Կարեն Կարապետյանին մի աչքո՞վ եք նայում

Օրերս վարչապետ Կարեն Կարապետյանն ԱԺ-ում հայտարարել էր, որ

«ապրիլյան պատերազմի օրերին բանակն ունեցել է վառելիքի խնդիր, ինչի պատճառով ռազմական տեխնիկան հնարավոր չի եղել աշխատեցնել: Պարզվում է՝ դիզվառելիքի հետ կերոսին են խառնում, և շուկայում այդպես անորակ վառելիք վաճառում»: 

Իհարկե, բանակի հետ կապված ցանկացած խնդիր ցավոտ է ընկալվում, սակայն զգացմունքայնությունը այս պահին մեկ կողմ դնենք, ու պատասխանենք այն հարցին, թե ինոչ՞ւ վարչապետը կամ մեկ այլ սրտացավ պաշտոնյա այս մասին չէր խոսում մինչ այս․ չէ՞ որ այժմ ընտրություններ են և ցանկացած նման խնդիր ունի հետևանաննքեր ( ի դեպ՝ ունի նաև պատճառներ)։

Այստեղ մի քանի մոտեցում կա։

Նախ բենզինի վատորակ լինելու կամ յուրացումների մասին ժամանակ առ ժամանակ հայտարարվում էր․ միայն 2010-2012թթ. hափշտակվել է մոտ 14 մլն դրամի բենզին։ Հաճախ բանակում տեղի ունեցած մահացու միջադեպերի համար, որպես պատճառ նշվում էր բենզինի գողությունը։ Այսինքն` բենզինի յուրացումները կամ գողությունը, ինչպես ՊՆ մատակարարվող այլ ապրանքներ, մեծ հաշվով, պետգնումներն ընդհանրապես, միշտ էլ չարաշահումների համար պարարտ դաշտ են։

Եթե բենզինը վատորակ է, ապա դրա համար նախ պատասխանատու է բենզին մատակարարողը․ այս շուկան Հայաստանում գերիշող դիրք ունեցող ընկերություններով է պայմանավորված, իսկ բուն ապրիլյան պատերազմի խնդիրը շեշտելով` վարչապետը խաղացել է հանրության զգացմունքայնության վրա։

Ակնհայտ է, որ հատկապես ապրիլյան պատերազմի հետ կապված յուրաքանչյուր արտահայտություն դիպչում է ժողովրդի բաց վերքին, որը դեռ չի սպիացել։ Կարելի՞ է խաղալ այսպես ընտրություններում կամօգտագործել վերքը` քաղաքականության համար։

Իհարկե’, ընտրություններում իշխանությունները կարծես թե զգուշանում են Օհանյան-Օսկանյան-Րաֆֆի դաշինքից, ենթադրվում է «Օհանյան-Օսկանյան»-ից ավելին։

Նշենք, որ Օսկանյանի որդուն ձերբակալեցին և մամուլը գրում էր, որ «սարքած» գործ է, իսկ օրերս էլ վարչապետի մակարդակով Սեյրան Օհանյանին փորձում են «շարքից հանել»։

Իզուր չէ, որ Սեյրան Օհանյանը սպառնացել է ՊՆ բենզինի գործով անուններ տալ. հաստատ գահավիժելուց նա միայնակ չի լինելու: Բենզինի անորակության, գողությունների մեջ եթե փորձեն մեղադրել մեկ հոգու, ապա ակնհայտ է, որ պատվեր է։ Ի դեպ, Օհանյանը հայտարարել է, որ Բարսեղ Բեգլարյանը խոշոր նավթամթերք ներկրողն է և ինքը կապ չունի նավթամթերքի որակի հետ։

Նկատենք, որ ՊՆ-ն բենզինի որակը ստուգող կառույց չունի, և բենզինը որակը ստուգվում է սահմանից՝ ներկրումներից մինչև ՊՆ: Ու հարց է ծագում՝ վարչապետն ինչո՞ւ չի ցանկանում բենզինի որակի համար հենց Ֆլեշին մեղադրել, ով պատասխանատու է որակի համար։ Չէ որ այս ընկերությունը գերիշխող դիրք ունի շուկայում և մշտապես գտնվում է ՏՄՊՊՀ-ի ուշադրության կենտրոնում։

Ուշագրավ է՝ նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանի շնորհազարկման փաստը, որն այդպես էլ հանրությանը հայտնի չդարձավ: Մեկ օրում նա զրկվեց իշխանությունների բարեհաճությունից, որը խոսում է շատ լուրջ քաղաքական պատճառի մասին, որը դեռևս հայտնի չէ, սակայն, ինչպես գիտենք, նման գաղտնքինները երկար կյանք չունեն… Ինչևէ։

Հետաքրքիր է՝ արդյո՞ք սեփական կամքով է Կարեն Կարապետյանը նման հայտարարություն արել, թե որպես երդվյալ ՀՀԿ-ական: Աա կարևոր է նրա հետագա վարքագծի համար, որը դարձյալ վաղ, թե ուշ կիմացվի։

Այս քաղաքական կռվշտոցի մեջ մնում է դարձյալ բանակի խնդիրը, որտեղ թե՛ սննդամթերքը, թե՛ նավթամթերքը, թե՛ հանդերձանքը հանրության ուշադրության կենտրոնում են։ Իսկապես ճիշտ է, երբ խոսվում է բանակի խնդիրների մասին, կոչ են անում զգուշություն ցուցաբերել՝ բանակն իր խնդիրներով պետք է վեր դասվի, սակայն, եթե քաղաքական նպատակներով այն օգտագործվում է…

Այստեղ Կարեն Կարապետյանը երկու հարց է լուծում․ նախ Բարսեղ Բեգլարյանին է զգուշացում տրվում, որ ցանկացած պահի այս ամենը նրա դեմ շուռ կգա․ չէ՞ որ նա ունենալով նախկին վարչապետ Տիգարն Սարգսյանի ջերմ ընկերությունը՝ միջամտում էր պաշտնների նշանակմանը: Ապա  նաև Սեյրան Օհանյանին՝ խելոք մնա։

Կարճ ասած, Կարեն Կարապետյանն իր կամքն է թելադրում։