Այնտեղ, ուր աղբն է՝ արժանապատվությունը լռում է (լուսանկարներ)

«Շատ ցավալի է, որ մի ժողովուրդ, ով ունի այդչափ հարուստ քաղաքակրթական պատմություն, շատ հեշտությամբ շիշը նետում է ճանապարհին, ինչի ականատես ենք լինում ամեն օր…»:

Սրանք ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս, ՀՀ տարածքային կառավարման և զարգացման նախարար Դավիթ Լոքյանի խոսքերն են: Իհարկե, երբեմն պատահում է, երբ իսկապես, մարդիկ անփութորեն թափում են աղբը՝ ուր պատահի, սակայն պարզ չէ, թե նախարարը կոնկրետ ե՞րբ և որտե՞ղ է տեսել, օրինակ, շիշ նետողին, և ինչո՞ւ հենց այդ ժամանակ նրա ձեռքը չի բռնել:

Պարզ չէ նաև, թե կոնկրետ ո՞ւմ արժանապատվությունը նկատի ուներ նախարարը՝ կառավարությա՞ն, թե՞ քաղաքացիների, երբ հայտարարում էր, որ ««Մաքուր Հայաստան»-ի ճանապարհին մենք արժանապատվության խնդիր պետք է դնենք մեր առջև»: Հատկապես երբ «Մաքուր Հայաստան» ծրագիրը, ինչպես կասեր վարչապետը՝ «դեկորատիվ բնույթ» է կրում. կազմակերպվում են շաբաթօրյակներ, մաքրում են բակերն ու վերջ, հարցն այսքանով սահմանափակվում է: Մինչդեռ աղբահանության հարցն իրականում մնում է անլուծելի:

Դավիթ Լոքյանի մատնանշած դեպքերն արդեն մատների վրա կարելի է հաշվել: Ավելի հաճախ քաղաքացիները տոպրակներով աղբը դնում են պարզապես հենց աղբամանների կողքին միայն այն պատճառով, որ դրանք լցված են լինում աղբով ու ժամանակին չեն դատարկվում: Ու հենց այս հարցը լուծելու փոխարեն, պատկան մարմինները փորձում են իրենցից հեռացնել խնդիրը՝ ցեխ շպրտելով քաղաքացիների վրա:

Ստորև ներկայացված նկարներն արվել են կենտրոնական փողոցներում: Այս աղբամանները տեղադրված են Թումանյան փողոցում:

Ստորև ներկայացված մյուս աղբամանները NEWSPRESS.am-ն արձանագրել է Բաղրամյան պողոտայի վրա, իսկ ավելի կոնկրետ՝ այս աղբամանները գտնվում են հենց Ազգային ժողովի մուտքի մոտ:

Փաստորեն, մեր ԱԺ պատգամավորներն ամեն օր անցնում են այս լցված աղբամանների մոտով ու աչք փակում ստեղծված իրավիճակի վրա: Ու երբ աղբը, բառիս բուն իմաստով, լցվում է Ազգային ժողով, այդ պարագայում արդեն ավելորդ է խոսել արժանապատվությունից, կամ կառավարության ղեկավարի աչքը շոյելու համար, մեղքն իրենցից հեռացնել ու այն բարդել հասարակության վրա:

Այնտեղ, ուր աղբն է, արժանապատվությունը լռում է:

Ա. Մկրտումյան