«Գրուպավոյ» սելֆիների սիրահար Նաղդալյանը ընտրակաշառքը համարում է նվիրատվություն

«Նվիրատվությունների հույսին մնաս…»

ՀՀ Աժ փոխխոսնակ Հերմինե Նաղդալյանն ասօր մարզահամերգային համալիրում, մասնակցելով ՀՀԿ-ի քարոզարշավի վերջին միջոցառմանը, բավական լավ հակաքարոզ է արել հարազատ ՀՀԿ-ի համար: Ցեղասպանության հուշահամալիրում «գրուպավոյ» սելֆիների սիրահար սույն տիկինը, ով նաև ԵԽԽՎ-ում լռակյաց դիվանագիտության կողմանկիցն է և հրահանգել էր հայաստանյան պատվիրակության անդամներին հարցեր չտալ ապշերոնյան բռնապետին, մեկնաբանելով ընտրակաշառք երևույթը, ավելի լավ բան չհնարելով` ասել է. «Ընտրակաշառքը պետք է դիտարկել որպես նվիրատվություն և մարդիկ կարող են դա վերցնել և գնալ իրենց խղճի մտոք ընտրություն կատարել»:

Այո՛, ոչ ավել, ոչ պակաս, ըստ տիկին Նաղդալյանի, քրեորեն պատժելի այդ երևույթը սույն բիզնես լեդիի համար նվիրատվություն է: Գալուստ Սահակյանի կողքին երկար ժամանակ անցկացնելը բավական բացասաբար է ազդել տիկին Հերմինեի վրա: Ստացվում է,ընտրակաշառքը դա ընտրակաշառք չէ: Դա բարեգործություն է: Բայց չգիտես ինչո՞ւ ԱԺ փոխխոսնակը լրագրողներին չի ասել, թե ինչու են այդ նվիրատվություն անողները մասսայաբար ակտիվանում ընտրությունների նախաշեմին և մոռանում են բարեգործության մասին մոտ 5 տարի շարունակ մինչև կրկին մոտենում է հերթական «նվիրատվության սեզոնը» հերթական գումարման ԱԺ-ի ընտրության ժամանակաշրջանը:

Տիկին Նաղդալյանը նաև չգիտես ինչու չի բացատրում թե ինչո՞ւ հետխորհրդային ՆՈՐՄԱԼ երկրներում՝ Էստոնիայում, Լատվիայում, Լիտվայում և այլն, խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ թեկնածուները զբաղված են ո՛չ թե նվիրատվություններ բաժանելով, այսինքն` ԸՆՏՐԱԿԱՇԱՌՔ, այլ ընտրողների հետ հանդիպումների ժամանակ ներկայացնում են իրենց ծրագրերը և երկրի ապագայի տեսլականը:

Աշխարհին հանճարներ տված հայ ժողովրդին դարձրել են նվիրատվությունների սպասողի: Տիկին Նաղդալյանին հիշեցնեմ, որ հայ ժողովուրդը սպասում է ոչ թե 5 տարին մեկ տրվող նվիրատվությունների, այլ ստաբիլ աշխատաքի, որի շնորհիվ, իր արդար քրտինքով կպահի իր ընտանիքը: Բայց այդ դեպքում, ես հասկանում եմ տիկին Նաղդալյանի մտավախությունը:

Աշխատանք ունեցող մարդը ԵՐԲԵՔ նրան չի ընտրի որպես պատգամավոր:

Ափսոս, որ Հերմինե Նաղդալյանին դեսպան չեն նշանակել Չադում, Նիգերում կամ Սոմալիում: Այդ երկրների ղեկավարներնել են իր պես մտածում՝ սեփական ժողովրդին նվիրատվություններով են պահում: Չնայած, դեռ ուշ չէ…

Հ.Գ. Մեկ նախընտրական ցանկություն ունեմ Հերմինե Նաղդալյանին. «Նվիրատվությունների հույսին մնաս…»

Գագիկ Համբարյանի ֆեյսբուքյան էջից