Վազգեն Խաչիկյանի ֆինանսական առեղծվածը
Սոցիալական ապահովության պետական ծառայության նախկին պետ Վազգեն Խաչիկյանը մոտ 300 մլն դրամ հափշտակելու համար ոչ միայն կալանավայրում չմնաց՝ մինչև վերադաստիարակվելը, այլև չի փոխհատուցել գողությունը:
Նախ հարց է առաջանում, թե ի՞նչ է արել գողոնը, չէ՞ որ գողության դեպքում կա գողոն, որն ինչ-որ տեղ թաքցված է կամ էլ, առնվազն, կիսվել է համատեղ գողության մասնակիցների միջև:
Իրավապահներն այս հարցի պատասխանը չունեն: Փաստն այն է, որ նա իր անունով գրեթե ոչինչ չունի, ինչպես այն հայ պաշտոնայները, ովքեր իրենց գողոն-ունեցվածքը գրանցում են կանանց, զոքանչների, ազգականների անուններով կամ կապիտալը արտահանում են երկրից: Խաչիկյանը հաստատ իմացել է, որ վաղ թե ուշ դուրս է գալու ու իր միլիոնները վայելի և այն ինչ-որ տեղ խնամքով թաքցրել է, նաև ներդրումներ է արել` այն գրանցելով այլոց անուններով:
Այդքանից հետո հայրենի իրավապահ համակարգը և արդարադատությունը նրան բաց են թողել. Ո′չ բանտ է նստել մի կարգին, ո′չ էլ վերականգնել է վնասը: Լինո՞ւմ է այդպիսի արդարություն, պարզվում է, որ Հայաստանում լինում է և հենց այդպես է լինում:
Ակնհայտ է, որ Խաչիկյանը միայնակ չի գողացել, ակնհայտ է, որ նա ունի գողոնի իր բաժինը և ակնհայտ է, որ Հայաստանը Եվրոպական դատարանից միշտ էլ ֆինանսական վճարման հիմքեր կունենա. այն, ինչ չի կարելի հասարակ ՀՀ քաղաքացուն, կարելի է իշխանությունների վստահությունը վայելող պաշտոնյաներին և նրանց կցված անձանց:
ՀՀ իշխանություններին, իհարկե, դուր չի գալիս, որ Եվրոպական դատարանը ժամանակ առ ժամանակ ֆինանսական պարտավորություն է ներկայացնում` փոխհատուցել այս կամ այն քաղաքացու հանդեպ կիրառվող անարդարության համար, սակայն վճարողը բյուջեն է, իսկ արդարության հեղինակությունը Հայաստանը վաղուց է կորցրել իրավական միջազգային ատյանների առջև` մեկ հատ ավել, կամ մեկ հատ պակաս, արդեն նշանակություն չունի:
Սովորաբար, պետական համակարգում նման չափի գողությունը միայնակ չի արվում, այլ ընկերովի: Ընկերովի գողացել են, մի քանի տարի բանտում միայնակ նստել է Խաչիկյանը` ընկերները միջնորդել են, որ վերադառնա, քանի որ անարդարություն է եղել, և ՀՀ նախագահը վերականգնել է արդարությունը. ընկերովի գողության համար միայնակ պատասխան տվողն ազատվել է բոլորի փոխարեն միայնակ պատիժը կրելուց:
Հայկական արդարությունը մի քիչ ուշանում է, սակայն միշտ ժամանակին է գալիս` ընկերովի: