Մենք պատերազմի դաշտում կրել ենք հաղթանակ, իսկ դիվանագիտական դաշտում՝ խոր պարտություն

Փետրվարի 25-ից հետո, երբ Հայկական զինուժը կանխարգելիչ հարվածով ոչնչացրեցին գրոհի անցնող ադրբեջանական դիվերսիոն-հետախուզական ջոկատը, Ադրբեջանը փոխեց իր մարտավարությունը։ Այժմ նա ակտիվացրել է իր դիպուկահարներին, որոնց ձեռքով զոհվում են մեր զինվորները։ Երեկ լուրեր տարածվեցին, որ հակառակորդի կրակոցից զոհված պայմանագրային զինծառայող, 1996 թվականին ծնված Արմեն Ռաֆիկի Հարությունյանը ևս դիպուկահարի զոհ է դարձել: Առայժմ կատարվում է քննություն:

Կա՞ արդյոք «սողանցք» առաջնագծում դիպուկահարների համար, Ազգային անվտանգության ծառայության պետի նախկին տեղակալ Գուրգեն Եղիազարյանը դժվարանում է ասել։ Նա NEWSPRESS.am-ի հետ զրույցում նկատում է, որ վերլուծություն անելու համար հարկավոր է ծանոթ լինել դիրքերին, առաջադրանքներին, հետախուզության տվյալներին, որից հետո կարելի է եզրահանգել, թե ինչո՞ւ են դիպուկահարների կրակոցներից զոհվում մեր զինվորները։

«Իրականությունն այն է, որ աշխատանք չի կատարվում․ այն հեքիաթը, որով մեզ կերակրում էին, թե մեր սահմաններն ամուր են, ու ունենք լավ սպառազինություն, ամեն ինչ ապահով է, ապրիլի 2-ին պարզվեց, որ այդպես չէ։ Ու եթե նախկինում դիվերսանտների ձեռքով էին զոհվում մեր զինվորները, հիմա էլ դիպուկահարներից են զոհվում»,-ասում է Գուրգեն Եղիազարյանը՝ հավելելով, որ հաստատ հնարավոր էր կանխարգելիչ գործողություններ կիրառել։

Նրա դիտարկմամբ՝ այս հարցում ինչ-որ բան այնպես չէ, որը շտկելու համար հարկավոր է աշխատեն մասնագետներ։ Գուրգեն Եղիազարյանը չի բացառում, որ այս բացն ադրբեջանական կողմը կարող է օգտագործել որպես «խաղաքարտ»՝ դիվանագիտական տեսանկյունից։

«Ադրբեջանցիներն ունեն նպատակ․ ամեն վայրկյան հիշեցնում են պատերազմի մասին։ Նրանք իրենց խնդիրը լուծում են։ Տա՛ Աստված, որ մենք էլ մեր խնդիրը լուծենք։ Պարզ է՝ նրանք ինչ են անում։ Մենք այդ ամենից պետք է հետևություն անենք, բայց պարզ չէ, թե այդ հետևություն անողները որքանո՞վ են լծված այդ գործին»,-նշում է մեր զրուցակիցը։

Ամեն դեպքում Գուրգեն Եղիազարյանը չի կարծում, որ այս պահին ճիշտ է նախահարձակ լինելը։ Նա երբեք դրա կողմնակիցը չի եղել։

«Նախ 21-րդ դարում չի կարելի նախահարձակ լինել, հետո էլ մի՛ մոռացեք, որ այս տարիների ընթացքում մենք ունեցել ենք հակահայկական 7 բանաձև․ 4 բանաձև ընդունել է ԱՄՆ-ն՝ մեզ անվանելով ագրեսոր, իսկ ևս 3-ն էլ ՆԱՏՕ-ն։ Այս 7 բանաձևի պարագայում նախահարձակ լինելը նշանակում է թշնամու ջրաղացին ջուր լցնել»,- ընդգծում է ԱԱԾ պետի նախկին տեղակալը։

Նրա գնահատմամբ՝ ադրբեջանաղարաբաղյան հարցում ստեղծված իրավիճակի պատճառը մեկն է՝ լրջագույնս չեն զբաղվել այս խնդրով։ «Մենք պատերազմի դաշտում կրել ենք հաղթանակ, իսկ դիվանագիտական դաշտում՝ խոր պարտություն»,-ասում է Եղիազարյանը։

Ըստ նրա՝ այս ուղղությամբ իրականացվելիք լրջագույն քայլը պետք է լիներ սրանից գոնե 10 տարի առաջ։ Պետք է լիներ հետևողական աշխատանք, որպեսզի միջազգային հանրությունը ծանոթանար պատմական իրողությանը․ ի՞նչ է Արցախը, ի՞նչ է Ադրբեջանը։ «Այսօր ադրբեջանցիներն ասում են, որ իրենց 5 հազար տարվա մշակույթ ունեն, մինչդեռ որպես պետություն Ադրբեջանն ստեղծվել է 1918 թվականին․․․ Խոջալուի դեպքում նրանք կոտորեցին իրենց ազգաբնակչությանը և շատ վարպետորեն այդ ամենը բարդեցին մեր զինվորների վրա: Ես չեմ կարող ասել, որ պատասխան քայլ ենք արել, ուղղակի չենք արել, և այսօր քաղում ենք այդ պտուղները»,-եզրափակեց Եղիազարյանը։