«Համայնքը չի հանդուրժեր…». զոմբիացված հասարակությունը փորձում է մաքրվել կեղտից
Արդեն մի քանի օր անընդմեջ համացանցում շրջանառության մեջ են դրվել Արտակ Սարգսյանի՝ SAS-ի Արտակի ձայնագրությունները` Արտակ-1, Արտակ-2, և այսպես շարունակ:
Թվում էր, խոսեցին, ֆեյսբուքյան քննադատումների ենթարկեցին, քարկոծեցին և վերջ, բայց ո՛չ. դարձյալ կարդում ենք նոր մեկնաբանություններ ու նոր հայտնություններ. պարզվում է, որ SAS-ի Արտակի ձայնագրությունից բացի, կան այլ նմանատիպ ձայնագրություններ ևս:
Չգիտես` ինչու հանրությունը չի հանդարտվում, մարդկանց հոգին չի հանգստանում. ինչպես կասվեր հայտնի ֆիլմում՝ «համայնքը չի հանդուրժեր, համայնքը զորավոր է…»
Բայց սա միայն արտաքին պատկերն է:
Թե ինչո՞ւ և ո՞ւմ կողմից հայտնվեցին SAS-ի Արտակի ու մյուսների ձայնագրություններն ու հրապարակվեցին դրանք, կարելի է միայն ենթադրություններ անել: Փաստն այն է, որ կան շահագրգռվածներ:
Մի կողմից պարզ է, որ ձայնագրությունն ինքնանպատակ չէ:
Չի բացառվում, որ դա իշխանության ներսում տեղի ունեցող գզվռտոցի արդյունքն է. «լավ» տղերքն իրար «փուռը տալով» ու իրար գլխի սարքելով՝ փորձում են «շարքից հանել» մրցակիցներին ու մաքրել իրենց ճանապարհը:
Իհարկե, ձայնագրության արդյունքում հնարավոր է ո՛չ թե սպառնալիքների, այլ այդ գործում անզգույշ լինելու և ձայնագրողին չնկատելու համար, Արտակի ու մյուսների «գյամերը քաշեն», կամ ուղղակի մատ թափ տան ու «դեղին քարտ ցույց տան»՝ որպես զգուշացում, ու ամեն ինչ դարձյալ կմնա իր տեղում:
Մյուս կողմից անհասկանալի է հասարակության արձագանքը:
Ենթարկվելով «պրովոկատորների» ալիքին` մարդիկ, առանց հասկանալու, սուր քննադատություններ են հնչեցնում իրենց՝ կարելի է ասել՝ հանցակիցների հասցեին: Մնում է պաստառների վրա մակագրեն՝ «պատռվեց SAS-ի Արտակի դեմքը», «ընտրակեղծիքները բացահայտվում են», «ամոթ արտակներին», «նոր ձայնագրություններ» և դրանցով դուրս գան փողոց:
Ի՞նչ է պատահել… միգուցե բա՞ն ենք բաց թողել.
Այնպիսի տպավորություն է, որ բոլորը հենց նոր իմացան, որ ընտրություններն ընթացել են անարդար, անմաքուր ճանապարհով, որ Հանրապետականներից յուրաքանչյուրի «վզին դրել են», որ ձայն բերի, որ այդ ձայն բերող Հանրապետականն էլ նույն այդ «Ամո՛թ Արտակ, ամո՛թ…» գոռացող հասարակության անդամներին է առել 5 կամ 10 հազար դրամով: Նույն այս գործելաոճով բոլորն են «աշխատել» ու քվեի տեսքով՝ «արդյունք» ցույց տվել:
Մի հարցնող լինի՝ այդ դուք չէի՞ք, որ ձայնի համար «բազառ» էիք անում, բայց չստացված «բազառչու» նման նվաստացաք, ու արտակներն առան ձեզ:
Արտակն արել է այն, ինչ գրեթե բոլորը. իր մանկլավիկների միջոցով գումարներ է «ցփնել» հասարակության դեմքին՝ «առեք, տարեք մի օր կուշտ փորով հաց կերեք»: Զոմբիացած ու կաշառված ընտրողները հենց իրենք էին խոստովանում ու պարծենում, թե մի օր կուշտ փորով հաց կերանք:
Դե՛ կերեք… երևի հիմա էլ սրտները խաշ է ուզում, ու սկսել են ոտքեր ուտել:
Ընտրությունների արդյունքի համար շատերի խիղճն անմաքուր է, ու հիմա կատարվածի համար մեղավոր են փնտրում: Մարդ են գտել՝ քարկոծում են, թեկուզ գլխատեն… Միայն իրենց հարմար լինի անվտանգ և ապահով զգան, ու թքած, թե խիղճն անմաքուր կմնա…
Ու այս ֆոնին արդեն «համայնքը չի հանդուրժեր, համայնքը զորավոր է…» թևավոր խոսքի իմաստը բոլորովին այլ երանգ է ստանում՝ համայնքն արժանի է իր ղեկավարին…