Գյուղացիներն օրհնում են երկիրս

Ավարտվում է գյուղատնտեսական տարին: Ինչպես նախորդ տարիներին, այնպես էլ այս տարի ոռոգման խնդիրը ոլորտում մնում է թիվ մեկ խնդիրը: Տարվա կտրվածքով գրեթե բոլոր մարզերից ոռոգման ջրի բացակայության վերաբերյալ դժգոհություններ և բողոքներ կային: Գյուղեր կան, որ անգամ ամիսներով ոռոգման ջուր չեն ստացել, մարդիկ բերքի կորուստներ ունեն, որոնք իհարկե, գեղեցիկ խոսքերով չես փոխհատուցի:

Եթե Հայաստանի տարածքով անցնում էր և այժմ էլ անցնում է 8 մլն խմ ջուր, որը նախկինում բավարարում էր հողօգտագործողների պահանջարկը, ապա ի՞նչը փոխվեց այս տարիներին: Որևէ ջրամբար չի քանդվել, ջրատարները գործում են, ավելին՝ միջազգային տարբեր ծրագրերով զգալի աշխատանքներ են կատարվել ոռոգման ոլորտում ու ի՞նչ` ոչինչ:

Ոռոգման ոլորտում բարելավում չկա, հակառակը` հետընթաց:

Ի դեպ, նշենք, որ Հայաստանի Հանրապետությունը սահմանային գյուղերում ոռոգման ջրի դիմաց գումարներ չի գանձում, իսկ հայտնի է, թե քանի սահմանային գյուղում ընդհանրապես ոռոգման ջուր գոյությունի ունի. սահմանային գյուղերի 90 տոկոսը ոռոգման ջուր չունի, իսկ զեղջել չեղած ջուրը մե՞ծ հերոսություն է, կարծում եմ՝ շատ մեծ հերոսություն է:

Օրինակ՝ Սյունիքի մարզի Եղվարդ գյուղում ջուր տալիս են 4 օրը մեկ անգամ` կես ժամով: Արմավիրի մարզի գյուղերը` Մարգարա, Լուկաշին, Սարդարապատ, Արաքս, Տավուշի մարզի սահմանամերձ Վազաշեն, Կողբ, Բարեկամավան, Բերքաբեր գյուղերում ոռոգման ջոր ասվածը գոյությունի չունի: Կարճ ասած՝ ջրառատ երկրումոռոգման ջրի սով է:

Խոսք չկա ներտնտեսային ցանցի կիրառման մասին, քանի որ ներտնտեսային ցանցը վերջին տարիներին չի գործում:

Իհարկե, ՋրՊետԿոմ-ը հաջորդ տարի 99 համայնքում իրականացնելու է ջրագծերի արդիականացման, ջրագծերի և ներտնտեսային ցանցի բարելավման ծրագիր: Ի դեպ, նման վարկային ծրագրեր մինչև այժմ էլ արվում են, սակայն արդյունք չկա:

Չմոռանանք, թե Վերահսկիչ պալատը մի քանի տարի առաջ ինչպիսի խախտումներ էր հայտնաբերել հենց ոռոգման ցանցի վերանորոգումների ժամանակ, սակայն ոչ ոք պատասխան չտվեց: Ոռոգման ցանցից ջրի փոխարեն հոսել գնացել էին զգալի գումարներ, որևէ երաշխիք չկա, որ նույն ցանցից հաջորդ տարի ևս արտահոսք չի սկսվի` անբացատրելի: Վատ ավանդույթներ կան ոլորտում:

Ընդհանրապես, որոշ ճարպիկ պաշտոնյաները գալիս են այս ոլորտ, հարստանում և դուրս գալիս, ընդունված գործելաոճ է: Իսկ հեքիաթնե՞րը: Այս թեման անսպառ է: Եթե ոլորտում ջուր չկա, փողը մսխվել է`ի՞նչ են անելու, իհարկե, պետք է հեքիաթասացից ավելի լավ հեքիաթ պատմեն: Եթե հեքիաթասացը ստեղծագործում է, ապա այս ոլորտում պաշտոնյաները վախից են ստեղծագործում:

Այսօր ոռոգման ոլորտում թիվ մեկ խնդիրը կառավարման հարցն է, հետո՝ ոչ արհեստավարժ կադրերի, ցածր աշխատավարձերի, նաև ցուցամոլության ու անտեղյակության:

Արդյունքում տուժում է ՀՀ գյուղատնտեսությունը, մարդկանց բերքը դաշտերում չորանում է, և ոչ ոք պատասխանատու չէ, անգամ պատկան կառույցը, ամեն անգամ մեկ հեքիաթ հորինում են, բայց դրանից հողօգտագործողների հոգսերը չեն թեթևանում:

Եվ չորացած դաշտերին ու չհավաքած բերքին նայելուց մարդիկ ևս մեկ անգամ օրհնում են երկիրը, ջուր տվողի ազգուտակը, ջուր բաժանողի գերդաստանը, հռետորների ծագումնաբանությունը:

NEWSPRESS.am