Վարչապետին ոչինչ չի փրկի՝ փղի մասին անեկդոտը վկա
Երիտասարդ, խարիզմատիկ, ինքնավստահ և գեղեցկադեմ վարչապետ Կարեն Կարապետյանն իր պաշտոնավարման առաջին իսկ օրերին աչքի ընկավ հետաքրքիր, ամպագոռգոռ և համարձակ հայտարարություններով, սակայն դրանք մնացին որպես տեսարան, իսկ լուրջ և կառուցողական քայլեր այդպես էլ չեղան:
Նույնիսկ ընդդիմադիր կանայք խոստովանում էին, որ նոր վարչապետը կարող է դառնալ բոլորի ֆավորիտը, ու միայն ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Առաքել Մովսիսյանը խորհուրդ տվեց. «Վարչապետի հագուկապին մի խաբնվեք», սակայն նրա այս խոսքերն անլուրջ ընդունվեցին, և ոչ-ոք այդպես էլ չնայեց մեդալի հակառակ կողմին:
Նրա խարիզման աննկատ չմնաց նաև Նախագահ Սարգսյանի աչքից: Դեռ նախորդ տարվա վերջին, երբ Կարեն Կարապետյանը 3 ամիս էր, ինչ նշանակվել էր վարչապետի պաշտոնում, երկրի Նախագահը նկատեց՝ նոր վարչապետը «շոումեն» է:
Բայց Կարեն Կարապետյանի խարիզման ու, Նախագահի որակմամբ, «stand up շոուների նմանվող ելույթները» Հանրապետականը որոշեց օգտագործել ոչ թե իր դեմ, այլ իր օգտին:
Ինչպես ասում են՝ երկիրը տնտեսական ծանր վիճակից հանելու համար հարկավոր է «հաց և ակտիվ տեսարաններ», ու քանի որ իշխանությունը հացը չի կարողանում ապահովել, ուրեմն մնում էին տեսարանները, այս դեպքում՝ վարչապետի անմիջական մասնակցությամբ:
Հենց առաջին իսկ օրերին երկրի սոցիալական ծանր վիճակի մասին բարձրաձայնող ու այդ վիճակից երկիրը հանելու խոստումներ տվող գեղեցկադեմ ու կոկիկ հագնված Կարապետյանի միակ քայլը կառավարությունը տակն ու վրա անելն էր:
Ռուսաստանի դրածո սպիտակ զինվորը սևերի դաշտում շախմատի քարերի նման
տեղափոխություններ արեց, տեղից տեղ շարժվեց,
բայց թագավոր չդարձավ:
Համենայնդեպս, հասարակությունը, որը մի պահ նրան այդպիսին էր պատկերացնում, մեծ հիասթափություն ապրեց:
Առաջին հիասթափությունը եղավ նրա հանրապետականացվելուց հետո: Արդեն ՀՀԿ անկողին մտած վարչապետին շատերն սկսեցին «ծախված» համարել: Թե ինչի դիմաց էր նա վաճառվել, կանխատեսումները շատ էին, սակայն արդեն ակնհայտ էր, որ ՀՀԿ-ին որպես այդպիսին հարկավոր է նրա «ֆիգուրը»՝ խաղալու համար:
Խաղ, որը կօգնի շահել հասարակության վստահությունը և հաղթանակ տանել:
Բայց քանի որ Կարապետյանը գործով վստահություն շահելու և մարդկանց ապացուցելու լծակներ չուներ, ուստի սկսեց դիմել լեզվի ճարտարությանը: Իրեն ուղղված բողոքներին սպառիչ պատասխաններ տալու փոխարեն՝ նա սկսեց անեկդոտներ պատմել:
Այս կերպ նա մի կողմից, իբր թե, ստեղծում է ջերմ ու անմիջական մթնոլորտ, մյուս կողմից էլ օգնում է մարդկանց ապրել: Վարչապետը, հավանաբար, լսել է, որ ծիծաղը երկարացնում է մարդու կյանքը, բայց դա, իհարկե, ոչ սոված ու խնդիրների ծանրությունից ճկռած մարդկանց դեպքում:
Երևի հարկավոր է ասել վարչապետին, որ անեկդոտը չի կերակրում ու հարց չի լուծում, և հիշեցնել նրան, որ ընդամենը մի քանի ամիս առաջ իր իսկ կողմից հայտարարած «տնտեսական շատ ծանր վիճակից» ոչինչ չի փոխվել:
Իսկ ավելի ճիշտ՝ դրական տեղաշարժ չի եղել:
Այնպես որ՝ նույնիսկ եթե Կարեն Կարապետյանը համարվի աշխարհի ամենագեղեցկադեմ, ամենախարիզմատիկ, ամենաինքնավստահ ու ամենակոկիկ ղեկավարը, միևնույնն է՝ նա կմնա նույն շոումենը, նրան չի փրկի նույնիսկ այն, որ շատ լավ տիրապետում է հարվածային գործիքներին՝ փղի մասին անեկդոտը վկա: