ՀՀԿ-ն՝ դրախտի ու դժոխքի միջև
Այս աշխարհում ինչն ունի սկիզբ, ունի նաև վերջ, և մի օր էլ երկրի վրա ավարտվում է ՀՀԿ-ի իշխանությունն, ու ՀՀԿ-ն գնում է էն աշխարհ՝ խմբակային։ Նրանց մուտքի մոտ դիմավորում է Սուրբ Պետրոսը՝ բանալիները ձեռքին։ Պարզվում է՝ ՀՀԿ խումբն առաջնորդում է Էդուարդ Շարմազանովը՝ որպես հավիտենական մամլո խոսնակ։ ՀՀԿ գերագույն մարմինը որոշում է` նա է ՀՀԿ-ի համար բարեխոսելու Սուրբ Պետրոսի հետ՝ կուսակցությունը 100 տոկոսով դրախտ անցկացնելու համար։
Շարմազանովը փորձում է համոզել Սուրբ Պետրոսին, որ կուսակցությունն ազնվորեն կառավարել է երկիր Հայաստանը, ազնվորեն, ժողովրդի կողմից միշտ ընտրված է եղել՝ արդար կերպով, հայերը երջանիկ ապրել են իրենց երկրում՝ չեն արտագաղթել, ստացել են բարձր աշխատավարձ, գոհ են եղել հատկապես Երևանի կառավարումից և վիճակից, սիրել են իրենց ժողովրդին, հանել ժողովրդի մատի փշերը՝ մեկ առ մեկ, իրենց շապիկները նվիրել են ժողովրդին՝ մնացել մի տակ շապիկով։
Սուրբ Պետրոսը լսում-լսում է, բացում է դավթարը, սկսում շրջել աջ ու ձախ, սակայն Շարմազանովի ասածներից ոչ մի տող չի գտնում դավթարում։ «Լո՞ւրջ»,– հարցնում է Սուրբ Պետրոսը ու բացում է հազարամյա լռության դավթարը, որը բացում է հազար տարին մեկ անգամ: Կարճ ասած՝ Սուրբ Պետրոսը ՀՀԿ-ի բարեգործություններից ոչինչ չի գտնում և երբ հասկանում է, որ Շարմազանովը բոլոր լոռեցիների նման միամիտ չէ, մտածում է ՀՀԿ-ին ուղարկել դժոխք։ Սակայն հաջորդ վայրկյանին փոշմանում է, հասկանում է, որ եթե դժոխքում տեղ տա ՀՀԿ-ին, ապա՝ ցտեսություն, էլ դժոխքի տերը չես։ Եթե առանց աչք թարթելու Շարմազանովը ստում է, ապա դժոխքն իր ձեռքից ՀՀԿ-ն կվերցնի՝ միանձնյա կառավարելու համար։
Արմեն Աշոտյանը, տեսնելով, որ Պետրոսը մտածմունքների մեջ է, փորձում է համոզել։ «Պետրո′ս, ա′յ Պետրոս, մեր տեղը դրախտում է։ Ես համոզված եմ, որ ՀՀԿ-ից լավ կառավարիչներ Հայաստան աշխարհը չի ունեցել, միշտ ընտրվել ենք 100 տոկոս ձայնով․ մի մասը մենք էինք, մի մասը՝ մեր ընդդիմությունը, օտար մարդ չկար։ Խոստանում ենք դրախտն էլ ազնվորեն կառավարել, օտար մարդ չենք թողնի դրախտ»։
Պետրոսը հասկանում է, որ սրանք դրախտի բան չեն, դրախտի բնակիչներին սպառնում է արտագաղթ, օրվա հացփորի աշխատանք, դժոխքի ուղարկած հացի փշրանքներով և հնամաշ հագուստով կյանք։
Ու այդպես մնում է Սուրբ Պետրոսը մոլորված՝ ի՞նչ անի՝ տանի՞, թե՞ թողնի հենց էն աշխարհի միջանցքներում։
Կարճ ասած՝ չի կարողանում կողմնորոշվել, երևի իր գոյության ողջ ընթացքում նման արտակարգ հյուրեր չէր ունեցել։ Պետրոսը սարսափում է ու մտածում․ «Որ իշխանություն էիք, հասկանում եմ, բայց որ նաև ընդդիմություն էլ էիք՝ դա չեմ հասկանում»։ Ու խեղճ Պետրոսը հասկանում է, որ ուր էլ թողնի՝ կորցնելու է․ որոշում է հետ ուղարկել, քանի որ անգամ միջանցքներում է վտանգավոր ՀՀԿ-ի մնացորդները թողնել՝ կբարգավաճեն։ ՀՀԿ-ն առաջ գնա՝ զրկվելու է էն աշխարհից, մնա էն աշխարհի միջանցքներում՝ կբարգավաճի, հետ ուղարկի Հայաստան՝ երկիրը ևս հազար տարի կմնա ՀՀԿ-ի լծի տակ՝ լինելով թե′ իշխանություն, թե ընդդիմություն։
Սակայն էն աշխարհը և Հայաստանը ՀՀԿ-ից փրկելու համար, Սուրբ Պետրոսը ծանր որոշում է կայացնում՝ ՀՀԿ-ի խմբաքանակը՝ օդից կախված թողնել։ Ու Սուրբ Պետրոսը ՀՀԿ-ականներին դուրս է անում էն աշխարհից՝ թողնելով օդից կախ։