«Զոհված զինվորին բացակա չեն դնում». Սպարտակ Քալաշյանի ծննդյան օրն է (լուսանկարներ)

«Եթե ազգը մերն է` մենք ենք ծառայելու: Եթե իմ հայրը կռվել է՝ ես ինչո՞ւ չպետք է կռվեմ»: Ահա այս սկզբունքն իրեն կարգախոս դարձրած վանաձորցի Սպարտակ Քալաշյանը մեկնեց բանակ ու իր երկրապահ հոր՝ Դավիթ Քալաշյանի և մորեղբոր՝ Սպարտակ Վարդանյանի նման կռվեց հակառակորդի դեմ:

Սպարտակի մայրը՝ Սեդա Վարդանյանը, աչքի առաջ ունենալով կռվի դաշտում ընկած եղբոր մահը, ում անունն, ի դեպ, կրում էր որդին, 13 տարեկանից պատանի երկրապահի ակումբին անդամագրված Սպարտակին խորհուրդ է տալիս ընդգրկվել երաժշտական նվագախմբին կից գործող խմբակում: Հույս ունենալով, որ այդկերպ ինչ-որ չափով կապահովվի որդու հանգիստ ծառայությունը: Սպարտակը, սակայն, վճռական էր տրամադրված՝ պետք է ծառայի ընկերների հետ:

«Միանշանակ կարող եմ ասել, որ ինքը որպես պատրաստ զինվոր գնաց բանակ՝ գիտակցելով ուր ա գնում… միշտ հպարտ ասում էր՝ ես պատանի երկրապահ եմ»,- NEWSPRESS.am-ի հետ զրույցում իր հիշողություններն է կիսում մայրը՝ Սեդան:

Մինչ ապրիլյան պատերազմի սկիզբը՝ Սպարտակի ծառայությունն անցնում էր երկրորդ գծում: Ապրիլի 2-ին, սակայն, նրանց գումարտակը զբաղեցնում է առաջնագիծը:

Մայրն ու հայրն անընդհատ կապի մեջ են եղել որդու հետ և ոգևորել նրան: Ապրիլի 3-ի լույս 4-ի գիշերը Սպարտակն իր ընկերների հետ ուժեղ պայքար է մնում՝ ընդհուպ մինչև ձեռնամարտ: Չնայած դրան՝ զորամասը զոհեր և վիրավորներ չի տալիս և ճանաչվում է որպես Ղարաբաղում ամենամարտունակ զորամաս:

Մայրը հիշում է, թե ինչպես որդին կապ հաստատեց իրենց հետ ու ուրախ հայտնեց լուրը՝ «մամ, տեսա՞ր, ամենաուժեղ զորամասը մերն ա»,- ասել է նա:

Այսօր հենց այս հիշողություններով էլ ապրում են ծնողներն ու նշում Սպարտակի ծննդյան օրը, որին եկել էին միայն ամենամոտ մարդիկ:

Այդ օրը հիշել էին ում են նաև ՀՀ ԵԿՄ անդամները: Սեդան նկատում է, որ սպասում էին նրանց, բայց չի կարողանում խոսքերով փոխանցել, թե ինչ է զգում. «Ինչ պետք ա զգա մայրը, որ իրա զավակն իրա կողքին չի…»,- արցունքոտ աչքերով ասում է նա:

Հայրն ավելի զուսպ է… վիշտը սրտում նա նկատում է, որ զոհված զինվորին բացակա չեն դնում. «Սպարտակը մեզ համար հավերժ ծառայության մեջ է»,- ասում է նա:

Ծնողները խոստովանում են՝ կոտրվելու իրավունք չունեն, քանի որ իրենց նայող աչքեր կան դեռ: Սեդան ու Դավիթը աղջիկ ունեն՝ Ստելլան, ով ևս սգում է եղբոր կորուստը: 40-ամյա Սեդան չի ուզում հանձնվել. «Եթե Աստված հաջողի, նորից զավակ կունենամ»,- ասում է նա:

Հիշեցնենք, որ շարքային Սպարտակ Քալաշյանը 2016թ. ապրիլի 2-ից ակտիվորեն մասնակցել է առաջնագծում ծավալվող մարտական գործողություններին: Զոհվել է ապրիլի 21-ին: Հետմահու պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության Մարտական ծառայություն մեդալով: Ապրիլի 11-ին Սպարտակը կդառնար 20 տարեկան: Նրա մարմինն ամփոփված է Վանաձորի Պանթեոնում:

Արմինե Մկրտումյան