պահանջում վերանայել օրինագիծը և վերականգնելով տարեկետման իրավունքը։ Անցած շաբաթ ԵՊՀ-ի ուսանողությանն են միացել նաև Երևանի բժշկական համալսարանի և Թատերական ինստիտուտի ուսանողները։

Իսկ արդեն այսօր մի քանի ուսանողներ հացադուլ են հայտարարել: Թե որքա՞ն կարող են շարունկել իրենց պայքարը ուսանողները և ինչ արդյունքներ կտան, պարզ չէ, հատկապես, երբ այս նախաձեռնությանը ոչ բոլոր ուսանողներն են միացել:

Թեմայի շուրջ Newspress.am-ը զրուցեց ԵՊՀ-ի պատմության ֆակուլտետի Կովկասագիտության բաժնի բակալավրիատի ուսանող՝ Հայկ Պետրոսյանի հետ։

-Հայկ՛, դեռ որքա՞ն ժամանակ կշարունակվի այս պայքարը։

-Պայքարը շարունակվելու է այնքան ժամանակ, մինջև մենք չհասնենք մեր պահանջներին, բայց առաջնային նպատակ է երկրորդ ընթերցմանը ճնշել, որպեսզի մեր ձայնը ավելի լսելի լինի։ Հետո, թե ինչպե՞ս իրադարձությունները կզարգանան՝ այս պահին չեմ կարող ասել։

-Բացի դասադուլից չկա՞ն այլ տարբերակներ, որպեսզի հասնեք ձեր նպատակին։

-Մենք փորձել ենք պայքարի գրեթե բոլոր մեթոդները, սակայն ականատես ենք եղել, որ մեր ձայնը լսելի չէ։ Սա ամենալուրջ միջոցն է որով մենք կարող ենք հասնել մեր նպատակին, բայց ունենք նաև պահուստային տարբերակներ, որենց մասին այս պահին չեմ կարող ասել։

-Արդյո՞ք դասադուլը կհանգնեցնի նրան, որ իշխանությունը կընդունի ձեր տեսակետն ու կվերանայի օրինագիծը:

-Չենք կարծում, որ դասադուլը ինքնին միջոց է, որ իշխանությունը լսի մեր ձայնը։ Մեր կարծիքով այստեղ խնդիրը ուսանողների անտարբերության մեջ է, եթե նրանք փորձեն մի փոքր անտարբեր չլինել և մասնակից դառնալ մեր պայքարին, գաղափարապես հասկանան, թե ինչ ենք մենք իրականում ուզում, ապա շատերը կմիանան մեզ և այդ դեպքում հնարավոր է ինչ-որ բան ստացվի։

-Չնայած նրան, որ ուսումը առաջնային է այնուամենայիվ, եթե 18 տարին լրացած տղաները 4-5 տարի հետո գնան ծառայության այդ դեպքում ինչպե՞ս եք պատկերացնում մեր սահմանի, երկրի իրադրությունը։

-Ճիշտ է սահմանի խաղաղությունը առաջին հերթին պայմանավորված է բանակով, մեր զինված ուժերով, բայց այնուամենայնիվ ես էլ որպես պատմաբան շատ դեպքեր կարող եմ արձանագրել, որ սահմանի անդորրը միայն զինվորով չէ պայմանավորված։ Զինվորի թիկունքին պետք են առաջին հերթին շատ խելացի զանգվածներ, գիտնականներ, ովքեր իրենց ներդրումը պետք է ունենան սահմանի անդորրը պահպանելու գործում, իսկ այս օրինագիծը, ըստ էության, գիտնականների թիկունքը փակում է, քանի որ նրանք ևս զորակոչվելու են բանակ։ Գիտեք մի այսպիսի իրավիճակ է ստեղծվել, որ մոտակա 3-4 տարիների ընթացքում հնարավոր է մենք սահմանին խնդիրներ չունենանք։ Այդ 3-4 տարիներից հետո մենք հայտնվելու ենք վակուումում , իսկ հետո ինչ լուծումներ կգտնվեն մենք չենք էլ պատկերացնում։

-Լուրեր են տարածվում, որ դասախոսները սպառնում են ուսանողներին ասելով, որ կզրկեն կրթաթոշակից կամ կհեռացնեն, որքանո՞վ են ճիշտ այս տեղեկությունները։

-Ես այս պահին չեմ կարող ասել ճիշտ են, թե ոչ, սակայն ես նույնպես լսել եմ դա։ Նշեմ, որ սա սխալ մոտեցում է դասախոսական կազմի կողմից, որովհետև ուսանողները ինքնիշխան են և նրանց պարտադրել դասի նստել, կամ ինչ-որ այլ մեթոդներով ճնշելը ինձ թվում է սխալ է։ Այս պատիժները, եթե նոր են ուզում սահմանել դա էլ արդարացի չէ, ուստի ես չեմ կարծում, որ նման լուծումները հարիր են ԵՊՀ-ին կամ այլ բուհերին:

Զրուցեց Հասմիկ Գասպարյանը