Պատգամավորությունը դարձել է անբուժելի հիվանդություն

Հայաստանում նոր վարակիչ հիվանդություն է տարածվել. ասում են՝ աղբյուրն անհայտ է, անունը հայտնի է՝ պատգամավորացավ։ Այս հիվանդության վիրուսն ում կպչում՝ կպչում է, հետևանքը՝ ցմահ պատգամավոր։

Կան պատգամավորներ, ովքեր 10-15-20 և ավելի տարիներ են հիվանդ են, նրանց քննադատում են, սակայն պետք է հասկանալ, որ մարդիկ պարզապես մահացու հիվանդություն ունեն, և պետք չէ դատապարտվածին ասել՝ դու մահացու հիվանդ ես․ նրանք տեղյակ են, որ անբուժելի են։

Ի դեպ, ՀՀԿ-ի համապետական ընտրացուցակում տեղ է գտել 197 անուն:

Մարդիկ կան, որոնց տարիքը թոշակայինից էլ բարձր է, անգամ զառամախտությամբ են տառապում։ Տարբեր կուսակցության ցուցակներով առաջադրվել են մարդիկ, ովքեր պաշտոնաթող են եղել, և պատգամավորությունն է մնացել միակ կապույտ երազ։

Ողջ աշխարհում, որոշակի տարիքից հետո, մարդիկ գնում են թոշակի, կյանքի օրենքն է․ ոչ ոք չի դիմանում ժամանակի քննությանը, իսկ հայ երկարակյաց պատգամավորների համար սովորություն է դարձել պատգամավոր աշխատելը։

Կարճ ասած՝ Ազգային ժողովը դարձել է իսկական ծերակույտի հավաքատեղի։

Լյովա Խաչատրյանը, Ռազմիկ Զոհրաբյանը, Աղվան Հովսեփյանը, Գալուստ Սահակյանը, Մանվել Գրիգորյանը, Խոսրով Հարությունյանը, Արտաշես Գեղամյան, Հայկ Բաբուխանյան, Սեյրան Սարոյան և այլք․ իրենց դարն ապրած անուններ, մարդիկ, որ հավաքվում են ԱԺ-ում՝ արևկողի։

Իհարկե, ժամանակին ծերակույտն է կառավարել աշխարհի հնագույն քաղաքակրթության կյանքը, բայց դե դա 2000 տարի առաջ էր։ Անգամ թոշակառուներին են դադար տալիս՝ հասկանալով, որ գալիս է մի տարիք, որից հետո պետք է անցնել հանգստի, զբաղվել հանրօգուտ աշխատանքով ի վերջո։

Իհարկե, տարեցներին հարգել պետք է, բայց ոչ այնքան, որ տանենք Ազգային ժողով։

NEWSPRESS.am