Գայանա Մանկուրդյանի երազախաբեությունը

Ժամանակներից ժամանակ առաջ ծնվել էր մեկ կին, որքան էլ զարմանալի է, սակայն նա ծնվել էր և այն էլ՝ կին։ Եվ որպեսզի բոլորին համոզեր, որ երկրի, վրա ի շարս բոլոր շնչավորների, իրավասու է աշխարհ գալ, և անգամ Երկնավորն է դա թույլ տվել, նա ցուպը ձեռքին լույս աշխարհ եկավ։

Եվ նրա հետ լույս աշխարհ եկավ նրա երազը՝ նվերներ տալ և շնորհակալ լինել բարձրյալից հազար տարի հետո, մեկ անգամից լույս աշխարհ գալու համար։

Եվ նա երկրեերկիր ման եկավ, նա համառորեն բարձրյալին էր ման գալիս, որ նվերներ հանձներ, սակայն այդպես էլ չհանդիպեց բարձրյալին, սակայն նրան գտնելը մնաց անհաս երազ․ նա փեշի տակ օծանելիք ուներ պահած՝ իբրև նվեր։

Եվ մի օր նա գնաց անապատ, քանի որ ասում էին՝ անապատում է բարձրյալը, սակայն քամի բարձրացավ, փչեց անապատային սամումը, և այդպես էլ հանդիպումը չկայացավ։

Եվ նա գնաց արևադարձային անտառ՝ փնտրելու բարձրյալին և ման եկավ թփերի տակ և ծառերի կատարներին և չգտավ ոչինչ և նա քոռ ու փոշման վերադարձավ՝ նվերը փեշի տակ։

Ու այսպես նա հասավ օվկիանոսի ափը, արմավենիների տակ ծալապատիկ նստեց, սկսեց աստված կանչել և հեռվից հեռու նրան արձագանք եկավ՝ կին-արարած ուրիշ գործ չունե՞ս անելու երկրի երեսին, ի՞նձ ես ման գալիս։ Մեկ անգամ սխալվել եմ ու քեզ երկիր եմ ուղարկել, թող հանգիստ ապրեմ, ես վաղուց արդեն փոշմանել եմ։

Եվ կինը զայրացած նստեց հենց արմավենիների տակ, որոշեց ապրել հենց օվկիանոսի ափին՝ արմավենիների տակ, որտեղ որ բարձրյալը մերժել էր նրան հանդիպելուց և, ի դեպ, նվերն էլ պահեց իրեն․ մեկ օր գուցե պետք կգա։

Եվ նա ապրեց հենց նույն վայրում՝ մոռացված մարդկությունից ու հրաժարված բարձրյալից, և նրա հետ կողք կողքի ապրում էին բազում չորքոտանիներ, որոնց ձեռնտու չէր համտեսել կնոջը, քանի որ ապրել էին ուզում։

Հ․Գ․ Պարզապես կնոջ մոտ երազ էր խաբեության, նա բարձրյալի անվան տակ ոստիկանապետին էր փնտրում, քանի որ երազում արյան գետեր էր տեսնում։ Նրան թվում էր, թե ամեն թփի տակ զինված թշնամի է թաքնված, և միայն ոստիկանապետը կարող է իրեն փրկել մարդասպաններից և քանի որ նա չգտավ ոստիկանապետին, ապա օծանելիքը շաղ տվեց ոտքերին և թևերին և մնաց օվկիանի ափին՝  ոստիկանապետ երազելով։

NEWSPRESS.am