Ինչպես խաբել հասարակությանը և պատգամավոր դառնալ

2017թ. ԱԺ պատգամավորների թեկնածուների ցանկին ծանոթանալով, որոնց մի մասին, իհարկե, հանրությունը մասամբ ծանոթ է, կարելի է պատկերացում կազմել, թե ինչպիսին է լինելու հերթական խորհրդարանի կազմը։

Ովքեր էլ որ անցնեն խորհրդարան, ձևավորվելու է ունևորների խավ, այստեղ այլ հարց է, թե ինչպես են «ունևորվել», այլ կարևորն արդյունքն է։

Պատգամավոր դառնալ ցանկացողների տեսականին խայտաբղետ է:

Տառաճանություն չունեցողներ, նաև՝ տառաճանություն ունեցողներ, պարապ-սարապներ, ամեն տեսակ անհասցեներ․ կարճ ասած` մարդիկ, ովքեր երբևէ չեն զբաղվելու օրենսդրական նախաձեռնություններով, իհարկե, լավ կյանքից չէ:

Պարզապես դրա համար չեն ծնվել։

Եթե ունևորների այս խավը, որ այդքան ճամարտակում է բարերարություններից, եթե որևէ համայնքում մեկ դպրոց կառուցեր, ապա այսօր Հայաստանի կրթական համակարգը դպրոցաշինության խնդիր չէր ունենա։ Սակայն, ոչ միայն դպրոց չեն կառուցել. ինչպես հիշում ենք, դպրոցաշինության պետական գումարները մսխվեցին, և դրա համար, ի դեպ, ոչ ոք պատասխան չտվեց։

Եթե անգամ հարգարժան, տառաճանաչ կամ անտառաճանաչ պատգամավորական թեկնածուները մեկ օր կատարեին իրենց խոստումը և թեկուզ 1000 մետր ճանապարհ ասֆալտապատեին, երկիրը ճանապարհների խնդիր ևս չէր ունենա։ Ինչպես գիտենք, սակայն, պետական բյուջեի ճանապարհաշինական գումարները ևս փոշիանում են։

Այս տարիների պետական ապարատը և մոտ կանգնած անձինք, 

բացի բյուջեն օրինական ձևով թալանելուց,

ոչինչ չեն կարողացել անել։

Պարզապես հայրենիքի զգացողությունը հանրության ընտրյալների համար պետք է տուն հիշեցնի, հայրենի օջախ, որը կառուցել է պետք, իսկ ներկա, անցյալ և ապագա-նորաթուխ պատգամավորների համար, բացի սեփական շահից, չկա ոչինչ ավելին։

Իզուր չէ, որ այս տարիներին իշխանությանը մերձ են կանգնած եղել

բանակում չծառայածները։

Իսկ ինչպիսի՞ն է լինելու այն երկիրը, որի բյուջեն մշտապես թալանվում է, ունևորները որևէ հանրօգուտ շինություն չեն կառուցում, անգամ չեն ցանկանում բանակում ծառայել, միայն մտածում են գրպանները լցնելու մասին.

այնպիսին, ինչպիսին տեսնում ենք՝

արտագաղթ, աղքատություն, հուսալքվածություն։

Ի դեպ, միակ կառույցը, որ վեր է խոյացել այս տարիներին՝ եկեղեցիներն են։ Իհարկե, հրաշալի կլիներ, եթե այդ եկեղեցիները սեփական փողերով կառուցած լինեին, իհարկե, կան նաև նման դեպքեր, սակայն կան դեպքեր, երբ ունևորի անվան տակ պետական միջոցները կամ ստիպողաբար այլ անձանց են ստիպում եկեղեցաշինությանը գումարներ ուղղել։

Սրանք են ունևոր խավի տրամաբանությունն ու մտավոր հնարավորությունները, և եթե նրանք (իսկ պատգամավորների ցուցակը հուշում է այդ մասին) գնալու են Ազգային ժողով, ապա մեր երկրի կյանքում ոչինչ չի փոխվելու:

Եթե մտածելակերպ չի փոխվում՝ ոչինչ չի փոխվելու:

Եթե հասկանան մեկ պարզ բան, որ պատգամավոր դառնալը ծանր աշխատանք է, ոչ թե մասնավոր ակումբ, այդ ժամանակ կարելի է խոսել փոփոխություններից, իսկ այս թեկնածուական կազմով նման հեռանկար գոյություն չունի։

NEWSPRESS.am