Նոր դրամ՝ նոր նկարով․ իմա՞ստը․․․
Կենտրոնական բանկը որոշել է փոխել ՀՀ թղթադրամները։ Իհարկե, թղթադրամները ժամանակ առ ժամանակ պետք է փոխվեն, և սա կարելի է հիմնավորել, սակայն որքանո՞վ կարող են հիմնավորել ԿԲ-ի աշխատակիցներն այն, թե ինչու են թղթադրամների վրա պատկերված հայ մեծերը փոխարինվում մյուսներով։
Այսպես օրինակ՝ 1000 դրամանոցի վրա պատկերված Չարենցին փոխարինելու է Պարույր Սևակը, 5 000 դրամանոցի վրա պատկերված Թումանյանին՝ Վիլյամ Սարոյանը, 10 000 դրամանոցի Ավ․ Իսահակյանին՝ Կոմիտասը, 20 հազար դրամանոցի վրա պատկերված գեղանկարիչ Մարտիրոս Սարյանին փոխարինելու կգա մեկ այլ գեղանկարիչ՝ Հովհ․ Այվազովսկին։ 50 000 դրամանոցին պատկերված եկեղեցու փոխարեն կհայտնվի Գրիգոր Լուսավորչի դեմքը։
Այստեղ միակ նորույթն այն է, որ կհայտնվի 2000 դրամանոց, որի վրա կլինի Տիգրան Պետրոսյանը, իսկ 100 000 դրամանոց այլևս չի լինի։
Իհարկե, մեր մեծերից յուրաքանչյուրը հայ ազգի պատմության մեջ իր դերն ու նշանակությունն ունի, սակայն երբ դեռ առաջին անգամ նրանց դեմքերը հայտնվեցին հայկական թղթադրամների վրա առաջացան հարցեր, թե ինչո՞ւ այս մեկինը 1000 դրամանոցին, մյուսինը՝ 10 000-ին։ Այժմ էլ նոր հարց է առաջանում՝ ինչու են ընդհանրապես փոխում նրանց․․․
Չի քննարկվում, թե ում մտքով է անցել նման փոփոխությունը․ ինչպես ու ինչ սկզբունքով են որոշել, թե ովքեր են հայտնվելու դրամների վրա, և ինչո՞ւ են անտեսել մեկին՝ նրան փոխարինելով մեկ այլով։
Սա մի կողմից՝ մյուս կողմից էլ երևույթը կարելի է դիտարկել ճանաչողական տեսանկյունից, քանի որ այս սերունդն արդեն մի լավ ծանոթացավ նախորդների հետ, հիմա էլ նոր դեմքեր են հարկավոր, իսկ քանի որ երիտասարդության մեծ մասը գիր ու գրականության հետ այդքան էլ սեր չունի, ուստի ընտրել են այս տարբերակը՝ փողի վրա պատկերել մեծերին․ փողի հետ բոլորն են առնչվում․․․
Իսկ եթե ավելի լուրջ, ապա դրամաշրջանառությունը և դրամավարկային քաղաքականության իրականացումը կատակ գործ չէ, և այն, որ այստեղ մեծ գումարներ են շրջանառվելու՝ երկրորդ կարծիք լինել չի կարող։ Մնում է հուսալ, որ չի հայտնվի անհայտ ծագումով ինչ-որ մեկը, ով վերջին պահին մեծ գումարներ կներդնի ու կպահանջի թողարկել իր կամ իր պապի նկարով թղթադրամ։