Հեքիաթ Էջմիածնի քաղաքապետի մասին

Ժամանակ առաջ փոքր երկրի փոքր քաղաքի կողքի գյուղում բնակվում էր մեկ խելացի մարդ։ Անկեղծ, ինչու խելացի, որովհետև երբ եկավ քաղաքագլուխ ընտրելու ժամանակը, մարդիկ տեսան, որ այս գյուղի անկյունի մարդն այնքան բուհ է ավարտել, որքան իր իսկ գլխի մազերն են ու եզրակացրին՝ նա է այդ խելացին։

Նա ոչ միայն բազմաթիվ բուհեր էր ավարտել, նաև՝ գերազանց էր ավարտել․ էլի եզրակացրին՝ համարյա գիտնական Էյնշտեյն։

Ու նրան դրեցին պատգարակի վրա ու բերեցին ձգեցին քաղաքապետարան։ Նրա ճանապարհը զարդարեցին ծաղկաշղթաներով և արմավենու ճյուղերով, իսկ նրա գլխի վրա պահած ունեին ամպհովանի։

Ի դեպ, նա զարմացնում էր շատ վաղ տարիքից՝ բարուրից պատերազմի մասնակցի իր կենսագրությամբ։ Ըստ կենսագրության՝ նա բարուրից Սասունցի Դավթի նման սուրն առել-ընկել է պատերազմի դաշտ, հաղթել բոլոր ճակատամարտերում, դուրս քշել թշնամյաց և փառքով-պսակով վերադարձել օրորոց։

Ու նա այդ տարիքում արդեն այնքան մեդալ ուներ, որ ամեն օր փոխում էր և հերթով ցուցադրում քաղաքի բնակիչներին՝ ի փառս իր բոլոր-բոլոր հաղթանակների, նաև իր բոլոր-բոլոր սովորած-ավարտած-դիպլոմավորված բուհերի։

Սակայն այդ փոքրիկ քաղաքի բնակիչներին հիասթափություն էր սպասվում, քանի որ այդ խելացի մարդուն, պարզվեց, մազերի քանակով ավարտած համալսարանները չեն օգնել, և հետո, ինչպես պարզվեց, պարզապես դիպլոմներ է գնել։ Եվ քանի որ արդեն շատ ուշ էր քաղաքագլխից ազատվելու համար, ապա նա մնաց քաղաքագլուխ՝ փորձանք քաղաքի բնակիչների գլխին։

Եվ նա այդ քաղաքի բոլոր-բոլոր շինությունները գնեց, բոլոր-բոլոր տներն իրենով արեց, քաղաքից փողը կուտակեց, պարիսպներ շարեց՝ քաղաքացիներից ազատվելու համար ու եղավ ինքն իրեն քաղաքագլուխ։ Քաղաքագլխին, սակայն, չէին օգնել նաև ծաղկաշղթաներն ու արմավենու ճյուղերը․ նա երբ խոսում էր, ապա բերանից գորտեր ու դոդոշներ էին թափվում, և երբ քայլում էր տատասկ ու փուշ էր բուսնում այդ քաղաքի փողոցներում։

Բնակիչները փորձեցին ամեն կերպ դուրս քշել իրենց քաղաքից չհաջողված գիտնականին, բարուրից՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացուն, սակայն արդեն ուշ էր՝ չկարողացան։

Մարդիկ փորձեցին ուժի դիմել, քանի որ այլ ճանապարհ չկար և զոռով նրան դուրս քշել քաղաքապետարանից, սակայն նա արդեն կուտակել էր զենք ու զրահ, ասպետին վայել հանդերձանք՝ համաքաղաքացիների դեմ մարտնչելու համար։ Եվ մարտնչեց՝ թե′ սեփական քաղաքացիների, թե′ քաղաքագլխի պաշտոնին հավակնող քաղաքացիների դեմ։

Եվ հետո, ինչպես պարզվեց, նա իր քաղաքագլխությունն ամրագրել էր երկնքում, ստացել կնիք և հրամանագիր, այնպես որ՝ նա մնաց որպես փորձանք քաղաքի գլխին հավիտյանս հավիտենից։

Ամեն։

NEWSPRESS.am

Տիգրան Սարգսյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Գեներալի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Շարմազանովի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Լֆիկի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Գալուստ Սահակյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Հովիկ Աբրահամյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ