Հեքիաթ Տիգրան Սարգսյանի մասին
Ժամանակով ի Երևան Վանաձորից ապրում էր մի վարչապետ։ Ասում են՝ սիրուն վարչապետ, մենակ մի քիչ անհարմար վարչապետ, դե լոռեցի վարչապետ։
Ասում են՝ հաշվարկներ անելուց մի քիչ վատ վարչապետ, սեփական հաշիվներ անելուց՝ իր համար լավ վարչապետ։
Ասում են՝ այս խելացի վարչապետ մի օր շատ վախենալ, հավաքել փողը և տանել հեռու, շատ հեռու ապահով տեղ պահել։ Ասում են՝ այս վարչապետ իր եղբոր համար էլ մի ապահով տեղ տանել փողերը պահել, եղբորն էլ պահել, ազգականներին էլ պահել՝ բոլորին ապահով տեղ, հեռու-հեռու։
Ասում են՝ վարչապետի ազգականներ ևս բոլորը գնալ հեռու-հեռու տեղ սովորել, աշխատել և ապահով ապրել։
Բայց ասում են նաև, որ այս խելացի վարչապետ Վանաձորից՝ մեկ օրը գեշ երազ տեսնել․ իբրև թե երկրիս ԶԼՄ-ներն ընկել հետևից, թե ի՞նչ նպատակով՝ անհայտ մնալ քնած վարչապետ։
Ու այսպես, երազի մեջ, ասում են՝ ԶԼՄ-ներից մեկը բռնել նախկին վարչապետի սրունք ու վարչապետ սարսափահար արթնանալ։ Այդ օրը կայծակ ու փոթորիկ լինել Հայոց աշխարհ, և վարչապետ մահճակալից ընկնել ուղիղ գետնին և մեկ ձայնի ճչալ։ Տեսնել վարչապետ, որ պարզապես փոթորիկ և կայծակ՝ ուշքի գալ, սակայն արդեն ուշ՝ մինչև սրտի խորքը վախենալ, սրտաճաք լինել։
Այդ օրվանից վարչապետ թվալ, թե ամեն անկյունից ԶԼՄ դուրս թռչել և բռնել սրունքից և նախկին վարչապետ գլուխկոնծի տալ դեպի Վանաձոր։
Այդ օրվանից մինչ օրս էլ այդ երազը չի մոռացել, հիմա որտեղ ԶԼՄ տեսնել՝ վրա հասնել՝ փորձել բռնել ԶԼՄ-ների ցանկացած տեղամասից․ կծել մինչև կծված լինելը։
Հիմա ԶԼՄ-ներ, չիմանալով նախկին վարչապետի գեշ երազից՝ ընկնել կրակ հենց վարչապետ տեսնել անհասանելի հեռավորությունից։ Մեկ աչքով նախկին վարչապետ տեսնելն արժե մեկ տարի, երկու աչքով վարչապետ տեսնելը՝ երկու տարի, երկու աչքով և մեկ ոտքով վարչապետ տեսնելը՝ երեք տարի, երկու աչքով և երկու ոտքով վարչապետ տեսնել՝ չորս տարի։ Իսկ ողջ մարմնով վարչապետ տեսնել՝ հավիտյանս հավիտենից։
Եվ մի օր հավաքվել ԶԼՄ-ներ, գնալ նախկին վարչապետի քով, ասել՝ ա′յ վարչապետ, դու մեզնից ի՞նչ ուզել, դու տեսնել գեշ երազներ՝ մե՞նք մեղավոր լինել։ Վարչապետ ասել՝ ամեն երազի մեջ մեկ հատիկ ճշմարտություն, մի օր սրունքս բռնելու եք, որոշել եմ․ ես՝ ձեզ, ոչ թե դուք՝ ինձ։
ԶԼՄ-ներ հասկանալ, որ անհույս է նախկին վարչապետ, գնալ զինվել՝ որը՝ ոտով, որը՝ փետով, որոշեն պաշտպանվել գեշ երազ տեսած վարչապետից։ Իհարկե, վարչապետ երազել ԶԼՄ-ներ մեկ-մեկ ուղարկել վերին Երուսաղեմ, բայց քաղաքակրթություն խանգարել։ Հիմա լինել կասկածելի իրավիճակ․ մեկ կողմ նախկին վարչապետի գեշ երազ, մյուս կողմ՝ երազի ձեռքը կրակն ընկած ԶԼՄ-ներ։ Ախր ասա, ա′յ վարչապետ, դու խելոք մարդ, ինչի՞ քեզ համար կքնես, ԶԼՄ-ների մասին երազ կտեսնես։
․․․Այստեղ հեքիաթը չի ավարտվում, քանի որ հայտնի չէ, թե երբ նախկին վարչապետ կգնա իր գործին, որ ԶԼՄ-ներն էլ գնան իրենց գործին․․․
Գեներալի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Շարմազանովի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Լֆիկի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Գալուստ Սահակյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Հովիկ Աբրահամյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ