Էդուարդ Շարմազանովի փիլիսոփայական քարը
Այն, որ Շարմազանովը եղունգի ծայրի չափ էքսցենտրիկ է, երևի շատերը կհամաձայնեն. կես եղունգը տեղաշարժելով մի քիչ աջ, կամ մի քիչ ձախ՝ էքսցենտրիկությունը ևս կգնա մի քիչ ձախ, մի քիչ աջ:
Իսկ երեկ Շարմազանովը մի ամբողջ եղունգ էքսցենտրիկ դարձավ:
Բավական չէ, որ Վազգեն Խաչիկյանը 300 մլն դրամ յուրացնելու համար 12 տարի չնստեց բանտում, այլ ընդամենը մեկ-երկու տարի, ոչինչ, իսկ այն, որ նա պարզապես սխալվել է, Շարմազանովը հիշում է Աստվածաշունչը, թե հայ-հա՜յ ներողամիտ եղեք, ով է անմեղ, թող նա քար նետի:
Իսկ ինչո՞ւ ներողամիտ չեք, երբ մարդկանց հաց տանողին հասցրին մահվան, ինչո՞ւ ներողամիտ չեք այն բանտարկյալների նկատմամբ, որոնց կես քայլ է բաժանում քաղբանտարկյալի կարգավիճակից, ինչո՞ւ…:
Սակայն այսօր Շարմազանովը խաղաղասիրաբար է տրամադրված, նրա սրտում սեր ու գթասրտություն է: Չգիտես՝ նա Խաչիկյան ասելո՞ւց է հեզ դառնում, թե ընդհանրապես է հեզ ու ճկուն: Դժվար հարց է: Հաճախ է նա ենթարկվում հայերենի ածականների քմայքներին, սակայն աստվածաշնչյան քարից հրաշալի տեղեկացված է:
Ի դեպ, ո՞վ է վերցրել քարը, ինչո՞ւ է վերցրել քարը, ինչպե՞ս է բարձրացրել քարը, նետե՞լ է, թե՞ չի նետել քարը, մեղավորնե՞րն են նետել, թե՞ անմեղաները… Կատարյալ փիլիսոփայական դոկտրինա:
Հետո էլ ասում են՝ ՀՀԿ-ից ուղեղների արտահոսք է: Ո′չ: ՀՀԿ-ում ուղեղներ են կոփվում:
Նա կոչ է արել, որ ՀՀ նախագահի` Վազգեն Խաչիկյանի ներման հրամանագիրը չքաղաքականացնել: Շատ էլ ճիշտ է արել. եթե Խաչիկյանի գործը վերաբերեր քաղաքականությանը, ապա նա երկար տարիներ այնտեղ կմնար, սակայն Խաչիկյանի գործը տնտեսական է: Երևի Խաչիկյանը փողը լավ չի բաժանել, մի թեթև ապտակել են, մեկ-երկու տարի ուղարկել հանգստարան, այժմ էլ կարող է դուրս գալ, հաստատ փողի հարցը կարգավորվել է: Այստեղ ռոմանտիզմը գործ չունի, դաժան ռեալիզմ է, որի մասին էլ այլաբանորեն խոսում է Շարմազանովը: Ուղղակի նրան լավ չեն հասկանում:
Խաչիկյանից այլևս ակնկալիքներ չունեն, նրան ազատ են արձակում:
Ի դեպ, Խաչիկյանը ոչ մի վատ արարք թույլ չի տվել, ՀՀ քաղաքացիների կյանքը երկարացրել է, գրեթե անմահություն է շնորհել, և եթե բացահայտումները չլինեին, աստվածաշնչյան 1000 տարի ապրող մարդիկ իրականություն կդառնային: Ասում են՝ 130 տարի ապրողներ են եղել՝ ըստ Խաչիկյանի, իսկ այժմ թոշակի չհասած՝ մեկնում են այն աշխարհ: Խաչիկյանը «թոշակով-բանով», հարգանքով-պատվով երկար տարիների կյանք էր խոստանում:
Ի դեպ, Շարմազանովն այս առիթով չի արտահայտվել, երևի չցանկանալով ապրել ևս մոտ 150 տարի՝ ըստ Խաչիկյանի, սակայն, ըստ ամենայնի է գնահատել նրա հույժ մարդասիրական առաքելությունը սոցիալական ապահովության ոլորտում: Դե ոչինչ, որ միլիոնավոր դրամներ է յուրացրել. հանուն մարդասիրության ինչերի ասես չես գնա:
Վերջում, Շարմազանովը կոչ է արել չկապել մարդկային հարաբերությունները քաղաքական հարաբերությունների հետ, սակայն չի ասել՝ ինչի հետ կապենք. միգուցե ծառի՞ հետ: Երևի դա էլ պետք չէ, քանի որ հնարավոր է՝ այդ ծառի վրա էլ ՀՀԿ-ականներ նստած լինեն, և ծառն էլ, ՀՀԿ-ականներն էլ, Շարմազանովն էլ, Խաչիկյանն էլ հայտնվեն քաղաքականության մեջ` իրենց կամքից, ուղղվածությունից, տրամադրվածությունից, կողմնորոշումից անկախ:
Իսկ դուք ասում եք` չի կարող պատահել…