Անտեսվում է Վեդիի ջրամբարի սեյսմիկ վտանգավորությունը. փող է պետք

Արարատի մարզում մեկնարկել է Վեդիի ջրամբարի շինարարությունը. այն հավաքելու է Վեդի և Խոսրով գետերի վարարումների ջրերը, և արդեն 29 մլն խմ ջրածավալ հնարավոր կլինի օգտագործել ոռոգման նպատակներով: Ներդրվելու է 75 մլն եվրո` Զարգացման ֆրանսիական գործակալության կողմից:

Նպատակներից է՝ ջրային ռեսուրսների ավելի կայուն կառավարումը, 3200 հեկտարի ոռոգումը: 15 մլն եվրո պետբյուջեից է ներդրվելու:

Նշենք, որ նախատեսվում է Հայաստանում կառուցել 4 ջրամբար, որոնց շնորհիվ ընդլայնվելու է ոռոգելի հողատարածքների մակերեսը, կրճատվելու են ջրի կորուստները, հատկապես մեխանիկական եղանակից անցում է կատարվելու ինքնահոս եղանակի:

Վերջին տարիներին Հայաստանի՝ մոտ 90 մեծ ու փոքր ջրամբարները լիարժեքորեն չեն լցվում, և այստեղ հարց է առաջանում՝ որ հոսքերը կրճատվել են, անձրևը ժամանակին չի գալիս և հալոցքներ չեն առաջանում, արժե՞ երկիրը կանգնի 75 մլն եվրո արտաքին պարտքի և ՀՀ բյուջեի 15 մլն եվրո ծախսի խնդրի առջև:

Ակներև է, որ ջրամբարաշինությունը ոլորտի ձեռքբերումը չէ, այլ ավելի վերևից այս նախագծերը փաթաթվում են ՋրՊետԿոմ-ի պարանոցին:

Ինչո՞ւ: Ավելի քան պարզ է՝ որևէ նախագիծ Հայաստանում չի ընթանում առանց գումարների մսխման, «ատկատի» և հարակից այլ «աքսեսուրաների»: Այնպես որ` ինչպես Հյուսիս-Հարավը, ինչպես դպրոցաշինության խոշոր ծրագիրը, ինչպես բազմաթիվ այլ վարկային ծրագրեր, պարզապես փող աշխատելու միջոց են:

Մեկ-երկու հոգի գեղեցիկ շարադրում են օգուտները, չեն նշվում վնասները, գովերգում են գյուղատնտեսության ոլորտում առավելությունները, մնում է տեխնիկական հարցը: Կառուցել մի ջրամբար, որը չի լցվելու, քանի որ Խոսրով և Վեդի գետերի հոսքերը նվազում են, քիչ թե շատ լցվելուց հետո հայտնի չէ, թե ինչ որակով է ջրամբարը կառուցվելու, և արդյոք տեսնելով 75 մլն դոլար արժեցող ջրամբարը` հարակից 3 200 հա-ի սեփականատարերը կսկսե՞ն էնտուզիազմով հողը մշակել:

Սա մի կողմ: Հայտնի է, որ Արարատյան դաշտի ստորգետնյա արտեզյան ավազանը խիստ կրճատվել է, այնքան, որի մասին չեն էլ բարձրաձայնում. կարող են անվտանգության խնդիրներ առաջանալ:

Իսկ արդյոք ապահո՞վ է կառուցել ջրամբար մի վայրում, որտեղ ստորգետնյա խոռոչներ են առաջացել` արտեզյան ավազանի կրճատումից հետո, արդյոք դա սեյսմիկ լրացուցիչ ծանր վիճակ չի՞ ստեղծի տարածաշրջանում: Սրանք հարցեր են, որոնք հուսանք՝ ունեն գոնե տեսական պատասխաններ, թե չէ միայն փող աշխատելով և անտեսելով վտանգները՝ ծրագիրը հեռուն գնալ չի կարող: Վեդիի ջրամբարի կառուցման շտապողականությունը խոսում է այն մասին, որ ոմանց փող է հարկավոր, և շատ շուտ և այսպես է կառուցվում ՀՀ տնտեսությունը: Ցավոք սրտի:

Իսկ եթե հետագայում ջրամբարի շինվածքի որակի խնդիր առաջանա՝ 3200 հա-ի սեփականատերերը չզբաղվեն գյուղատնտեսությամբ, ոռոգման ջրագծերի կորուստները մնան անփոփոխ, ՕԳԳ-ն այնքան չլինի, ինչքան նախատեսված է. ի վերջո, ջրամբարը դատարկ մնա, ինչպես ՀՀ մնացած ջրամբարները, ովքե՞ր են պատասխանատու լինելու` ոչ ոք:

Ջրամբար կառուցելու որոշումը կայացրել է մեկ ղեկավար, փողերը «կպցրել» է մեկ այլ ղեկավար, կառուցելու է մեկ այլ ղեկավար, իսկ շահագործման ժամանակ ի հայտ է գալու այլ ղեկավար, որն էլ, բնականաբար, նախորդների բացթողումների պատասխանատուն չի լինելու:

Այնպես որ՝ դեպի Վեդիի ջրամբարի կառուցում. փող է պետք:

NEWSPRESS.am