Նաղդալյանին ուղարկում են Վրաստան. թող մի քիչ էլ վրացիների գլուխը ցավի
Երկար տարիներ է, որ Հերմինե Նաղդալյանը շողշողում է հայ քաղաքականության երկնակամարում, սակայն, ինչպես Հայաստանում հաճախ է լինում, ոչ սեփական շողերի հաշվին: Նա հայ իշխանական շրջանակներում լավագույն ընկերուհիներ է ապահովել, որն էլ լրացնում է քաղաքական գիտելիքների կամ ընդհանրապես գիտելիքների պակասը:
Ճիշտ էր ասում ժամանակին նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը՝ Հայաստանում քաղաքականությամբ զբաղվելու համար խելք պետք չէ. մեկը խելք չունի՝ փող ունի, մեկն ընդհանրապես կարող է յոլա գնալ առանց խելքի, սակայն սուրճի ընկերուհիներ ունի, մյուսը քաղաքականություն է դուրս թռչում անկողնուց: Ահա թե ինչու Հայաստանում քաղաքական գենդերային հավասարակշռությունը որոշ չափով պահպանելու համար խելացի և կրթված կանայք չեն կարող իրենց ուժերով կարիերա անել:
Մեր երկրի համակարգը կառուցված է ծանոթ-բարեկամների և կապերի վրա. Հայաստանում պաշտոններ բաժանում են մեկ գավաթ սուրճի շուրջ` նայած տրամադրության: Հասանք Նաղդալյանին: Կարծես թե այս հրաշափառ տիկնոջից վերջապես Ազգային ժողովն ազատագրվելու է և դա ԱԺ-ի համար իսկական հաղթանակ է, քանի որ, ասում են, նա Ազգային ժողովում կորցրել է վստահությունը, և անգամ ընկերուհիները չեն կարող օգնել նրան:
Ինչպես գիտենք, պաշտոնատար անձանց արգելված է զբաղվել բիզնես գործունեությամբ, սակայն նա, ինչպես ասում էր Հակոբ Պարոնյանը, «կովերու, ագարակներու» տեր էր դեռ «էն գլխից», իհարկե ոչ առանց հովանավորչության:
Տիկին Նաղդալյանի բաժնետոմսերի և պարտատոմսերի չափաքանակը, ինչպես ասում են չար լեզուները, անգամ ինքը չի կարողանում հաշվել. մինչև վերջացնում է, մոռանում է, թե որտեղից էր սկսել: Բացի այդ, նա և իր ամուսին` Դավիթ Բեգլարյանը հանրությանը հայտնի դարձան «Նորաշեն 2007» կոոպերատիվի պատմությամբ, երբ մարդկանից փող էին հավաքել բնակարաններ կառուցելու համար, հետո բնակարաններից զրկեցին` առանց գումարները վերադարձնելու, հետո պարզվեց, որ բնակարանները Նաղդալյանի և ամուսնու ազգականների անուններով են գրանցված. մարդ ու կին մի շենքի բնակչության խաբեցին, գումարները կորզեցին նրանցից ու ոչինչ. մարդիկ զրկվելով տանիքից արտագաղթեցին:
Նորմալ երկրում սույն տիկինը մինչև իր տխուր կյանքի վերջը բանտում կանցկացներ, բայց, իհարկե, ոչ Հայաստանում, ապրեն ընկերուհիները, էլ ո՞ր օրվա համար են: Բացի բիզնես քաջագործություններից, նա մտավոր կարողությունները չեն ներում անգամ կապակցված խոսքի համար, հաճախ էր ԱԺ վերածում «բազարային» բացատրությունների արենայի, իսկ միջազգային ասպարեզում ուղղակի ինտելեկտը չէր բավարարում հատկապես ադրբեջանցիների նկրտումներին արժանի հակահարված տալուն:
Ի դեպ, նա այնքան մեդալներ է հավաքագրել, երևի ոչ մի զինվորական կամ պատերազմի մասնակից չունի, թե որտեղի՞ց է բավականին ծանրաքաշ տիկինը կարողացել նման զինվորական մեդալներ կուտակել, երևի գաղտնիք է: Նա ստացել է նաև հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար առաջին աստիճանի մեդալով: Գուցե ճարպկորեն «քցելու» և պետական փողերի հաշվին հարստանալո՞ւ համար:
Ի դեպ, ասում են, որ Նաղդալյանը ՀՀԿ-ական էր էն գլխից, երբ դեռ ՀՀԿ-ն անգամ ձևավորված չէր:
Բավականին սուր հոտառություն ունեցող տիկինը տարիներ առաջ էր նախազգացել ՀՀԿ-ն և անդամագրվել: Բայց երևի արդեն ԱԺ-ում էլ բոլորին ձանձրացրել նրանից, որոշել են ուղարկել պատվավոր դեսպան` Վրաստանում, երևի ցանկանում են գլուխներն ազատել Նաղդալյանից, թող մի քիչ էլ վրացիների գլուխը ցավի, ԱԺ-ականները մեղք են, չէ՞: